Quotes On Grandfather Death Mga Nobela at Kwento

Umupo siya sa dulo ng kama at tumulala sa kawalan. "They killed your parents..." Napasinghap ako. Ngayon lang nabanggit ni Grandpa ang tungkol sa pagkamatay ng mga magulang ko. Marami akong tanong pero hindi ko na nagawang magsalita. Lahat ng tanong umikot lang sa utak ko at hindi ko mabigkas. Huminga ako ng malalim pagkatapos ng mahabang katahimikan. At kahit biglaan ang pagsakit ng lalamunan ay pinilit kong magsalita.

Hinaplos ko ang lapida. In loving memory of Kxielmon Miranda October 03, 194*–March 20, 202* The wonderful memories in my life is your love. “Dad, does grandpa can still remember me po?” Nilingon ko ang anak ko na naka-upo sa harapan na malaking larawan ni Grandpa. In that picture he’s so happy and it’s look so alive. “Of course.” Nilapitan ko siya at binuhat. Pinakatitigan ko ang larawan ni Grandpa. “… At siya ang tutuli sayo kapag nag girlfriend ka na wala ka pa sa 18.” .

"Eh ano naman? Kung anong gustong isulat ng media, wala na tayong magagawa. At saka, wala namang mali sa sinasabi nila. Ang mana ni Grandpa ay para sa lahat. Bakit gusto mong kunin lahat? Kung buhay pa si Grandpa, tatawagin ka niyang walang-utang-na-loob." Saglit na natawa si Lizzy, pero puno ng sarkasmo ang kanyang sagot. "Kung buhay pa si Grandpa, hindi niya ako sisigawan ng ganyan. Mas magagalit pa siya sa mga ginawa niyo kaysa sa galit ko ngayon."

Lumabas silang dalawa sa sementeryo at tumingin sa paligid. “Laging si mom ang iniisip ni Dad sa mga nagdaang taon matapos niyang mamatay. Siguro mahal na mahal talaga nila ang isa't isa.” Niyakap ni Nolan si Maisie. “May maganda silang relasyon sa naalala ko. Sabi pa nga ng grandfather ko, weakness ng dad ko si mom, at natalo siya sa isang babae tulad ng great-grandfather ko.”

Ang kaniyang mga mata ay nakangiti rin habang nangungusap. Mabilis na naglakad palapit kay Hope si Garret. Iniluhod niya ang kaniyang kanang tuhod habang nagsilbing suporta naman ng kaniyang isang braso ang kaliwa niyang tuhod. Tinitigan niya nang mata sa mata ang paslit at saka nagsalita, “I paid a visit to my grandfather. He died five years ago.” Sumimangot si Hope. “Sorry to hear that, daddy number 2.”

He bent down to level their eyesight. "It's about the old lady in the mall. I was just pretending that I did not listen. The old lady told Mama that you are going to die soon." Napahikbi na ito at sunod-sunod na pumatak ang mga luha. "I'm sorry Papa I didn't tell you right away." "Zak," hinapit niya ang anak at niyakap. "I hate it. I hate thinking that you are going to die Papa. Please don't die, Papa."

“Stop talking nonsense. Masamang damo ka. You don’t die that fast.” Mahina itong natawa. “I know. But I’m just saying this just in case, hijo. We don’t know what tomorrow holds. We don’t know what will happen to us later. Kaya hayaan mo muna akong magsalita.” Umigting ang kanyang panga. And at this moment, he wanted to cover his ear and not listen to what his grandfather is about to say. Ayaw niyang marinig ang mga sasabihin nito na para bang namamaalam na sa kanya.

Halata ang pagbagsak ng katawan nito, Ngunit pilit nitong pinaglalabanan ang sakit kahit na naghihintay na lang siya ng araw Niya. "Hi grandpa, kamusta po?" Ngiti lang ang isinagot nito sa kanya. Halata ang lungkot sa mga mata nito. "He didn't listen to me. I'm sorry kung dinala kita sa ganitong sitwasyon iha. All I want is for him to be happy. Bago man lang sana ako mawala sa mundong ito." "Huwag na po kayong magsalita ng ganyan grandpa. Pumayag po ako kaya dapat lang na harapin ko ito."

Pagdating ko nakaupo ito sa hood ng kotse niya at uminom ng beer. "Andra!" agad niya akong sinalubong at hinalikan sa labi. "Hi." nakangiting bati ko rito. "God! Baby, nag-aalala ako ng ilang araw sa iyo. I'm sorry, what happened to your Grandparents." malungkot na saad ni Quatro sa akin. Pilit akong ngumiti rito. "Hindi ka naniniwala na ako ang pumatay sa kanila?"

My grandpa,' ani ko. "When he died naiisip ko yung buhay nya na nakita ko while I was growing up" hindi ko na rin maitatanggi ang lungkot sa mukha ko, bakit ko naman kasi sasabihin kay Cameron dahil ultimong ako ay kitang kita ko sa sarili ko na dala dala ko parin ang pagkamatay ni lolo. "Made me realize how hard it is living inside a life with no meanings at all," ani ko sakanya.