Novel & Cerita Rain Of Snow

February’s POV It’s Sunday at patungo na sana ako sa supetmarket kaya lang kung minamalas ka nga naman talaga, nasiraan pa ata ako. “Fuck,” bulong ko pa na napasabunot sa sarili dahil malakas ang ulan. This is why I hate the rain, it was always blocking my ways. Nakakairita. Pakiramdam ko ay ang malas-malas ng araw kapag umuulan.

We have an old cassette and my mother always uses it every morning with her favorite songs. The sounds of raindrops are like a lullaby in my ears that can make me fall asleep in an instant, with a thick blanket covering my body and listening to my mother’s favorite music. I am always left in awe when I see water droplets on my windows. However, this place is different. I didn’t experience rain, but the weather was always cold. Even if it’s sunny, the weather doesn’t change. It is colder at night. Maybe, in this kind of place, it is possible to rain snow.

It's not just about getting wet; it's about embracing the elements and finding solace in the midst of nature's symphony. As I open the door, the cool breeze infused with the scent of rain greets me, and a soft mist envelops my surroundings. I grab an umbrella, not to shield myself entirely but to let the raindrops playfully tap against the canopy. The rhythmic drumming of rain on the umbrella creates a melody that harmonizes with the rustling leaves and distant thunder, turning an ordinary stroll into a dance with the elements.

… Pagkatapos ng pagbaba ng temperatura sa Centrolis, sinalubong ng Centrolis ang isang bihirang, magandang araw ng taglamig. Humupa ang hamog, at bumalik ang kulay asul na kalangitan. Isang hindi inaasahang pag-ulan ng niyebe ang bumalot sa lungsod at kinulayan ito ng kulay puti. Sariwa at presko ang simoy ng hangin. Si Cordelia ay nagwalis ng niyebe sa bakuran at gumawa ng mga cute na snowman mula dito. Nang matapos siya, niyakap siya ni Zephyr mula sa likod at binalot ang namumula at nagyeyelo niyang mga kamay gamit ang kanyang mga kamay upang painitin ang mga ito.

Hawak ang itim na payong, bahagyang kumurba ang manipis niyang mga labi. “Playing in the snow, huh. Aren’t your hands cold?”

((( Zhia POV’s ))) It's raining men, hallelujah, It's raining men, every specimen Tall, blonde,dark and lean Rough and tough and strong and mean… Whooooaa! Asaan kaya yan. Sean my labs asaan ka! It's raining men, hallelujah, It's raining men, amen It's raining men, hallelujah, It's raining men, amen It's raining men, hallelujah, It's raining men, a-------men.

Watch out. ••• RaineeeNeee

Malapit na ang Pasko, bumabagsak ang niyebe, at sobrang ganda ng paligid. Habang nakatitig si Danica sa snow scene, abala si Raven sa paggawa ng kape sa bar. Freshly ground premium coffee beans, sobrang bango. Pag ibinuhos sa tamang init, halong floral at fruity scent, nakakatuwa sa ilong.

“I got him, Babe--” “Froogggg!” Kaso hindi na niya napatapos ang sinasabi nang bigla naman siyang lundagin ni Rain na akala ay nakikipaglaro siya sa mga ito. Malapad ang ngiti ng baby nila nang tumingala habang nakadapa sa kanya at iangat ang kamay sa ere na tila nagpapakarga kay Kimberly. “Ma! Snowhite!”

Aniya na may paanyayang boses. "Mommy can I ask something mommy?" "Yes baby." Ngiti pa niya. "Do we have winter here, mommy?" Walang kamuwang-muwang na tanong ng paslit. "Nope. But we have full rainy season." "Rainy?" Nagniningning ang mga matang nasambit ni Victoria. Alam kasi niyang mahilig maligo sa ulan ang anak niya, at isa iyon sa mga hindi maipaliwanag na bagay sa kaniyang anak. Eh sa sarili nga niya'y alam na alam niyang ayaw na ayaw niya ang ulan. She hates the rain. For some reasons.