Reunion Novels & Stories

Matapos ang mahigit dalawang taon mula nang magtapos sila, nais ng kanilang batch na magdaos ng reunion ngayong Linggo—na siya ngang araw na ito. Lahat ng dating kaklase ni Ella ay nag-aral ng jewelry design, at marami sa kanila ang nagtatrabaho na sa industriya. Sa unang tingin, isang simpleng pagsasama-sama lang ito para sa muling pagkikita at paggunita ng mga lumang alaala. Pero sa totoo lang, isa itong networking event—isang pagkakataon upang makahanap ng koneksyon, makilala ang mga taong maaaring makatulong sa kanilang karera, at marahil, makahanap ng potensyal na kasosyo sa negosyo.

May hearing ako bukas, at ayokong magkamali kahit sa isang detalye lang. “Saan po tayo pupunta?” tanong ko habang nagta-type ng notes. “Family reunion,” sagot niya. “Nakalimutan mo yata ang yearly reunion ng mga kapatid ng Lola Ivy mo.” Napahinto ang mga daliri ko sa keyboard. Napatingin ako sa calendar sa gilid ng screen. Bukas. Biglang sumikip ang dibdib ko. May lakad kami ni Chase bukas. Alam niya kaya? Hindi naman siya nagbanggit.

It's been so long ba naman mula ng huli nilang reunion. "Hello, Franzy! How are you? How's Michigan and your love life with Mr. Reid?" walang hindi alam si April pagdating sa nagyayari sa mga kapwa stars niya. Pano ba kasi, makapangyarihan masyado ang media kahit saang lupalop ka pa ng mundo.

Buti na lang talaga, nagkalakas ako ng loob na tumakas. And then the accident happen. The unexpected encounter with Ruan, the chance meeting that had changed the course of my life. 'Yung pagkaka-reunite ko sa pamilya nina Zara. And the discovery that they were the closest friends of my parents, a connection that had been lost to time and circumstance—it was a revelation that had brought a sense of closure, a feeling of being connected to my past, to my roots.

Siguro naman ay maiintindihan nila ako. Past 12 na nang magpasundo si Andrew sa mga kaibigan nya. Umalis parin sya kahit na sinabihan na namin sya ni Liam na dito na magpalipas ng gabi. Gusto ko pa sana syang makasama saglit dahil sobra ko syang na-miss pero nagpumilit parin syang umalis. Maaga pa daw kasi silang aalis bukas for an out of town celebration ng birthday ng isa nyang kaibigan.

Nakaramdam si Iza ng pagmamalaki habang pinapanood ang kanyang ina na lumapit sa kanyang mga dating kaibigan, ang kanilang mga mukha ay nagliliwanag sa pagkilala. Ang reunion ay umusbong na parang isang magandang habi ng mga alaala at tawanan. Lumipat ang tingin ni Aileen sa paligid ng silid, nakikinig sa mga piraso ng usapan, pinapanood ang kanyang mga ka batch na muling makipag-ugnayan sa mga kaibigan, nagbabahagi ng mga kwento na umabot sa tatlong dekada. Isang magandang paalala ito ng mga ugnayang hindi kayang sirain ng panahon.

"Ah! Si Eunice? Oo nga pala, announcement ng engagement nila bukas sa reunion. Mag-ayos ka, anak, ha? Darating ang mga lolo't lola mo." Tila nagkaroon ng liwanag ang aking mukha nang marinig ang sinabi ni mommy. Matagal ko nang hindi nakikita sina lolo at lola at ngayon, sa wakas ay uuwi na sila sa bansa. "Talaga po? Kasama pala tayo sa reunion?" masaya kong sambit. "Oo, anak. Kaya mag-ayos ka. Bukas ay darating na sila at sa gabi, reunion na natin."

Kalmado pa rin ang kanyang mukha, ngunit sa kaibuturan, may nagbago. Sa unang pagkakataon, malinaw niyang naunawaan na ang reunion na ito ay hindi na simpleng pagtitipon ng magkakaklase noon. Kundi isa itong patibong.

At doon… Nakita nila si Luna. Napatigil si Celestine. “Luna…” Mahina niyang sabi. Napangiti si Luna. “Mom…” Agad siyang niyakap ni Celestine. “I can’t believe this… bumalik ka…” May luha sa mata nito. Yumakap din si Adrian. “Welcome back.” “Dad…” Ngumiti si Luna. Habang puno ng emosyon ang reunion, may isang taong tahimik lang na nakatayo sa gilid.

tungkol sa darating na Reunion. "Kamusta na kaya yung mga hambog nating kaklase no? Yuan.."ngumiti lang kami ni Miles. I know their peers at kilalang mga mayayabang at maangas ang mga yun lalo na sila Leo. "siguradong pasikat yun sa darating na Reunion. Hayaan nalang natin sila. Wala tayong mapapala kung sasabayan natin ang kahambugan nila."makahulugang saad ni Yuan. Tumango lang si Joshua pero halata parin sakanya ang pagka asar..