Parokya Ni Edgar Pangarap Lang Kita นิยาย & เรื่องราว

bati ni Mang Edgar habang hawak ang manibela ng sasakyan at nakatingin sa aming dinadaan. “Maayos naman, Edgar. Pero nakakapagod din talaga ang byahe. Buti na lang nandiyan ka,” sagot ni Lola, habang ako naman ay panay ang tanaw sa labas ng bintana. Iniimagine ko pa rin ang katahimikan ng Cagayan—yung simoy ng hangin, ang tanawin ng bundok at palayan, at ang simpleng buhay na panandalian naming tinikman.

"Siguro..." "Anong siguro? Para sabihin ko sayo, ako ang pinaka-maganda sa paningin ni Edgar 'no. Palagi niya kayang sinasabi na hindi niya ako ipagpapalit sa iba kasi ako ang pinaka-maganda sa lahat ng babaeng niligawan niya." Pagmamalaki pa ng dalaga.

“Kasal na ko, g*go ka! Di mo nanaisin makipagbanggan sa asawa ko!” Natigilan si Edgar sa kanyang ginagawa. Binitawan ang babae saglit at pinagatawanan siya. “Pucha, wala kong pakialam kung may asawa ka. Ako si Edgar Felipe, sinong hahamon sakin?!” pagmamayabang nito. Mukhang hindi rin naman natinag ang lalaki kaya namutla si Kara sa kanyang narinig. Akmang babalik na sa dating pwesto ang binata kung kaya nag-isip muli ng paraan ang babae.

Marami kaming kasambahay, at isa ako sa pinagkakatiwalaan ni Sir Timoteo. Ilang lakad pa bago marating ang mansyon nilang pagkalaki-laki. Kwento sakin ay Isa itong pagmamay-ari ng ina ni Sir Timoteo. Isa sila sa pinaka mayamang mamayan sa Siargao at sa Laguna.

Nakahinga nang maluwag si Darcy, buong tiwalang naniwalang nagsisinungaling lang ako, at agad niya akong sinampal nang malakas. Nag-iwan ng malalim na galos ang mahahaba niyang kuko sa mukha ko, at sobrang hapdi. "Ang taas ng pangarap mo, ano? Akala mo talaga magiging Mrs. Palmer ka? Sino kaya ang sugar daddy na tinatawagan mo, ha?" "Ni hindi ka sinasagot. Kaya pala naghahanap ka ng ibang mayaman. Kaso malas mo, nasukol ka namin ngayon."

Parang recorder na nag flashback ang lahat sa kanya. "Bud, baka naman mahuli tayo ng papa mo," wika ni Caleb na kinakabahan. "Wala si Papa, nasa Manila para bumili ng bagong makina na gagamitin sa taniman," sagot ni Marco. "Eh, ang Mama mo?" Dahil sa kaba ay nakalimutan niyang hiwalay na nga pala ang mga magulang nito. Ayon sa kaibigan ay walong taon pa lamang daw ito nang maghiwalay ang mga magulang nito.

SLNL ➭ 002 ENDEARMENT ꕤ ꕤ ꕤ QUINN ASHA MONTEMAYOR 𖢲 “W-wala n-naman, sir.” Nauutal kong sagot. Yumuko ako dahil hindi ko kayang tagalan ang lalim ng titig niya sa akin. “Sir?” Narinig ko ang pagbuga niya ng hangin na parang nauubusan na ng pasensya.

sagot ni Skye. Inirapan niya ito bago nagtanong, “Bakit may pari?” Natawa ang kaibigan niya. “Blessing ng bahay ninyo, kaya bilisan na ninyo. Kapag nainip si Father, baka kumain siyang mag-isa roon,” maarteng wika ni Carl. “Okay! Pero, Carl, may kasalan ka pa sa akin baka akala mo!”

Pangakong hindi ka iiwanan at hindi pababayaan Oh anong saya ang nadarama 'di kailangan mag panggap walang kailangang baguhin Sadyang ginawa para sa isa't-isa di kailangang mag madali buti na lang di pinilit Alam ko naman na ikaw ay darating oh kay tagal kitang hinanap oh kay tagal ka ring nangarap na makapiling ka oh aking mahal... at nakita na rin niya ang kanyang mga magulang tulad ng kanyang asawa ay napaluha na rin ang kanyang Ina.

"Kain muna tayo." Mamaya na ako pipili ng bibilhing pampasalubong although hindi ko naman iyon madadala kina Mommy-bear. Wala pa naman akong nakilalang kinidnap tapos nagawang mag-uwi ng pasalubong. "Okay. Let's eat there." Itinuro nya sa akin ang isang malaking bahay-kubo na puno ng mga tao na nakapila papasok.