Rain Quotes Sad Mga Nobela at Kwento

pabulong na sagot ko, kahit pa malinaw naman sa akin ang naging sagot niya. “Do you know what it means when you dream of the rain?” tanong niya, marahan naman akong umiling. “Not really.” “Most of the times it means positive and happy feelings about everything in life. People says that if you’re going through something difficult in life and you dreamt of the rain, it’s like the heaven’s cheering you up, encouraging you to move along no matter how hard the situation is,” mahabang paliwanag niya.

Kahit alam kong minsan sobra ang mga sinasabi ni Rain, deep down, alam kong gusto lang niya akong iangat—especially when I can’t lift myself up. “You know what?” sabi ko, tumayo ako at tinapik ang balikat niya. “I’ll think about it.” Rain stood up too, a wide grin on her face. “That’s the spirit. Just don’t take too long, baka maunahan ka pa ng plot twist ni Caleb.” I rolled my eyes. “Stop watching too many dramas, Raine.” “Hey, dramas saved me from emotional damage,” she said dramatically, flipping her hair.

kabadong aniya ko. "Then tell me. Sabihin mo sa akin kung ano ang dapat kung isipin sa eksenang yun, even that kiss, Arabella. Halik ng isang kaibigan pa'rin ba yun o halik na ng isang taong gusto ka?." That revelation of truth that I don't want him to know ay tila bomba niyang ibinabato sa akin. The pain that I can see from his eyes are killing me badly. The way I'm seeing his tears falling down making me wanted to hurt myself for also hurting him.

tawag niya sa nobyo sa kanyang isipan. Luisa used to hate rain so much because of the nightmare it always brought her. Now, rain makes her smile. Rain reminds her of Levi. The reason of her newfound happiness. Sa halip na isarado ang bintana, nanatili siyang nakatayo doon at pinanood ang pagbagsak ng ulan. Ilang sandali pa ang nakalipas, halos mapalundag sa gulat si Luisa nang mula sa likod ay may biglang yumakap sa kanya.

Gusto na nga lang niyang angkinin ang dalaga para sa sarili niya lang. Napakaganda kasi ng hubog ni Rain, ang laki ng dibdib at ang sikip sa pakiramdam. Ang kutis niya ay nagiging kulay pinkish kapag nag-iinit ang pakiramdam, talagang nakakatakam angkinin. “Hindi na ako makikipagtalo sa’yo. Bababa na ako para bumili ng kailangan ko,” sabi ni Rain sabay baba ng tawag dahil nagsisimula na rin siyang magutom.

Pakiramdam niya ay nakikisama ito sa magkahalong poot at sakit na nararamdaman niya ngayon. And when the sky cried with rain, her feelings burst like a broken damn. Her sobs grew louder like thunder, her cries echoed the rainfall, her blood streamed down the puddle. “NOOOOOO!” And in the middle of the dark forest, the trees witnessed how a mother grieved for her angel. “ANG BABY KOOOOOO!”

Kaden tried to lighten up her mood with a playful and yet gorgeous smile. She forced to smile back for his sake habang kinukusot niya ang kanyang mga mata in a futile attempt to stop her tears. "You asked me if I still miss Rain," nahihirapan niyang umpisa, why did he need to smile like that? 'Yong ngiti na iyon ni Rain ang naging dahilan kung bakit kahit magkaaway silang nag-umpisa ay nahulog pa rin siya sa binata.

sambit niya. “Naisip ko na kung hindi ba umulan no’ng araw na ‘yon, hindi ba magiging gloomy ang pakiramdam mo at hindi mo ba ako iiwan,” saad niya. “Same here. Starting that day, I hated how the rain stop me from everything. I started to see things I should hate about it, just look how ugly the city is kapag umuulan. Maputik, mga stranded na sasakyan, walang kuryente madalas and the list goes on. Ang daming bagay na hindi ko nakita no’ng kabataan ko,” mahinang sambit ko.

Nagpapaikot-ikot si Teedy habang ang mga kamay ay nakabukas ng maluwag. "Ikaw ang malalagot kapag napagalitan tayo, ha." Napatingin ako sa kan'ya nang tumabi ito sa akin. "Rain really makes me sad. Miss, I can see in your eyes the sadness," malamig na sabi niya habang nakatingin sa ulan.

Kaya naman inutusan niya itong tumahan, at sa malamig at walang ekspresyon ay naglita, "Huwag kang umiyak." Akala niya, walang emosyon ang sinabi niyang iyon. Pero sa pandinig ni Rain, parang galit ang tunog nito. Pagkatapos niyang magsalita, lalo pang humagulgol si Rain. Halos walang patid ang kanyang mga luha at bumabagsak sa kanyang pisngi. Nakayuko siya at humihikbi, halos hindi makahinga.