Quotes For Myself To Be Strong Mga Nobela at Kwento

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

“But when they see who you are becoming, when they see you walk past that bastard with your head held high, they will shut up.” “I’m trying,” sagot ko. “But it hurts. Not because I still love him—but because he took everything from me and still made me look like the failure.” “You are not a failure. You’re the strongest woman I know. And you’re not alone anymore.” Napapikit ako at huminga nang malalim. “Kailangan ko lang maging matatag,” bulong ko. “You already are,” sagot niya. Tahimik kaming nagkatitigan.

My only consolation at these trying times, kahit papaano, ay unti-unti na akong nakakabangon at masasabing matagumpay na ako sa aking mga ginagawa. Naging mas klaro na ang direksyon ng aking karera sa buhay. Mas naging matapang na ako at matatag. Sabi nga nila, what doesn’t kill you makes you stronger. Ito na ngayon ang buhay ko. Kahit hindi buo ang puso ko, at least nananatiling buo pa naman ang aking pagkatao.

Na kahit anong pulot ko sa mga nabasag na piraso ng pagkatao ko, hindi ito muling mabubuo at lalo pang nadudurog. No matter how hard I try to be tough, I'll always end up failing like a fragile glass. I'm not strong. Magmukha man akong malakas sa harapan ng lahat, alam Niya kung gaano ako kahina kapag kaharap ko ang sarili ko. Kaya bakit ganito? What is His reason for putting me in this bloody battlefield?

Lahat iyon, pilit kong ibinaon sa pinakamalalim na parte ng isip ko. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na kung kaya niyang maging malamig, kaya ko rin. Kung kaya niyang iparamdam na parang wala kaming pinagsaluhan, kaya ko ring umarte na parang wala siyang halaga sa akin. I need to be strong. I need to be cold. Wala akong mapapala kung patuloy akong iiyak at aasa sa mga matatamis niyang salita na parang hangin lang na dumaan.

Ngunit sigurado siya sa isang bagay nang mga sandaling iyon. “I believe you are strong. Time molds you to be stronger. You are the one they are putting in this problem because you are the strongest,” sabi niya rito. “Hindi ang mahihina ang mga ipinapadala sa giyera. Iyong malalakas at madaling gumaling ang sugat ang parating nasa unahan. Ikaw ang sundalo ng buhay mo, Liberty. Nararapat lang na ipaglaban mo ang tingin mong tama para sa ‘yo…”

Inis na sambit ko kaya mas lalong lumakas ang pagkatok nito. Nag- aalala? Putang ina! Hindi ko kailangan ang pag aalala at concern ng sinuman. Gusto ko lang na makapag isip ng tama at hayaan ang sariling namnamin ang sakit na nadarama ng puso ko ngayon. I don't want them to see me weak. Kukuha lang ako ng sapat na lakas but I promise to be back and rise again as the ruthless Maximus Villaroman.

para lang suklian ko ito ng sinseridad na ngiti sa mga labi. "Yes nanay, day off ko po Ngayon. " tanging nasambit ko na lamang para lang ay maitago ko Ang nanlalambot kong mga tuhod. at pilit na tinatagan ang sarili dahil Ayaw ko na mahuli ako ng aking nanay na may dala dala akong problema. kailangan maging malakas ako despite sa nangyare sa akin. ano ba ang dapat kong Gawin upang maayos ang takbo ng buhay ko?

Bakit parang wala lang sa kanya? Pinilit kong maging kalmado. Pinilit kong maging matapang. Pero sa bawat ngiting ibinibigay ko, may parte sa akin na unti-unting napapagod. Sa tuwing nakatalikod sila, bumabagsak ang balikat ko. Sa tuwing mag-isa ako sa elevator, humihinga ako nang malalim para pigilan ang luhang gustong kumawala. I was fighting so hard to be strong for everyone else, pero deep inside, I was still picking up the pieces of myself.

Marami pa akong sinabi sa kanya at talagang nakinig lang siya sa akin, kitang-kita ko sa mga mata niya na walang halong panghuhugas ang mga iyon. "You're so strong, I admired you a lot for being so brave. Not everybody can do that, some can't handle that kind of pain. That can handle trauma, some are still stuck because of the past that they are still living and haunted by," he seriously said, he's like saying all those words by experiences.