Relax Ka Lang Sagot Kita Novels & Stories

Race you there. Heisi- sound made to call one's attention. jare- used in this context for stress one's point. "Guy, chillax nah. No dey form hard man for nothing. Make we reason you" - "Guy, relax. Don't act hard for nothing. Let's reason things together" Hope you enjoyed this😏? Please, don't forget to vote and comment 🙏.

Masyadong mga open at bulgar mga salita nila. "We meet again," nakangiti nitong sabi, ngumiti na lang din ako kasi naaalala ko kasi yung sinabi niya nung last kami nagkita. "How are you?" Dagdag pa na tanong nito saka ako niyayang umupo sa bench kanina. "Ok naman po, Kuya." Nakangiti kong sabi sa kanya sa ka tumingin sa mga lalaking nagsisimula ng maglaro sa basketball ngayon at ang iba naman ay nagj-jogging.

ang layo! Kung makareklamo naman si mama, akala mo mag-e-eroplano pa, eh. Magbu-bus lang naman siya. Pwede rin naman mag jeep lang siya. To: Mama Unwind, mama. Sige na po. Ngayon lang naman. Miss na po kita, eh. :( Pag ito hindi pa gumana, ewan ko na lang. Mabilis kong tinignan nang makita kong nag-reply na siya.

Giit niya, dahilan upang mapilitan akong sagutin 'yon. "Thana, wala akong problema. Gusto ko lang ma-relax 'yong utak ko at para na rin makalanghap ako ng sariwang hangin, kaya't lumabas ulit ako." Pangangatwiran ko, subalit hindi man lang siya nakumbinsi. "How about that freaking cigarettes?" Itinuro niya pa 'yon habang paulit-ulit na inapakan para lang mamatay ang sindi.

Baka mal-late? Nagulat ako nang biglang nag-vibrate ang phone na hawak ko. Nagreply pala si Kat, "Baka ma-late or hindi ako makapasok." Ayon lang ang naging sagot niya. Nagreply naman ako agad ng 'bakit', ngunit hindi na siya muling nagreply pa kaya hinintay ko na lang ang reply ni Alex. Sakto biglang pumasok ang Filipino Professor namin kaya agad ko nang ibinalik sa bag ang phone ko at umupo ng maayos. Agad naman kaming nagsitayuan upang bumati.

"Ah..kakain ka ba ngayon Sam to relieve your stress?" That made me smirked at her comment habang matalim paring nakatingin sa gagong nasa harapan ko. "No. Hindi ako kakain, Suz but yes, you're right. I want to relieve my stress right now and I already have an idea kung paano gawin 'yon." His forehead creases at that as utter confusions was written all over his face now. Pero agad naman yong napalitan ng pagkataranta when realization hit him.

he sounded like a disappointed kid. Wait!? Kinain mo yung acid balls? But how? “How did you eat that thing?!” I can’t help but be exaggerate. Sino bang hindi magugulat? Someone could eat an acid ball! A freaking acid ball! “Swallowed…” My right eyebrow twitched for a moment dahil sa sagot nito. Napaka-pilosopong bata! Relax Nina, bata yan wag mong patulan. Mas matanda ka at mas malawak ang pag-iisip kaya relax. Take a deep breath.

Kabanata 17: Huwag Mag-tantrum, Okay? "I'm very grateful that you're so good to Joaquin Chen . Pero itong relo na ito ay hindi talaga bagay sa kanya. Pwede mo siyang pilitin na tanggapin ito, pero hindi siya maglalakas-loob na mapagod ito. Kung gusto mo talagang bigyan siya ng isang bagay, maaari mo siyang bigyan ng mas mura.

I dialed my best friend's number. ["Miss mo ako?"] Sabi ko na tamang desisyon na tawagan ko siya. Tingnan mo, ngayon palang napapatawa na ako ng jokes niya, Tsk. "Miss ko lang yung libre mo. Busy ka?" ["Nasa kampo ako, bakit may problema ba?"] "Ah wala naman, tinatanong ko lang nangangamusta ganun." ["Hindi ako busy. Pupuntahan kita."]

May problema ba? "Ikaw ba? Are we okay? Hindi ko kasi alam kung ano na ang nagyayari sa iyo nitong mga nakaraang araw." What's the point of not pointing the real topics? "A-ayos naman, ikaw ba? Napapadalas ang alis mo, ah."