Rain Of Snow の小説・ストーリー

Umuulan na daw ng snow since last week, kaya medyo covered with snow na ang ground sa labas. "It's snowing," napatingin ako kay Axel ng sabihin niya iyon. Tumayo din ito at lumapit kami sa bintana. Niyakap niya naman ako mula sa likod at pinatong ang ulo niya sa leeg ko.

Kaya inangat niya ang kaniyang ulo at hinalikan ang labi ni Helios. Yumuko si Helios, hinawakan ang likod ng ulo ni Barbara gamit ang kamay niya, at diniin ang kaniyang halik. Habang nangyayari ang lahat ng ito, mainit na niyakap niya si Barbara kaya nakalimutan niya agad lahat ng lamig. May snowfall sa labas—nalaglag ang mga snowflakes sa bintana, at pinalabo ng nagyeyelo na hamog ang salamin.

pabulong na sagot ko, kahit pa malinaw naman sa akin ang naging sagot niya. “Do you know what it means when you dream of the rain?” tanong niya, marahan naman akong umiling. “Not really.” “Most of the times it means positive and happy feelings about everything in life. People says that if you’re going through something difficult in life and you dreamt of the rain, it’s like the heaven’s cheering you up, encouraging you to move along no matter how hard the situation is,” mahabang paliwanag niya.

The light bulb in the freezer begins incessantly flickering on and off. My hands are resting on my hips as I watch the light flicker. There's a faint spark, followed by a crackle right before it burns out and darkens the room. Damn this stupid freezer light. This is the third time this week that I've had to replace the light bulb.

tipid na aniya niya na'lang upang siguro ay magkaroon ng ideya ang dalawa. "Whatever you say, Johana. Basta dalhan mo ako ng snow, masaya na talaga ako if you'll gift me that." pahabol pa ni Thanos. How on earth will Johan can bring a snow here? Yes, he can put it inside the bottle, but it won't last any longer dahil sa init sa pinas. Ghad, ang hinihingi nito ay napaka-complicated, ang sarap bilhan ng styro at yun ang ibigay sa kanyang snow.

Napangiti siya ngunit hindi maitago sa kaniyang mga mata ang lungkot na naramdaman niya. Si Amos na ang nagligpit ng mga pinagkainan nila. Pumunta siya malapit sa tubig at binasa ang kaniyang mga paa. Natawa siya sa sarili nang bahagya siyang umatras dahil sa lamig ng tubig. Tiningnan niya ang kalangitan. Kaygangdang pagmasdan nang mga oras na iyon ang papalubog na araw habang humahampas sa kaniya ang sariwang hangin. Binusog niya ang mga mata niya sa magandang tanawin pero ilang sandali pa ay kumunot ang noo niya dahil wala pa ang binata. Lumingon siya sa likod at nakita niya itong nakatingin lang sa kaniya.

It was summer evening and the theme for the show was tropical. Ngumiti si Dona sa kaniya at inayos ang tayo. Agad din namang lumapit sa kaniya ang kaibigang si Solene na siya ring stylist niya. Mabilis itong nag-retouch ng kaniyang make-up at sinigurong maayos ang suot niyang bikini. “Do I have to say “good luck”?” Solene joked when she’s done. Umirap lang sa kaniya ang kaibigan at ibinalik ang tingin sa entrada patungo sa catwalk saka tumawa nang tipid.

Parang naging maayos na talaga ang lahat. Lumipas ang mga araw at dumating ang kaarawan ni Yssavel. Maaga pa lang nagising na si Skylar. Pagtingin niya sa labas ng bintana, may rainshower habang may rainbow. Napangiti siya habang pinagmamasdan ang labas. Ang sabi nga nila, kapag may ulan habang may bahaghari, swerte. Lalo siyang sumaya dahil sa magandang simula. Hinaplos niya ang tiyan niya at kinausap ang sanggol niya.

Bumagsak si Natalie sa malambot na niyebe, at ang maliliit na snowflakes ay dumampi sa kanyang mahabang pilikmata. Sa bawat pagkurap niya, kumikislap ang mga iyon na para bang mga kristal na buhay. Sa loob ng ilang saglit, mukha siyang diwata sa gitna ng taglamig—sobrang ganda na para bang dapat siyang iligpit at itago mula sa magaspang na mundo.

Patuloy naman si Rain sa paghagod sa kanyang buhok hanggang sa tuluyan na siyang hinila ng antok dahil sa pagod niya sa kanyang therapy. "Hey, aren't your legs tired?" Nag-aalalang tanong ni Rain habang nakamasid sa kanya na naglalakad sa manipis na snow sa pinapasyalan nila. Iyon ang unang beses niyang makaexperience ng ganun. Kung hindi pa siya nakarating ng America ay hindi pa siya makakakita ng snow sa personal. "Hindi pa. Gusto ko pang maglakad-lakad," nakangiti niyang tugon habang nakasunod ito sa kanya.