Relax Ka Lang Sagot Kita Mga Nobela at Kwento

reklamo niya bago napatingin saakin "Pahiram notebook mo," saad ko at ngumiti pa. Plastic mo Amaryliss "Bakit naman?" "Babasahin ko lang yung tungkol kay confusius, hindi ko kasi nasulat ng maayos yung akin kaya hindi ko maintindihan." "Mapeperfect ka ba?" Tanong niya "Anong klaseng tanong yan? Siyempre oo, mas matalino ako sa'yo. 100 percent." mayabang kong sabi. Hindi naman ako sobrang matalino. Passing lang ok na'ko.

Giit niya, dahilan upang mapilitan akong sagutin 'yon. "Thana, wala akong problema. Gusto ko lang ma-relax 'yong utak ko at para na rin makalanghap ako ng sariwang hangin, kaya't lumabas ulit ako." Pangangatwiran ko, subalit hindi man lang siya nakumbinsi. "How about that freaking cigarettes?" Itinuro niya pa 'yon habang paulit-ulit na inapakan para lang mamatay ang sindi.

"Ah..kakain ka ba ngayon Sam to relieve your stress?" That made me smirked at her comment habang matalim paring nakatingin sa gagong nasa harapan ko. "No. Hindi ako kakain, Suz but yes, you're right. I want to relieve my stress right now and I already have an idea kung paano gawin 'yon." His forehead creases at that as utter confusions was written all over his face now. Pero agad naman yong napalitan ng pagkataranta when realization hit him.

he sounded like a disappointed kid. Wait!? Kinain mo yung acid balls? But how? “How did you eat that thing?!” I can’t help but be exaggerate. Sino bang hindi magugulat? Someone could eat an acid ball! A freaking acid ball! “Swallowed…” My right eyebrow twitched for a moment dahil sa sagot nito. Napaka-pilosopong bata! Relax Nina, bata yan wag mong patulan. Mas matanda ka at mas malawak ang pag-iisip kaya relax. Take a deep breath.

Strict kuya kumbaga. Kanina pa din siya tahimik. Magsasalita lang siya kapag itatanong niya kung saan ko gustong pumunta. Natatakot ako na baka basta na lamang niyang itigil ang sasakyan at itapon ako sa labas sa inis. Nakakailang tanong na kasi siya pero wala akong matinong maisagot. Hindi naman ako mahilig gumala lalo’t gabi. Ngunit kalmado pa din naman siya. O baka pinipilit niya lang na maging kalmado para hindi niya ako masaktan. “Ikaw ba? May gusto ka bang pumuntahan?” when I turned to look at him, I saw how sad his smile is. Napakagat ako ng labi sa kuryosidad. “Doon na lang tayo.”

Kabanata 17: Huwag Mag-tantrum, Okay? "I'm very grateful that you're so good to Joaquin Chen . Pero itong relo na ito ay hindi talaga bagay sa kanya. Pwede mo siyang pilitin na tanggapin ito, pero hindi siya maglalakas-loob na mapagod ito. Kung gusto mo talagang bigyan siya ng isang bagay, maaari mo siyang bigyan ng mas mura.

"Let me help you relax." "Okay," I replied automatically.

"You'll surely fail if you won't do anything." "Just don't bother me. I'm sure I'll pull it somehow." mahinang wika nito kasabay ng pagdampot sa kanyang ballpen. Nagsimula na din itong magsulat sa papel kaya tinitigan ko nalang ang ginagawa. "The correct answer is letter B." sabi ko pagkaraan. Malapit na siyang matapos sa test at ngayon lang ako nakialam. "Ha? Pano mo nasabi?" pagtataka nito na sinagot ko ng pag-ikot ng mata.

Ano ba toh! "Sorry kung nabangga ulit kita ahh nandito kase ako para magrelax at makapag isip isip eh..."Nakangiti nya paring sambit kaya ngitian ko lang sya dahil natatameme ako sa ganda nya!. "By the way ang riquel and you??"Tanong nya habang inilad ang kanang kamay nya sakin kaya mabilis ko itong inabot at nakipag shake hands sakanya.Anong pinagagawa mo jiroh?!

I dialed my best friend's number. ["Miss mo ako?"] Sabi ko na tamang desisyon na tawagan ko siya. Tingnan mo, ngayon palang napapatawa na ako ng jokes niya, Tsk. "Miss ko lang yung libre mo. Busy ka?" ["Nasa kampo ako, bakit may problema ba?"] "Ah wala naman, tinatanong ko lang nangangamusta ganun." ["Hindi ako busy. Pupuntahan kita."]