Family Reunion Message Novels & Stories

Hindi naman ako against na mag kaasawa sa ulit, medyo nakakabigla lang talaga malaman na may kapatid na ako saknaya. Hindi na rin siguro kami magtatagal dito ni Raiven. since may tumawag rin kanina sakaniya na may urgent meeting raw siya, mas okay na na rin sguro na makipag kita ako kay mom lalo na't ilang taon ko na siyang hindi nakikita, sana lang talaga maging masaya ang reunion namin mag ina.

Kumuha ako ng isang glass na may lamang wine bago ko ibigay ang mensahe ko para sa aking panganay. “Liam, bud, happy birthday ulit anak and I want you to know that I am happy dahil ibinigay ka sa amin ng Mommy mo. Your gave us so much joy and you prepared us to be good parents dahil dumating pa ang mga kapatid mo. All I can wish for you is that you achieve all your goals in life. ALam mong kahit anong mapagpasyahan mong gawin sa buhay in the future, as long as makakabuti sa iyo, we will always support you! Mahal na mahal kita anak and always remember that kahit saan ka magpunta!” Pumalakpak ang lahat at nabigyan din ng pagkakataon si Faith para naman magbigay ng mensahe sa aming anak.

"I wont let them, kahit sino pa 'yan." Halos hindi ako makahinga sa mga messages na natanggap ko galing kay Kuya Carlo. Kusang tumulo ang luha ko ng makita ko ang pang-huling mensahe niya. "They need a father, baby brother. I wont let them grow without a family. I hope, makausap kita kasi kailangan ko ng kausap ngayon." ~Carlo

Ngiting-ngiti ako at tumango kay Cait na may pagkasabik. "S-Sure!" Ngayon lang kami pupunta sa isang special gathering kung saan buo ang pamilya namin. Of course, I wouldn't decline this! Saka, sigurado rin akong hindi naman tututol si Luther, dalawang araw lang naman akong hindi matutulog kasama niya. And speaking... Nakatanggap ako ngayon ng message mula sa kaniya. Luther: How are you? Is everything all right?

Imbis na sagutin ang tanong ng kan’yang tiyahin ay iniba niya ang paksa. “Nabalitaan ko pong inatake raw kayo sa puso, Tiya? Talagang okay lang ho kayo? Pupunta po ako sa bahay niyo bukas, mag-le-leave po ako,” seryoso niyang sabi. “Naku, anak, huwag na bukas at ayaw kong makaisturbo sa’yo. Sa Sunday ka na lamang pumunta dahil may family reunion tayo, asahan ko ang pagpunta mo roon. Gusto ko kasing makita kahit sa huling sandali ang mga kamag-anak ko, lalo na ikaw, Keanna. Salamat naman sa Diyos at nahanap kita.”

May isang maliit na detalye akong gustong idagdag sa entrance—isang wall kung saan pwedeng mag-iwan ng mga mensahe ang mga magulang para sa kanilang mga anak. Nag-vibrate ang phone ko. Isang message mula sa isang unknown number, pero alam ko kung kanino galing base sa paraan ng pagsasalita nito. "I saw the news. The clinic looks beautiful. I'm sorry for everything, Hera. I'm happy you finally found your voice. I won't bother you anymore. Good luck tomorrow."

Napasandal ako sa upuan habang inaalala ang huling sinabi ni tatay sakin bago ako sumakay ng Bus. "Anak tandaan mo, kahit magkakalayo ang myembro ng isang pamilya... na-nanatili pa rin itong isang pamilya, kaya wag kang malungkot dahil kahit hindi tayo pisikal na magkakasama, lagi kang nasa puso namin."

sabi ni Kurt habang pinipindot ang camera. Sabay-sabay kaming nagsabi, “Beach day!” Habang pinapanood ko ang pamilya at mga kaibigan ko, naisip ko kung gaano ako kaswerte. Sa kabila ng lahat ng pagsubok, masaya pa rin kami—buo at nagmamahalan. “Ang outing na ito ay hindi lang isang bakasyon, kundi isang paalala na ang tunay na yaman sa buhay ay ang pamilya.”

Ang bawat sunset at bawat sunrise ay magiging tanda ng aming walang hanggang pagmamahalan at ng pangakong ito ay magiging isang masayang paglalakbay na aming tatahakin ng magkasama bilang isang pamilya. "Ready? In 3... 2... 1... Say cheese!" "Cheese!" Napatingin ako sa malaking picture frame ng pamilya namin na nasa gitna ng mansyon. Buhat ni Reid si Lux at buhat ko si Rere. We're all smiling. Sobrang saya ko at sana mas maging masaya pa kasama ang buong pamilya.

Lahat ng mga kaibigan ko ay nagsama-sama para magsaya, hindi lamang sa aming mga anak kundi pati na rin sa bagong simula ng aming buhay bilang pamilya. "Salamat kayong lahat na nandiyan kayo para sa amin," sabi ni Kent, sabay taas ng baso. "Hindi namin makakamtan lahat ng ito kung wala kayo. Sana ay patuloy tayong magka-kasama sa bawat hakbang." "Cheers!" sabay-sabay silang nagsabi, at nagkatuwaan ang lahat.