Cleaning The Environment Quotes Novels & Stories

Nagtinginan ang ibang mga preso na tila sabay-sabay nilang naalala ang hirap ng paglilinis na pinagdaanan nila. May makahulugang ngiti si Charlie habang sinabi, "Kalinisan ang pinakaimportanteng bagay sa selda na 'to. Wala akong pakialam kung nakakulong kayo dahil sa sunog, pagpatay, nakaw, rape, o panloloko. Kung sino man ang hindi marunong maglinis, pagbabayarin ko." Pagkatapos ay tumingin siya kay Gustavo at seryosong idinagdag, "Kasama ka rin."

“Tara na, tanggalin mo na yang sofa mo at linisin natin ang bahay mo. Off ko naman sa ospital kaya ready ako maglinis.” “Ayoko!” reklamo ko. “Inimbitahan kita para sa pizza.” “At kakain tayo ng pizza. Pagkatapos nating linisin ang lahat, tara na.” Hindi ako gumalaw. Bumuntong-hininga si Aron at umupo sa tabi ko. “Sige na, maglinis na tayo. Makikita mo na habang nililinis mo ang bahay mo, maaayos mo rin ang nararamdaman mo at mas makapag-isip ng malinaw.”

Marami kasing gagawin kaya lahat kami ay mag-isa lang sa pag lilinis. Kinuha ko ang dustpan at dinakot ang mga dahon sabay nilagay sa trash bin. Tuwing nasa labas ako at nag wawalis, palagi akong natutulala sa ganda ng fountain na nasa harapan ng mansyon. Malaki ito at napakaganda ng pagka disensyo. Minsan ay may mga ibon din na dumadapo rito, hindi alintana ang mga tubig na nag tatalsikan.

Nang buksan niya iyon ay pumasok sa loob ang malamig na simoy ng hangin. “Hindi na rin masama. Akala ko polusyon ang sasalubong sa akin dito.” Napalingon siya sa lalaking nasa tabi na niya. Nakatingin ito sa labas. “My friends don’t want pollution. Kaya pinili nilang panatilihing malinis ang lugar at sinadyang taniman ng mga puno. Ang mga bahay naman ay sinadyang malayo sa isa’t isa para hindi crowded gaya ng mga ordinaryong subdivision,” paliwanag nito.

“Ang liwanag sa dulo ng daluyan ay hindi ang dulo ng kwento, kundi ang patunay na ang tamang landas ay laging magdadala ng kabutihan. Ang ating mga pagsubok ay naging ating mga guro, ang ating mga pagkakaiba ay naging ating lakas, at ang ating pagkakaisa ay naging ating walang hanggang yaman.” Lumapit si Mila na may dalang maiinom na tubig, at habang inilalagay niya ito sa mesa, ngumiti siya nang malawak. “At tandaan ninyo—tulad ng anumang maayos na sistema, kailangan pa rin nating magbantay, maglinis, at mag-alaga araw-araw. Ang liwanag ay mananatiling maliwanag habang tayo ay patuloy na gumagawa ng mabuti, tulad ng pagpapanatiling malinis ng kanal at maayos na takbo ng makina.”

“Ngayong gabi, hindi tayo mag-uusap tungkol sa mga numero o sa merkado. Mag-uusap tayo tungkol sa hinaharap. At ang hinaharap ay hindi na lamang tungkol sa pagpapalago ng yaman, kundi sa paglikha ng halaga mula sa mga bagay na hindi natin pinapansin.” Nagpatuloy siya, “Mayroon tayong isang panauhin ngayong gabi. Isang taong sa loob ng maikling panahon ay nagpakita sa ating lahat kung paano gawing ginto ang basura, kung paano gawing pag-asa ang desperasyon. Ang kanyang kumpanya ay hindi lang kumikita ng bilyon-bilyon; nililinis nito ang ating kapaligiran at binibigyan ng marangal na trabaho ang libu-libo. Ang kanyang pangalan ay kilala na nating lahat. Mga kaibigan, isang karangalan na ipakil

Sila ay nakagawa ng mga simpleng imbensyon tulad ng mga filter ng tubig na gawa sa lokal na materyales at mga tanim na nakakatulong na linisin ang hangin. “Ang mga siyensya ay makakatulong sa atin na harapin ang mga problema ng mundo,” sabi ni Clara sa isang pagtatanghal ng kanilang mga imbensyon. “Kailangan lang nating mag-isip at magsikap para makahanap ng mga solusyon.”

May nakaguhit na ngiting puno ng kasiyahan sa kanyang labi. "Minsan, ang apoy ang pinakamabisang paraan ng paglilinis," mahina niyang bulong. "Ngayon, kahit subukan pang patunayan ni Rosemary ang kanyang halaga, wala na siyang pundasyong mapanghahawakan." Nakanginig na nagtanong si Rina mula sa kanyang tabi. "Madam... huwag po ninyong sabihing kayo ang—"

Tiningnan niya rin ang laman ng trash can nito saka niya inilagay sa isa pang plastic at nagtawag ng cleaner para maibaba ang mga basura ni Aurora. “Babe,” bakas ang pagod sa tinig ni Aurora nang makita niya si Hunter na nagva-vacuum. “I’m sorry kung masyadong magulo ang office ko na naabutan mo. I have a lot of works to do kaya wala na akong time na maglinis pa.” aniya at naupo sa sofa. “Kapag wala namang ginagawa ang secretary mo siya na lang ang utusan mo o tumawag sa mga cleaners para sila na lang ang maglinis. Mas magiging productive ka kapag nakikita mong malinis ang paligid mo.”

“At higit sa lahat, ang mga bata ang tunay na bida dito.” Tulad ng inaasahan, nagtagumpay ang cleanup drive. Napuno ng mga ngiti ang mga mukha ng mga bata habang pinagmamasdan ang kanilang nilinis na kapaligiran. Isang batang babae ang nagsabi, “Ang ganda na ng paligid natin! Parang bago na!”