Quotes On Secrets Novels & Stories

Tanong naman ng mistisang babae sa isang nagsalita. “What news? Chaka! Ba’t ka ba nag i-english?” Pang aasar ng babae, sabay silang nagtawanan. Argh! Just spill the tea! Napairap akong nag iintay ng sasabihin nila, maya maya ay tumigil na sila sa tawanan at saka nag kuwentuhan muli. “Sir Range raw, may ka love affair sa secretary niya.” Sabi ng mistisa, agad akong natawa, Range? will have a love affair sa isang secretary? No way.

Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya. “Tsk! Ngayon umiiwas ka, alam mo kaya hindi kita kayang pagkatiwalaan e. Masyado kang maraming sinesekreto.” “Maraming sinesekreto? Bakit ko naman ipapaalam sa 'yo ang sekreto ko? Kaya nga secret hindi ba... ibig sabihin tinatago. E ’di hindi na secret kung sinabi ko!” pilosopo kong sagot kaya naman mas lalo itong nainis sa akin.

hindi ko alam kung bakit sobra nalang ang tama sa'kin ng mga sinasabi nya ng mga oras na 'to. Is it wrong to wish na sana ay tungkol sa'kin nalang ang sinasabi nya? And not for other girls? I don't know, maybe it is. "Tulog na tayo" aya ko sakanya to hide my jealousy for the girl she's talking about, siguro ay totoo nga ang mga nakaligtas ng isang buong bansa ng past life nila dahil sa mga bagay na nararanasan nila ng buhay na meron sila ngayon.

biglang wika ni Adrian, “na hindi lahat ng bagay nakikita sa ibabaw? Minsan, ang pinakamahalagang sikreto ay nasa mga matang hindi marunong magsinungaling.” Napatingin si Elena, at doon siya muling nagtama ng tingin kay Adrian. At sa sandaling iyon, parang hindi na sila nasa loob ng conference room. Para silang dalawang nilalang na nagtatago ng kani-kanilang mundo, ngunit unti-unting bumubukas para sa isa’t isa. “Sir—este, Adrian,” halos pabulong niyang sagot, “hindi ko po alam kung anong ibig mong sabihin.”

"She's pretty gbut she looks creepy with her smile." "Do you know her?" "I don't. She's new." "I heard she's the new secretary of our boss." "Oh, is she? What a bïtch." Nawala ang ngiti ko dahil sa mga narinig ko sa paligid. Nilagay ko ang dila ko sa gilid ng pisngi ko saka ngumiwi. Hay nako. Makuha na nga ang mga gamit ko. Nakakasira ng moment.

Ngunit bigla niya akong binitawan kaya naman napaupo akong muli sa semento. Masama ang tingin ko sa kanya habang nakatayo siya at nakatitig ng masama sa akin. Ang sama niya. Isa siyang demonyo. Bigla siyang naupo sa tapat ko sabay hawak sa pisngi ko. "H'wag mo akong hawakan." Iniwas ko ang ulo ko a kanya. "Ganyan ang mangyayari sa'yo kapag patuloy kang nagtiwala sa tao. Don't trust anyone, baby." Misteryoso ang mga mata niyang tumitig sa akin saka niya ako sapilitan na pinatayo.

Pang aasar ni Janeth. "Janeth! Shhh! 'Wag ka ngang maingay dyan! Baka marinig ka ng mga kasama natin!" "Bakit ba? Iisipin lang naman nila na inaasar kita eh!" "Haist! Basta ayaw ko ma chismis ako. Alam mo naman." "Oo na. So..ano nga dahil nga ba kay Sir?" Ngumiti ako, "Secret!" "Hmpp! Fishy!" Nakangiting sabi ni Janeth.

"Naya…" "I said, get out!" anas niya at mabilis pa sa alas-kuwatrong binuksan ang pinto. "Hindi ba't ikaw ang nagsabi sa 'kin na walang magtataguan ng sekreto? Naiintindihan ko kung bakit mo itinago sa 'kin ang totoong pagkatao mo. Pero kapag ganitong mga bagay…sana ipinapaalam mo sa 'kin."

Hindi ako chismosa ha… curious lang. Sabi nga ni Kuya Kim, “Ang curious, nagbubukas ng mga hindi dapat binubuksan.” Pero sabi ni Fana, “Eh naiwan eh. O ‘di buksan.” Binuksan ko. Photo album pala. May mga lumang pictures. Mostly business events. May awards night, may mga business dinners… tapos biglang— Omg. Isang picture ni Sir Rafael. Bata pa siya rito. Mas mapayat, naka-eyeglasses, medyo awkward ang ngiti. Pero cute. Yung tipong hindi mo aakalaing magiging big boss someday.

My voice started to stutter because of my tears that I've been holding back. He just nod and watches it again, it seems like it's a masterpiece that has a deep meaning and he digs deep just to know what's the meaning of that masterpiece he is looking at. Umuwi muna ang matatanda at naiwan kami ni Cody. Sinama narin nila si Ciel para makapag pahinga ito.