Quotes On Water And Life Novels & Stories

Malungkot na wika ko pa. I heard no response from Jeush kaya napabaling ako sa kanya. Magkatabi kami ngayong nakatabi sa gilid ng ilog habang pinagmamasdan ang pag-agos nito. “Ang pagdaloy ng tubig ay nangangahulugan sa daloy ng buhay na minsan lang nangyayari ang isang pagkakataon kaya hindi dapat sayangin…Alam mo bang naniwala ako non. Ilang beses akong humiling pero sa dami ng mga hiling na iyon ay isang hiling lang ang hindi ibinigay sa’kin.” Malumanay na dagdag ko pa. “I want to wish with you, Jeush. Baka sa pagkakataong ito papalarin ako.” Mapait na wika ko pa.

"Dito, kapag nagluluto ka, maglalaan ka pa ng ilang oras para gumawa ng apoy. Do'n naman sa inyo, hindi na kailangan. Kapag gusto mong kumain, maghuhugas ka na lang ng kamay tapos pwede ka nang kumain. Hindi mo na rin kailangan mag igib ng tubig para makapag ligo ka. Tapos hindi mo na kailangan problemahin ang pera sa pang araw-araw na gastusin." Napayuko siya matapos marinig 'yong mga sinabi ko at napasandal sa likod ng upuan niya na parang nawalan ng lakas bigla. "Hirap pala ng buhay mo rito." malungkot niyang sabi. Kinuha ko 'yong tubig ko sa lamesa at tsaka ininom 'yon bago siya nilingon ulit. "Ngayong alam mo na kung gaano ka hirap ang buhay dito, babalik ka na ba sa inyo?" seryosong ta

sabi ni Ray habang naglalakad papunta sa umaagos na tubig bago siya kumuha ng inumin. Nanlaki ang mata kanyang mga mata nang malunok niya ang tubig kaya humarap si Ray kay Gerald habang sinasabi, “Wow! Ang tamis ng tubig!" Sa buong buhay ni Ray ay hindi pa siya nakatikim ng ganoon kasarap at nakakapreskong spring water! Nang marinig iyon, lumapit din si Gerald para tikman ang tubig... at totoo sa sinabi ni Ray, matamis talaga ang tubig.

Sa bawat galaw ng daliri ko, sumasabay ang tubig—nagiging animo’y sayaw sa kalangitan. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. Pero sa kabila ng kaguluhan sa isip ko, naramdaman ko rin ang saya. Sa wakas, nagiging totoo ang lahat ng napag-aralan ko tungkol sa kapangyarihan ng tubig. Hindi lang ito basta ritwal; ito ay buhay na bahagi ng aking pagkatao ngayon. Hindi ko na kailangang mag-ritwal palagi para lang mapasakamay ko ang kapangyarihan ng aqua lily. Ngayon, habang buhay ko nang taglay ang binigay sa akin ng aqua lily.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Binigyan ako nito ng isang mabagal na ngiti. Sandali siyang natahimik pagkatapos ay napalunok ng mariin. Iyong tila ba kinakabahan ito at may gustong sabihin. "I can no longer imagine my life without you, like there is no air that gives me life in this world." Panimula niya at muli akong binigyan ng ngiti. "Like water and sea without fish, galaxy without stars, sky without clouds." Pagpapatuloy niya.

"You can’t waste water, honey. Many areas are experiencing drought and need water these days.” "Gusto mo lang halikan ang leeg ko, e!" asar ni Klaire. Nakangiti si Rage nang mapang-akit. "Ayaw mo?" Inilapag ni Klaire ang halos walang laman na bote ng tubig sa nightstand. Pagkatapos, nang hindi sinasagot ang tanong nito, inakay niya si Rage para tumayo.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

Tugon ni Luciano at mahinang natawa, tila sayang-saya ito sa ginagawa niya sa akin ngayon. "Lokohin mo ang mga tauhan mo Luciano, huwag ako. As if naman may pakialam ka kung masayang ang tubig o hindi, may pa conserve water, conserve water ka pa, if I know you're just gonna take advantage of me." Akusa ko rito at imbes na ma-offend ay muli ko na namang narinig ang pagtawa ni Luciano. Pansin ko lang parang ang saya ng gising niya ngayon. "I won't take advantage of you, babe. I just want to save some water, you know water is life." Tugon nito na ikinaismid ko, ano bang pinagsasabi nito?

Mabilis kong ibinalik ang aking sarili sa kasalukuyan, pilit na nagpapanggap na walang alam. “Marahil po ay karaniwang kasabihan lamang iyan sa maraming lugar, Ginoo,” sagot ko nang kalmado. “Maraming tao ang gumagamit ng tubig at ilog bilang paghahambing sa panahon at buhay. Hindi po bago ang mga salitang iyan.”