Rachel Yoo Novels & Stories

Tinaasan lang naman siya ng kilay ng babae saka naupo sa upuang nasa harap ng lamesa niya. “Kuya kontrolin mo naman ang galit mo, gusto mo ba na pagnahanap na si Johara makita niya na ganyan ka? Baka mamaya niyan pati sa kanya mai-apply mo ang pagkamainitin ng ulo mo,” sermon ni Rachel.

Lee. “Cassandra Coleman is a very kind person. Kung hindi dahil sa kanya ay baka matagal ko na isinuko ang pangarap ko maging isang doctor. Siya ang nagbigay sa akin ng lakas ng loob para lumaban. Sinubukan ko balewalain dahil alam ko wala akong karapatan na panghimasukan ang buhay niyo. Pero hindi ko pala kaya… Hindi ko kayang makita siyang nanghihina at nawawalan ng pag-asa. Magalit na kayo sa akin wala akong pakialam.” Dire-diretsong wika ni Rachel na kumuha sa buong atensiyon ni Renzell. Naningkit ang mga mata niya. Natigilan din siya sa mga sinabi nito. Ngunit mas naging interesado siya sa mga susunod pa nitong sasabihin kaya naman sinenyasan niya itong magpatuloy.

“Yannie, ‘wag kang mag paapekto sa aming dalawa…” Habang nakaupo sa harap ng passenger seat, tumingin si Theo kay Rachel na siyang binibigay kay Yannie ang lahat ng atensyon nito. Ngumiti ng malungkot si Theo. Alam niya na matatag na babae si Rachel at matigas ang ulo nito. Nagkamali siya. Seryoso ba talaga ito na hindi siya kayang pagtawarin ni Rachel ng habang buhay?

Ang kanyang mga looming curves ay labis na nakakaakit. Hinahangaan siya ni Darryl ng ilang segundo at humalakhak. "Sabihin mo sa akin. Sino ka? Bakit ka lumapit sa akin?" "Ako ..." Kinagat ni Rachelle ang kanyang labi, at ang kanyang pinong mukha ay hindi na mukhang matigas ang ulo at mayabang tulad ng dati. Mahina niyang sinabi, "Ang pangalan ko ay Rachelle Lloyd. Isa akong banal na madre mula sa True Flame Sect. Malapit ako sa iyo upang makontrol ka at sa kalaunan makuha ang mahiwagang pamamaraan ng paglilinang ng Heavenly Secret Place."

Umakyat ako pabalik sa dressing room, only to see a princess look alike. "Wow," tanging nasabi ko kina Rachel at Allyson. "Who's these two princesses here? I hope you two won't mind if I ask your names," pagbibiro ko sa kanilang dalawa na ikinatawa lang nila. "Wow, nagmumukha kang tibo sa lagay na 'yan, Yang." Napatawa si Rachel. She then flips her hair. "Well, I can't blame you, maganda talaga kami."

“And weird kasi… bakit kailangan sabihin pa na kamukha ni Rachel?” Wala naman pakialam si Willow pero hindi niya maitago ang pagtataka lalo na at kanina lang itinanong ni Zylah kung hawig ba ito kay Rachel. Maganda si Rachel sa tanda ni Willow pero hindi rin naman papahuli si Zylah. In fact, kung siya ang pipili kung sino ang mas maganda ay si Zylah ang pipiliin niya.

Sabik na sabik si Quinn at agad siyang humakbang para yakapin ang kanyang ina, nasamid siya habang nagsasalita, “Mama… bigla kang bumata ng ilang taon!” Hindi mapigilang mapabulalas ni Yule sa tuwa, “Rachel, bumata ka talaga ng ilang taon!” Inangat ni Rachel ang ulo niya para tignan ang coated privacy glass sa kwarto. Nang tignan niya ang kanyang sarili sa coating, nagulantang siya at hindi siya makapagsalita sa loob ng ilang sandali. Hindi nagtagal, nagsimulang tumulo ang luha sa kanyang mga mata sa puntong lumalabo na repleksyon ng kanyang sarili sa coated glass.

"Kahit gaano ka kalakas, lingkod ka pa rin para sa pamilya Bauer!” “Harvey York! “Rachel Hardy! "Pagbabayaran mo ang ginawa mo ngayon!" Ngumiti si Rachel nang hindi sumagot. Ang kanyang amo ay isang tao na madaling pumatay sa mga Gods of War. Siya ay isang tao na may ganap na kontrol sa Hong Kong at Las Vegas.

Ang kanyang puting buhok ay tila ba korona ng yelo sa gitna ng kadiliman, at ang mahaba nitong trench coat ay sumasayad sa sahig, humahawi sa usok na tila isang reyna ng kamatayan. Si Katya Volkova. Hindi siya nakatago sa likod ng mga tactical shield. Wala siyang hawak na mahabang baril. Sa halip, malaya siyang humakbang pumasok sa silid, diretsong lumakad patungo sa mismong linya ng apoy nina Zephyra at Alora na tila ba ang mga nakatutok na bakal ay wala lang sa kanya.

she replied. Kumain na lang ako at hindi na siya pinansin, mas lalo lang ‘to maiirita hindi kami matatapos sa pagkain kung papansin at papansinin namin siya. “Bali, kami na lang matitira ni Larisa dito next month ‘no?” I asked Zy. “Oo, ginagayak-gayak ko na din mga gamit ko eh. Para hindi na hassle sa pag-lipat ko.” Zy said. “Sabihan mo na lang kami if you need help.” Lariza said. “Paano kaya kapag umalis na din si Rachel, lonely ka na.” pang-aasar ni Zy. “Hindi naman siguro. Matagal pa ang kasal ni Rachel,” she said.