Quotes On Secrets Novels & Stories

"I think everyone is keeping a secret from me. I feel it, Mommy." "Everyone has a secret. May mga bagay talaga na hindi pwedeng sabihin kasi baka masaktan 'yung tao kapag sinabi," sagot ni Mommy. I sip in my Milk as I glanced at my Mom, she was trying to understand me so many times since I'm the one who lacks emotion that she has to read me most of the time. "It hurts more to keep a secret than to tell a secret, Mom. It cut deeper than to tell, because once they said the secret, it would bleed but it would heal the wound."

"Paano mo ipapaliwanag kay Camila kapag nagpunta siya dito?" Kumunot ang noo niya na para bang nagtataka siya sa naging tanong ko. Kalaunan ay marahan siyang napatango. "No one comes to my condo even my manager. So don't think about it. May tanong ka pa?" "Bakit mo ako pinatira dito? I am your secret wife. Hindi ka ba natatakot na baka may makaalam?" "Secret wife," walang emosyong sambit niya. "Yeah. You're my secret wife."

Tinigna ko siyang maupo mismong sahig, sa pagitan ng mga hita ko, at marahang hinawakan ang magkabilang kamay ko. Tiningala niya ako. Ang mga mata niya ay seryoso na ngayon pero nananatili ang lambing. Humugot siya ng malalim na paghinga, tila kinakapa ang mga tamang salita. “I have a secret room. The one I whispered you earlier. I know it is way to creepy for you.” Marahan niyang pinisil ang mga kamay ko nang maramdaman niyang nanlamig iyon.

Maagang nagising si Keila kinabukasan. Hindi dahil sa alarm. Kundi dahil sa paulit-ulit na pagpasok sa isip niya ng mga salitang binitiwan ni Adrian. “Some secrets protect people. While others destroy them.” Habang nagtitimpla siya ng kape sa maliit nilang kusina, napansin ng kanyang ina ang malalim niyang iniisip.

“Wala akong lakas ng loob na sabihin ang mga sikreto ko dahil... dahil nag-aalala ako na baka hindi mo ito kayanin. Ang inaalala ko lang ay ikaw, Mark. Ayokong ilayo ka sa katotohanan. Ang iyong kapakanan ang nag-iisang dahilan kung bakit kailangan kong lunukin ang lahat ng sakit sa buhay ko. Wala akong pakialam kung pahihirapan ako ng mga ‘yon sa loob ng ten o twenty years o kahit sa buong buhay ko. Pero hindi ko lang kayang tiisin kung wala ka, Mark... kailangan kita. Desperado na ako. Kapag nasa tabi kita, ko nararamdaman ang pagtitiis sa buhay ng isang patay. Ang tagal kong hinintay ang araw na ito…” Nakikita na ni Mark ang isang sikreto na umuusad sa mundo, na ngayon ay nasa sukdulan na

“Ayan, ang gwapo na. Dapat pala, lagi kang nakangiti.” “Thank you, Miss Ruth. Ikaw din po maganda sabi ni Sir Benrick. ‘Wag mo sasabihing sinabi ko po sa ‘yo,” Napangiti ako sa narinig. “Okay. Hindi ko sasabihin.” “Tapos may secret pa po siyang sinabi sa akin, Miss Ruth.” Kumunot ang noo ko sa sinabi ni Bidek. Naintriga tuloy ako. “A-ano pa ba ‘yong isang secret niyo?”

' Usisa ko dito. 'Minsan ko ng narinig sa kwento ni Mommy na mula noong high school pa tayo ay ikaw na ang nagdidisenyo ng mga alahas n'yo.' 'Ahhh... that's our company's top secret. Kaya huwag mong ipagsasabi.' Wika ko dito. 'Oo naman, babe.' Sabi nito sabay muwestra sa bibig na tila isinasarang zipper. 'By the way, ito nga pala ang sinadya ko dito.'

“Don’t be so uptight, Seb. You’re making it sound like I’m plotting something. You say that like it’s a bad thing.” “Am I wrong? I say that because it usually is,” wika ni Sebastian, seryoso na. “Maybe a little paranoid,” sagot ni Ysabel, mahinahon, ngunit may halong asim ang dulo ng boses. “Can’t blame me for that,” sagot niya, hinigpitan ang hawak sa cellphone. “You have a habit of keeping secrets.” “Secrets make life interesting, don’t they?” may halakhak sa tono nito.

Pero nung tinanong niya ako, “Puwede ba natin itong gawing secret?” pakiramdam ko parang pinipilit niyang isara ang lahat ng pinto para makalabas. “Secret?” tanong ko, may halong pagtataka. “Kung anuman ang iniiwasan natin, baka magulo lang.” Pero he just shrugged, as if it was just another small thing. “Sometimes, Luna, secrets are the only thing keeping us sane.”