Quotes About Nature And Life Novels & Stories

Hindi ko alam kung may nakakarinig o nakakapansin sa akin dahil nasa dulo ang aking kwarto. "Paki-usap po! Ayoko sa ganito!" Napapadausdos sa pinto habang umiiyak kong sabi. There is no level of discomfort that will rival the pain we will feel when we are living a life that is out of alignment with our nature. We nature is to grow. Ou nature is to change. If you don’t believe me, look around. Look at the plants, look at the ocean, look at animals—we exist because of evolution.

Tandang- tanda ko pa ang laging sinasabi sa amin ni papa. Ang mga halaman ay nagpapakulay sa paligid. Kung hindi mo aalagaan at didiligan ay hindi ito magkakaroon ng buhay at hindi natin masisilayan ang ganda ng kapaligiran. Tulad ng dalawang taong nagmamahalan kung hindi iingatan ang pag-iibigan ay hindi magpapatuloy ang masayang pagsasama ng dalawang tao.

“Nature knows how to steal your breath when you least expect it.” Mas lalo pang umusbong ang liwanag nito. Berde, may bahid ng dilaw at maya-maya’y may mga hibla ng violet na sumasayaw sa kalangitan. Para silang mga alon, pero imbes na tubig ay liwanag ang dumadaloy. Para akong nanonood ng isang panaginip na ayaw ko nang magising pa. “Ang ganda…” mahina kong sabi, halos pabulong na lang. “Parang may sariling buhay.”

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

Bago humusga, alamin at kilalanin ang bawat kataga. Maaaring kwentong masama o mabuti, lahat at may dahilang naka-kubli. Kailangan natin ang ibang tao sa buhay natin, dahil hindi sa lahat ng pagkakataon ay makakayanan nating lumaban at abutin ang ating bawat mithiin. 'No man is an island.' @Bwi_laber

“Halos sampung taon ko nang nabili ang maliit na bakuran na ito. Hindi ko na halos pinapagawa o pinapaputol ang mga halaman dito. Pinabayaan ko lang silang lumago ayon sa gusto nila. Sino ang mag-aakala, na matapos ang sampung taon, ganito pala sila katingkad, ganito sila kasigla?” Sandali itong tumigil, bago muling nagsalita, “Ang buhay ay tulad ng bakuran na ito. Maraming beses, iisipin mong hindi ka na makakaahon, hindi ka na makakatawid sa mga balakid. Pero kapag nalagpasan mo na ang lahat at nilingon mo ulit, saka mo lang marerealize—lahat ng hirap, lahat ng sugat, ay naging medalya ng iyong katatagan.”

Hindi lang siya pagod; mukha siyang buhay. "Totoo," sagot niya nang may sinseridad. "Dito, nakikita ko ang bunga ng paghihirap agad. Hindi lang ito numero sa isang screen na nagbabago-bago, kundi isang buhay na bagay na tumutubo. I have never felt this connected to the earth."

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

Ayaw ko namang lumaki ang mga anak kong malayo ang loob sa ama nila. "I may not always say it, but thank you for being such an amazing mother to our children... Our children are lucky to have a mother like you." I smiled. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Lucien. No matter how hard we try, life will never be perfect. I've never regretted anything I've done. Only things that I haven't done. The greatest competitor in your life is the life itself. "Oh, I could say that I'll be all you need... but that would be a lie