Red-blooded Novels & Stories

At para bang narinig ang sinabi ng kaniyang Tito Robert ay may narinig silang mga yabag sa hagdan. Bumaba mula sa ikalawang palapag ang isang matangkad na lalaki na may matikas na pangangatawan. Magulo ang kanyang buhok pero lalong nagpalakas ng dating niya. May suot itong fitted black shirt at short, pero higit sa lahat, ang pinakakatangi-tangi ay ang malamig at walang emosyon nitong ekspresyon. “Hi po, Tita…” bati nito sa kaniyang ina at b****o.

He's embracing me in his arms and I don't know how but the fire inside me has started to calm. "Crimson?" My red eyes turn normal again, nakatingin ako sa matanda na gulat na nakatingin sa amin ni Crimson. Damn it. —-- "It's animal blood," Crimson nodded and smiled. "I get them in the market, it's fresh!" Tila masaya pa ito sa ginawa. "I don't like animal's blood, I want a human's blood." I hissed.

It has a deep meaning and the meaning of it contains his life. "Fine. Basta pakawalan niyo ako pagkatapos." Galit pa si Thomas at natatamad na pumili ng card. The card he chose was Red. What could Red means?

Ang mantika at sabaw ay kumukulo. Ito ay mainit! Ang buong mukha ni Redhead ay nakabaon sa palayok. Ito ay umiinit, at may mga nakakadiri na tunog. Nang bitiwan ni Thomas ang kanyang kamay, hindi na makita ang mukha ni Redhead. Ang kanyang buong mukha ay natatakpan ng mga paltos, at siya ay pumangit. Ang kanyang mga mata, ilong, at bibig ay magkadikit, at wala siyang lakas na sumigaw.

Hindi ng mga ito inasahan ang biglaang pag lusob ng Black lion kung kaya't maging si Gray ay nag tago sa kung saan at mukhang nag hahanda na din sa pag haharap nila Ng dating mga kaibigan. Isang malakas na suntok ang natamo ni Red sa sikmura napaupo siya ngunit hindi niya yun ininda, pilit niyang inabot ang bakal na tubo na nakita niya sa sulok at malakas na hinampas iyon sa likod ng kalaban hanggang sa mawalan ito ng malay at tuluyang matumba sa sahig. Tumayo si Red na nakahawak sa kaniyang tiyan at pinunasan ang dugo sa kaniyang labi.

Isa na siyang taong biglang binalik sa battlefield. Agad tumayo si Red, iniwan ang kalahating basong milk tea. “Sino?” tanong niya habang inaayos ang zipper ng jacket niya. “Anong unit ang umatake?”

Nagustuhan naman iyon ng kaniyang mga kasama. Simula nang magmodelo siya, naadik siya sa kulay pula. Red dress. Red heels. Red lipstick. A red coler is a bold color, paniniwala niya. Sumisimbolo rin ito ng dugo. Ng galit. Ng paghihimagsik. Ng katapangan. Kaya Scarlett ang kaniyang ginamit na bagong pangalan.

Bakas sa mukha nito ang pag aalala habang kausap ang amo. “Wala naman akong kaaway, Mario. Imposibleng may magtatangkang kitilin ang aking buhay.” Napuno pa rin ng takot si Arthur matapos sabihin ang mga katagang iyon kay Mario. Alam niya sa kanyang sarili na isang malaking pagkakamali ang kanyang nagawa ilang taon na ang nakakaraan pero imposibleng manganib ang kanyang buhay dahil doon.

Nanatili ang paningin ni Cain sa mga mata ni Red. Namilog ng bahagya ang mga mata ni Red. Ang dala niyang tapang kanina ay napalitan ng pagkairitable. "Di ako pumapatol sa taong walang kaluluwa." "Di ko rin gusto ang kulay ng dugo mo. Masyadong malabnaw." Talagang ngisi lang ang ipinapakita ni Cain kay Red. Kumpyensa si Red na maitutumba niya ang lalaking kaharap niya. "Sayang ang laki ng iyung katawan. Walang laman."

Umawang ang kaniyang bibig nang makita na nakalagay ang oxygen mask sa bibig at ilong ni Rizzo habang ang mukha nito, lalo sa taas na parte malapit sa ulo ay puno ng dugo. Blood. The cursed color for her is red blood.