Secret Agent Novels & Stories

I knocked on the fully opaque glass door thrice in front of me and opened it afterwards with a tablet on my other hand. Kaagad namang sumalubong sa aking mga mata ang aking boss na si Sir Sebastian Vergara, sitting on his swivel chair with that fine navy tailor-made suit in all his glory. Abala ito sa kakabasa ng mga sandamakmak na papeles sa kan’yang table habang nakakunot ang noo, but he’s still gorgeous even with that serious face. Really.

Sa harapan ko ay muli niyang tinanggal ang leather jacket nawalang kasing bigat at saka iyon ipinasuot sa akin. "This is bullet proof jacket. You're safe if you'll wear it," aniya. Nang maisuot ko na iyon ay wala siyang pasabi na inilusot sa ulo ko ang itim na helmet. Pakiramdam ko ay siya si Superman. Lagi siyang sumusulpot kung saan at heto, pinadala siya para iligtas ako. Is he my secret guardian?

“No, I'm not drunk. Just cr*zy in love.” “She's also hurting you? Base on your action—” I shake my head. “He's,” napatigil siya sa pag-inom nang kape dahil sa sinabi ko. “But no, it just me being overdramatic.” Lumambot ang mukha nito. “Your feelings are valid. Don't let them invalidate your feelings.” Napangiti ako. “It was nice to have someone that know my secret." “You're still in the closet?” I sadly nodded. “Same,” he added and chucked.

Chapter 19: Secret of His Wife Tahimik lang na nakaupo si Ariella sa likod ng sasakyaj ni Alexander. Papunta silang dalawa sa Arkan Hotel and Resto kung saan sila maghahapunan ni Arthure Marcos.

Si Nadya ay isang sekretarya ng kumpanyang Aveiro. Hindi ko alam, pero gusto niyang maging sekretarya ng kumpanyang iyon. Marami namang kumpanya ang gustong kumuha sa kanya... well, ang ganda at sexy ng kapatid ko sino ba naman ang may hindi gustong kumuha sakanya. Marami ngang nanliligaw dyan sakanya noon palang pero bugbug talaga sakin kapag hawakan lang nila sa kamay ang kapatid ko.

Always na kasi laging may nasasaksihan akong mga kakaibang pangyayari, may mga misteryo o hiwaga. Na curious na ako kaya binuksan ko ng dahan-dahan ang pintuan. Sumilip muna ako at nagmasid sa paligid ngunit madilim. Humakbang ako papasok. Hinayaan ko lang na bukas ang pinto. Binuksan ko na agad ang ilaw dahil nga sa madilim ang paligid. Nawala bigla yung tunog kaya nanatili muna ako sa kinatatayuan ko hanggang sa napansin ko ang maliit na liwanag sa gawing kaliwa ko. Nilapitan ko ito at tumambad sa aking harapan ang isang maliit na kahon. Una ko napansin na wala na di na ito nakakandado, samantalang huli ko itong nakita ay nakakandado ito but now its free. Binuksan ko ng bahagya at laking g

at don nga ay natunghayan ko ang pagbabago ng ekspresyon nito. CAMERON's POV "hello?" Sagot ko sa pag tawag sa'kin ng mga taong inutusan ko tungkol sa kaso ng nanay ko. "we catched the police, Sir Cameron." – S O L A I N E –

She even let out a laugh to ease the hint of lies on her voice. Natamihik silang dalawa saglit. Tanging ang ingay ng ibang empleyado at ang magandang tanawin lamang ang nangingibabaw sa sistema nila ngayon. "Minsan talaga ay mahirap intindihin ang ating boss. Kaya nga kaunti lamang ang nakakatagal na sekretarya niya. Nagulat nga ako at nakatagal ka ng ilang buwan sa kanya, dahil yung iba ay wala pang isang Linggo ay suko na. There's probably something into you that into his liking. Kaya kapag may problema kayo sa isa't isa, communicate with each other. Baka hindi ko na kayanin ang humanap pa ng ibang sekretarya na tatagal katulad mo."

Ang bawat halik nito sa batok niya, ang ungol na pinapalabas nito habang sinasagad nito, at ang bawat halik. Tahimik na ibinaba ng lalaki ang dalang folder at saka siya tinignan nang diretso. Matalim. Walang pag-aalinlangan. “Ikaw pala ang secretary na kinuha ng HR,” anito. “Y-yes, sir.” Pinilit niyang gawing matatag ang boses kahit halata ang panginginig.

Tumawag ako sa aking sekretarya, ang taong nakakaalam ng lahat ng galaw ko ngunit walang alam sa nilalaman ng aking puso at nakaraan. “Ihanda ang lahat ng ulat at detalye tungkol sa proyektong iyon sa bagong gusali,” utos ko, seryoso pa rin at malamig ang tono ng aking boses bagama’t magulo at nagkakagulo ang aking isipan. “At alamin mo kung sino ang lahat ng tauhang nakatalaga at nagtatrabaho doon. Ibigay mo sa akin ang buong listahan, kasama ang kanilang mga pangalan, trabaho, posisyon, at pinagmulan.” “Opo, Ginoong Riego,” sagot niya mula sa kabilang linya, handang sumunod. “Mayroon po ba kayong hinahanap na partikular na tao o may kailangang tanggalin?”