Quotes On Clean Environment Novels & Stories

Hindi ko alam, pero natatakot ako. "Tsk, KJ ka talaga kahit kailan," bulong niya at inirapan ako. Umayos rin siya ng upo at tinuloy ang pagkain niya. "My point is, hindi mahalaga kung malinis o marumi ang paligid mo. The important thing is, iyong taong kasama mo na nagbibigay ngiti at saya sa 'yo. At pareho niyong na-e-enjoy ang oras na magkasama," she said out of the blue.

Komento naman ni Clint. "But their place is really very ancient." Segunda naman ni Alice. "All these ruins, it seems like this is the oldest place in Pandora. "But the place is really breath taking." Saad naman ni Gen. "No air polution." Saad ko naman. Napatingin naman silang lahat sa akin. "There is no air pollution in Pandora." Dinig ko na saad na hindi ko alam kung sino. "As long as there are cars, giving carbon dioxide, then there is air pollution, not unless they produce oxygen instead." Sagot ko naman sa mga ito. Totoo naman kasi. Masyadong nagmamalinis ang mga ito sa pandora.

Hindi rin nya kinaya na pag lutuin nya ang dalaga ng sopas lalo na't patuloy ang pag-ubo at pagbahing nito. Truth be told, he wasn't that concerned. Ayaw lang talaga nyang magluto at maglinis si Lissa dahil oras na nagluto ito ay mauubuhan lang nya ang sopas and it'll end up ruining a perfectly delicious meal. Winalis na rin nya ng saglit ang salas at kwarto nito. In short, he cleaned and tidied up the place. Dahil sabi nga ng nanay nya, a place of healing should be a place where a clean person would be staying.

Naging mas expressive si Ayesha, pinapakita ang mga galaw ng windmill at ang miniature solar panel na kumukuha ng ilaw mula sa maliit na flashlight. “Hindi kailangan ng malalaking hakbang para makatulong sa kalikasan,” dagdag pa niya. “Kahit simpleng pagtitipid ng tubig, tamang pagtatapon ng basura, at paggamit ng renewable energy ay malaking tulong na. At ito ang gusto kong iparating: bawat pamilya, may magagawa.”

Tumunog ang kaniyang sasakyan nang pinindot niya ang mga susi, ngunit umalingawngaw ang isa pang hanay ng mga busina mula sa parking space. "Puwede ka na lang sumama sa akin sa venue, Bivianne," pag-aya ni Yeshua na may malaking ngisi sa kaniyang mukha. Nakalabas ang ulo nito sa bintana, nakasilip sa kaniya. "Less car usage, less air pollution.” Pinagkrus ni Bivianne ang kaniyang mga braso sa dibdib. “Bakit hindi mo ibenta ang sasakyan mo? Less car, less air pollution, ‘di ba?”

Seryoso ang mukha nito at sa sobrang tipuno niya ay ang taas niya tingnan. Ngayon ay oras na ng pag liligpit ng mga gamit namin bago kami umuwi lahat. Kahit papaano ay mabuti rin ang takbo ng trabaho namin ngayong araw. "Siguraduhin nyong malinis ang lahat bago tayo umalis dito sa park. Maapektuhan talaga ang kompanya pag naging pabaya tayo sa pag linis at pag ligpit dito," rinig ko naman na saad ni Yumi sa kabilang side ng park. Napangiti ako sa kanya habang pinapanood silang nililinis ang left side ng park.

Mabuti na lang at private ang property na ito, kaya mas lalo kong na-e-enjoy ang view dahil bukod sa sariwa ang hangin, maganda rin ang tanawin, hindi kagaya kung para sa publiko ito. Sobrang kalat, tapos maraming pagkain na ang nakabalandra sa gilid, kaya siguradong kung saan-saan na lang itatapon ang mga basura nila dahil iisipin nila na may maglilinis naman. And I hate that mindset. We only have to protect nature by respecting it; isn't that hard to do? "Gusto mong tumayo para malapitan natin sila?" Bulong niya sa akin, nagkibit-balikat ako.

Pero I really do like it! Yeah. Heto na naman ang spirito ko sa pag-appreciate ng arts at pagiging nature lover ko. Di ko talaga ipapatalo ang pagiging loyal ko sa nature! Mother Earth! Karamay mo ako. Itong supot ng junk food, itatapon ko po sa tamang lalagyan. Kaya chilaks. Love you Mother Earth! Sa gitna ng greenhouse may… Wow! May parang bahay. Tipong bahay na maka-pro nature. Ang ganda.

Nagtinginan ang ibang mga preso na tila sabay-sabay nilang naalala ang hirap ng paglilinis na pinagdaanan nila. May makahulugang ngiti si Charlie habang sinabi, "Kalinisan ang pinakaimportanteng bagay sa selda na 'to. Wala akong pakialam kung nakakulong kayo dahil sa sunog, pagpatay, nakaw, rape, o panloloko. Kung sino man ang hindi marunong maglinis, pagbabayarin ko." Pagkatapos ay tumingin siya kay Gustavo at seryosong idinagdag, "Kasama ka rin."

Pero in fairness, ang tapang ng tono niya. I smiled at her sweetly like a complete psycho. "From what I am seeing, this place is no different from a trash. But, I'm not generalizing though. At kaya nangangamoy basura ngayon dito dahil amoy basura naman talaga ang lugar na 'to. Can't you see the large amount of unthrown trash bags anywhere? Bulag ka ba? Honey, be careful with your words next time. It might lead to your sudden and unprepared death," I calmly said. "At saka 'wag kang nangingialam sa usapan ng matatanda. Mukhang hindi ka naturuan ng tamang asal ng mga magulang mo." "You don't belong here!" she suddenly shouted. Hindi nga talaga naturuan ng tamang asal.