Novel & Cerita Quotes For Customer

Prologue "Magkano to?" Tanong ng mga bumibili sa karinderya na kung saan ako ng tra-trabaho "Singkwenta lang po yan" sambit ko "Masarap ba to?" tanong pa uli ng customer ko "Oo naman po" sagot ko Ang daming mga customer ngayon Nakakapagod. Sunod sunod ang mga order, take out at mga reserve ng mga bumibili kaya ayon ang sakit ng likod ko

sigaw ng customer. “Ayan bumalik kana sa pwesto mo at,asikasuhin mo ang customer natin. Mapagalitan pa tayo nito. Kaw muna bahala dyan at punta muna akong comport room, kailangan ko munang bawasan ang laman ng pantog ko,mukhang sasabog na.” hindi ko na hinintay ang sagot nia nagmamadali na akong nagtungo sa C.R.

Pakiramdam ko kasi ay hindi pa rin ako sanay sa ganitong ginagawa ko. Kaya mas gusto ko pag foreigner ang tumitable sa akin, hindi sila gaanong kailangan kausapin basta sumasagot ka lang sa mga tanong nila at paminsan minsan ay aalukin ng alak. "Hoy Quennie, 'wag kang magmamaldita ha. Isusumbong kita kay Sir Ashton-" "Paano 'yung customer ko na naiwan doon?" "Hayaan mo siya! Andyan naman si mommy Tasha at sure akong bibigyan agad 'yun ng kapalit pag naghanap na."

"Dahil kayang gawin ng anim na taong gulang mong pamangkin ang disenyong ito, imumungkahi ko sa'yo na huwag ka nang mag-aksaya ng pera at ang pamangkin mo na lang ang pagawain mo ng disenyo." Hindi inasahan ni Naomi sasagot nang ganito sa kanya si Madeline. Medyo nainis siya at sinabi, "Ganito ba ang trato ng Whitman Corporation sa customer nila? Eveline, gusto mo bang mawalan ng negosyo?" "Ang motto ng mga negosyo ay talagang the customer is always right, pero kung walang respeto ang customer sa mga tao at bagay, itatrato ko lang sila nang ganito."

“Ikaw naman, halika rito, ayaw mong ibigay ang refund ko.” “Aray. ma’am, nitiwan niyo ‘ko.” Hindi ko na nga napigilan ang naunang customer na dumating sa ginawang pananakit nito sa akin, biglang pagdefense sa sarili ko’y nakipagrambulan na nga rin ako sa kaniya. Na hindi ko inaasahang mauuwi sa pagdadala sa ‘min sa presinto.

Sobrang tahimik lang din ng buong kwarto dahil ang mga customers ay nagrerelax lang at ang mga nagtatrabaho naman ay ginagawa ang trabaho nila ng maayos. Tinanong ko lang si Aling Pass kung kamusta namn dito ang sabi naman nito ay wala naman raw problema kaya nagpasalamat na lang ako. Namataan ko naman ang costumer na patapos na sa cashier nang makalabas ako sa spa room kaya inabangan ko ang customer sa pintogusto ko kasing malaman kung ano ang mga nagustuhan at hindi niya nagustuhan sa serbisyo ng spa para mas mabago namin.

“Pero ayos lang naman ako. Kagaya ng sinabi ko na sayo ay nakakapag-trabaho na rin ako.” “Eh iyon na nga, kaya naisip ko na baka pwede tayong magkita. Siguro naman ay papayag na ang iyong customer–” “Anong customer!” bulalas ko habang tawa naman siya ng tawa. “O sige na nga, private customer dahil siya lang naman ang–”

Tan. "Go'on, Mr. Tan," sagot ni Orson dito habang ako'y matamang nakikinig lang sa gilid, still uncomfortable. "By opening multiple avenues of communication with our customers, we are essentially getting free press and free consultation to improve our business with. So long as our company are receptive to the feedback we receive, we will be able to make changes to our business that ensure a positive customer experience. The result will be an increase in traffic and sales, and therefore a likely increase in revenue as well."

Lumapit si Ellen, bahagyang sinulyapan ang salesgirl, at sinabing, "Kung hindi ako dumating, paano ko makikita kung paano tratuhin ng iyong tindahan ang mga customer nang ganito? Kami na gumagawa ng mga alahas, ang unang prinsipyo ay pagsilbihan nang mabuti ang mga customer. Hindi ba itinuro sa iyo ng iyong boss na ang customer ay Diyos sa panahon ng pagsasanay? Sino ang nagbigay sa iyo ng kumpiyansa na italikod ang iyong mukha sa mga customer, huh. Namula ang mukha ng tindera. Paulit-ulit siyang humingi ng tawad. Pagkatapos humingi ng tawad kay Yao Meiyu, tumalikod siya at humingi ng paumanhin kay Veronica, "I'm sorry, Ms. Veronica, I really didn't mean any harm, please forgive me." Si Vero

Nakalinya kami ngayon at nasa pinakadulo pa talaga ako dahil nag-una una ang mga babaitang ito makuha lang ang attention ng customer na dadating. "Good everning, sir." Napayuko kami at ganun na lang din ang ginawa ko at tiningnan ko kung sino ang customer na yun at nanlalaki ang mga mata ko dahil sa nakita. Damn! Ang exclusive customer na sinasabi nila ay si Zephyrus Jones! Kasama nito ang grandpa nito at mga kasamahan sa company na pumasok na parang may meeting na gaganapin. Dahan-dahan naman akong napatago sa likod habang nagdadasal na sana hindi ako makikita ng lalaking ito...