Rain Quotes Sad Novels & Stories

Noong bata pa ako, I used to think na kapag umulan sa araw na namatay ang isang tao, ibig sabihin, may nalulungkot somewhere. Maybe heaven. Maybe the universe. Maybe yung mga taong hindi marunong magsabi ng I love you habang may chance pa. I always thought that if I were the one to disappear someday, I hoped it would rain. So maybe, just maybe, the rain could wash away everything I'd leave behind. The guilt. The regrets. The words I never had the courage to say.

“Kung sa tingin mo ay hindi pa ako nakaka-move on sa pagmamahal na mayroon ako sa’yo noon—” “Mr. Gray, alam ko na kung ano ang gusto mong ipahiwatig hindi mo na kailangan na paulit-ulit na sabihin sa akin ‘yon. Ang gusto ko lang malaman, ang isang tulad mo na abalang tao… bakit kailangan mong puntahan ang isang taong hindi naman mahalaga sa buhay mo at manatili sa bahay nito kahit hating-gabi na? Tulad ng sabi mo, hindi ako worth it na babae… so bakit?” Malamig at may halong sarkastiko ang tono ni Rain habang tinatanong ‘yon ng diretso kay Jam.

“Minsan may pumilit na masira kayo…” Pinunasan ko ang luha sa gilid ng mata ko. Hindi ito para sa heartbreak. Ito’y para sa pagdududa na unti-unting sumisiksik sa puso ko. May nangyaring hindi ko alam. At hindi na ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman ang totoo. Pagbaba ko mula sa rooftop, tahimik pa rin ang buong gusali. Madaling araw na. Tahimik… pero hindi mapayapa.