Never Let Go Romane & Geschichten

Wika ng anak ko, saka pinatugtog ang isang awitin. Intro pa lamang ay alam na alam ko na kung anong kanta 'yon. My favorite song, the piece of my soul, at--Biglang tumulo ang aking mga luha lalo na nang magchorus, "Until the day I let you go, until we say our next hello, it's not goodbye..." Saka naman bumukas ang pintuan, at iniluluwa doon ang imahe ng lalaking pinanabikan kong makita at pinapangarap kong makasama—si Chris.

yung mga ala-ala, yung mga bagay na palagi naming ginagawa, yung mga pinupuntahan namin, yung mga pangarap naming dalawa na akala ko sabay naming aabutin akala ba nila ganun yun kadaling kalimutan? "Azh it doesn't matter how hard the shit is! how deep and terrible it feels because keeping that shit locked inside you will always feels so much worse than letting it out! " sermon ni Xy sa'kin habang inaayos ang mga kalat sa sahig, wala rin akong ganang maglinis sa ngayon. I love the idea how she tried to convince me na mag move on, to let go of this fvcking feelings. I also really want to! but I— I just can't.

seryosong litanya ni Liam. "H-How? Ang hirap kaya." "Love somebody else or focus on yourself." "Tama! Tama siya! Amaccanna ka na rin girl! You did your best. Maski ako naiinis nasa kanya. Apakapakipot. Kahit na pogi siya kung wala ka naman talagang mapapala, eh, wag mo ng pahirapan sarili mo. Ang daming lalaki sa earth. Malay mo hindi talaga siya para sa'yo. Kaya move on na!" halos pasigaw pang sabi ni Peachy na mukhang malakas na ang tama.

Kung pwede ko nga lang sana hilingin na huwag na matapos ang araw na ito na sana ay ganito kami kasaya araw-araw pero alam kong imposible. "I love you so much and I will never let go of your hand no matter what," sabi niya pagkakuha niya sa kamay ko at hinalikan ang likod ng palad ko. "I love you too," nakangiti na tugon ko at ako naman ang humalik sa labi niya.

Naramdaman niya ang pananakit ng kaniyang braso matapos makawala sa hawak nito. “Gusto ni Madam Adah na permahan mo ang annulment. Kaya permahan mo na, Mr. Jake Clinton at huwag mo nang pahabain pa ito,” patuloy ng abugado. “Papaano kung ayoko?!” pagmamatigas ni Jake.

wika ni MOmmy Pakiramdam ko ng sandaling ito, bigla akong nanghina. Hilam ang mga luhang nakatitig ako sa kanila At ngayun...ngayun ko lang naintindihan na maliban pala kay Arif, wala akong ibang kakampi "Mapapahamak tayo kung hindi ka pipirma. Mikyla, let it go...ibigay mo kung ano ang nais nila." sabat naman ni Daddy

Maraming puwede, marami ring hindi puwede! Ang sabi ng aking puso at isipan, mahal na mahal ko si Robert noon at ngayon! Sa pag-ibig walang kasiguraduhan. Puwedeng mauwi sa hiwalayan o puwede ring forever depende sa dalawang taong nagmamahalan. Sabi nga ni Kate Moss na nabasa ko sa F*, “Love is always a risk worth taking. The biggest gamble we’ll ever take is with our hearts. In handing someone our most vulnerable pieces. Not knowing where it will lead. Where it’s meant to go. Whether they’re a lesson Or forever.”

“Siguro nga hindi tayo ang para sa isa’t isa, Daylon. Pinagtagpo lang tayo, pero hindi tayo para sa isa’t isa… Tanggap ko na at naiintindihan ko. Gusto kong maging masaya ka at sana gano’n ka din sa akin. You are my first love kaya hindi kita makakalimutan agad, pero huwag ka mag-alala pinapakawalan na kita. Hindi man ikaw ang lalaking para sa akin at least pinagtagpo tayo ng tadhana. Nakilala pa rin kita.” “Huling usap at kita na natin ito, Daylon. Ito na ang huling paalam ko sa’yo.” Dahan-dahan nilapat ni Allianna ang kaniyang labi sa labi ni Daylon habang tumutulo ang mga luha nito. “Good bye, my first love.” Sometimes the heart needs more time to accept what the mind already knows. Letti

I shook my head, I hugged his leg. "Please don't leave me." "Never beg someone to stay because the harder you beg, the more pain you'll get once that person decides to leave. . . . Now, let go." "No, I can't let go of the love who taught me to fight and hold on!" I protest. "Then don't, just let the person go." Yes, he didn't fall for someone else, but he still wants to leave. "Ikaw na ang buhay ko—" "No!" He said, "I may be part of your life but I'm not your life."

"Damn it." It was as if I was going back to the past, the past I was running into and trying to forget. But when did I succeed? No. I can’t because it’s the one coming back and keeps chasing me. It was like a ferocious lion who did nothing but chase it's food. It won’t stop until he gets me and as long as I don’t give up. I sighed loudly, I gave up. I'm already a loser but why don't they still stop me? Why can't I just disappear from the world? It would be erased as if it were a wrong decision to raise me in the world.