Quotes For Myself To Be Strong นิยาย & เรื่องราว

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Napapikit ako sa pagtutol sa ng sarili kung utak. “Ibaba mo nga kasi ako!” “Hindi! Until I’m done with you!” Mas lalong lumakas ang paghampas ng puso ko. “You asked for it, right!” “Anong you asked for it? Mura ‘yun, t*nginang ‘to—” nahinto ako ng mapagtanto ang sinabi. “Did you just curse your boss again?” Galit n’yang saad. Napapikit ako. Kasi naman, nakakainis! “You really want it, do you?”

"You think you can defeat that monster using that? Don't be so ridiculous." Nag-igting ang panga ko sa sinabi niya. Napaghigpit ang hawak ko sa sanga hanggang sa mabali ito. How dare he belittle me! "I can handle that monster, dumbass. I am strong enough to do that." "You don't appear strong enough. You're weak."

Badly. If this is You, if this dream You’ve given me is truly my life’s purpose, then I will soldier on and keep going. I just can’t do it by myself. Help me to wait well. Help me to remember all those times You’ve made a way out of no way. Help my soul to see what my eyes cannot, to hold onto the vision You’ve given me when my heart is clouded with doubt and anxiety. Lend me your strength to get up again just one more time, one more round, one more day.

After nun concert ay nagkanya kanya na ulit, nakatayo lang ako at nakatanaw sa malawak na dagat sobrang bigat ng nararamdaman ko, naramdan ko yung pagtayo sa tabi ko ni Anne, napalingon ako dito. Alam ko na naghihintay lang ito na magkwento ako, di ko na naiwasang ibuhos ang nararamdaman ko, hinihimas niya lang ang likod ko, "Kung ano man yan, kaya mo yan kilala kita you're the strongest person" sabi nito na nakayakap sa akin, "Nandito lang ako, hinding hindi kita iiwan" dagdag pa nito, mas lalong buhumos ang luha ko at napayakap dito, ito ang pinakakailangan ko sa lahat.

mariin na sambit ko. "That's why I said dapat maging malakas ka. Maging matatag sa lahat ng oras. Walang ibang tutulong sa'yo kundi ang sarili mo lang, babe! Kung mahina ka palagi at palaging iniisip ang sinasabi nila, natural na madi-drain ka. Manghihina ang katawan mo. Mai-stress ka at malulungkot, manghihina ang loob mo until you cannot anymore, tapos bagsak mo ay stress at depression!" He seriously said it.

Ang mga ito ay malinaw na malinaw, tila ba sinasabi ito ng lalaki sa kanyang tabi sa mismong sandaling iyon. Every single word seemed to come alive, filling her mind and heart, little by little easing the sharp pain she was feeling deep inside. "You have to learn to stand your ground; never let anyone push you around. You need to have that inner strength and grit to protect yourself." Pakiramdam niya ay parang may kumuryente sa kanya, at sa isang iglap, napuno ang kanyang puso at isipan ng tapang na hindi niya akalaing taglay niya. Ang dating takot at panghihina ay biglang napawi, napalitan ng matinding pagnanais na ipagtanggol ang sarili.

Paano kung ayaw pa rin niya akong kausapin? Napakamot naman ako ng ulo at huminga ng malalim, "Bahala na. I have to be strong and I have to do this." I said to myself at kaagad na humiga sa kama ko. Kahit nakahiga na ako ay ang dami-daming pumapasok sa isipan ko, "Ako ang dahilan kung bakit siya nagkakaganito and once everything will be good, I won't let him go. Not today."

Oo, ibang tao ito, hindi ko kilala pero sapat na ang kasama ko ito ngayon para gumaan ang loob ko. “Leonard…” mahina kong tawag sa pangalan niya. “What if I’m not as strong as I pretend to be?” Mabilis niyang iginiya ang kotse sa gilid ng daan at huminto. Pagharap niya sa akin, bakas sa mga mata niya ang suporta sa akin. “Then I’ll be strong for you.”

Kailangan ko silang harapin, I need to stay strong, kahit man lang sa paningin nang dalawang taong kasabwat sa panloloko sa akin. Para sa minamahal kong anghel, lalaban ako ng patas. Isang laban na matuwid sa harapan ng aking Dios. Ayokong magkasala sa Dios kaya sa ibang paraan ako maghihiganti. Alam kong kakayanin ko ito, lalo na at nariyan din ang supportive friendship kong si Fei, ang kaibigan kong si Aziel at ang pamilyang minamahal ko. I can do this, with the help of God! Fighting lang!