Relax Ka Lang Sagot Kita Novels & Stories

Busy siguro kaya ngayon lang nabasa ang text ko. "Okay I'm hanging up now. Pumasok ka na sa klase mo. Baka mapagalitan ka pa ng prof niyo." "Uhm--" "Sige na Khael. I'm tired. I want to rest a bit. Mamaya na tayo mag-usap." I said tiredly as I closed my eyes. "Alright. I call you later after I get home. You should take your dinner first before you rest." "Okay..." mahinang aniya ko. "Ingat ka pauwi. I'll wait for your call."

After that we do the family hug! Best day in our lives. Thank you G! ♡~♥~♡ Huhu it makes me cry!! They're now okayy.... (Kulang nalang kasal!! Hihihi) By the way how was it? Does it makes you happy? Sad? Tell me... Hihi. Don't forget to: Vote Comment Share! Thankss!! Jaxxanee14

See you on Monday 'Wag ka nang magalit :)) Oh gusto mo bukass? Wala ka naman gagawin 'di ba? Huy sumagott ka. Miss kita agaad Este, miss ko na kayo agad huhu :(( Pero di ko kakayanin kung ililibre ko kayong lahat Kaya ikaw na lang muna isasama ko kung pwede hehe Dali na magreply ka na! Nakauwi na kayo 'di ba? Bakit ang suplada mo? Piiiinnn!

"Bakit? Trabaho ba ito? Partner tayo diba? Bakit ikaw lang?" "Hindi Zykiel. Hindi ito tungkol sa trabaho natin. Mas importante pa tungkol doon." Sagot ko at maliit siyang nginitian. "Huwag kang mag-alala, I will try to reach when I have time." I lied. After nito ay hindi ko na siya kakausapin. Wala na akong balak na ipagpatuloy pa ang relasyon namin.

sagot ko dito "Kelan pa?" Tanong ni Ira habang simasayaw ng hindi ko maintindihan "Tagal na. Nung mga panahong hindi kami ok ni Wade" sagot ko "What?! Ang tagal na nun ah" gulat na sabi ni Zane "Yeah. Nag papatulong pa nga sya eh, kaso mukhang tinubuan ng tapang at lakas ng loob eh" asar ko kay Kale "Grabe ah, hindi ba pwedeng, hindi na kasi ako torpe?" Tanong ni Kale

sagot ng kanyang ina. "so gaano kayo katagal dito, sana naman magtagal kayo. para naman magkasama pa tayo ng matagal. it's been a long time since we get together. " malambing niyang wika sa ina. "huling pagkikita natin nagkaroon pa tayo nang pagtatalo."

Nakauwi na ako mula sa school. --- FROM: Winston Nash Ravalez Bakit 'di ka nagre-reply? Galit ka ba kasi hindi ako nag-message agad? --- FROM: Winston Nash Ravalez Sorry. Right now, I want to see you. Can we have a video call? --- Matapos kong basahin iyon ay agad akong tumili. Gumulong-gulong pa ako sa kama ko dahil sa nararamdamang kilig. Kailangan ko pang kunin ang unan para kagatin at pigilan ang sariling sumigaw.

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

sagot ko sakaniya. “You mean.. Sleep deprivation?” matamlay na sagot naman niya. “Yes. I suggest na dumito ka muna upang magpahinga or gusto mong ihatid na kita sa kung saan ka man nakatira para makabawi ka ng tulog mo.”

Nagsimula siyang ilipat ang slide na nasa screen. Dinig na dinig ang umaalingawngaw na bulungan ng pagkadismaya at pagreklamo ng mga kaklse ko, “Ano ba naman ‘yan, project agad! Napakahirap pa naman ng ibang subject natin, may recitation at quiz pa tayo mamaya.”