Reunited In Tagalog Novels & Stories

pranka niyang sagot. “Akala ko malaki ang galit mo sa kaniya at nagawa mo ang mga bagay na iyon?” tinutukoy nito ang pagtatangkang pagpapakamatay nito bago nagrant ang divorce nila. “Magulo ang isip namin after mawala ni Luke. At ngayon ay nagkaroon kami ng pagkakataon na magkausap,” “How sweet, reconciliation tapos second chance? May second chance nga ba?” may diin at panunudyo niyang sabi.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

“ Mapanlinlang na anino, Tunay na hunyango’y mailap. Nagbabadya ang hindi inaasahan Ang simula ng wakas… ” ***** “Bienvenido de nuevo. Es bueno que estés aquí porque es muy difícil encontrar una excusa y dar una razón para tu repentina desaparición. (Maligayang pagbabalik. Mabuti't naririto na kayo pagka't napakahirap nang maghanap ng idadahilan at magbigay ng rason sa inyong biglaang pagkawala.)”

Tatanggapin naman niya na hindi sila para sa isa’t-isa, ayaw lang niyang hanggang tumanda at mamatay ay may galit sa kaniya ang lalake. Dahan-dahan niyang nilapit ang mukha sa lalake, alam niyang kabaliwan ang mga pinaggagawa niya ngayon ngunit gusto niyang isipin na lasing rin siya at bukas… Bukas ay babalik ulit sila sa katotohanan, muli ay titignan siya ng masakit ng lalake. Ang muling pagdampi ng labi niya sa labi ni Jiro ay parang isang panaginip na nakapagpabalik sa mga ala-ala niyang magkasama noon, masaya at may totoong pagmamahal.

bulong ko habang papalapit sa kaniya. Saktong nasa harap niya ako ng mabangga niya ako. "What are you doing here? Don't tell me, si Dad na naman ang idadahilan mo?" mataray na tanong ko. "Oh. Hi, Lauren! Andito ka pala?" hindi makapaniwalang tanong niya. "This is our reunion, so why are you here?" pilosopong sagot ko sa kaniya. "You're too serious, come on! Calm down," nakangising sabi niya pa na mas lalong ikinainis ko.

Tumango tango Naman ito. Ikaw gusto mo ba dito...?tanong ko Kay louisse Oo Naman kahit saan Basta kasama kita Saad Naman nito. Haaay.... hiyawan Ng mga kaibigan namin. Ang sweet Naman Saad pa Ng mga ito. Pagkatapos Ng tanghalian ay umuwi Naman na sila louisse at Ang mga kaibigan niya sa maynila marami pa daw Kasi silang trabaho.

Tuwing reunion at pasko ay nandito nagtitipon ang kanilang buong mag-anak. Mukhang madalas din si Logan dito dati. Sinabi kasi ni Felix na dito natutulog ang kaibigan kapag may naganap na namang gulo sa bahay nito. Nagpasalamat si Luke sa Diyos dahil may kaibigang gaya ni Felix si Logan. Kung wala ito noong panahong iyon, kanino kaya posibleng tatakbo si Logan upang humingi ng tulong?

Nakaunan siya sa aking braso habang hinahaplos ko ang mahaba niyang buhok. Ang tagal kong nangulila sa kanya. Ngayon, nandito na siya sa aking tabi, silang dalawa ng anak namin. Kailangang bumalik na kami ng San Jose sa lalong madaling panahon. Hinalikan ko ang kanyang noo at labi. My beautiful Sabrina. Sino ba ang mag-aakalang matatagpuan ko ang tunay na pag-ibig sa hindi inaasahang pagkakataon?

sagot niya sabay tingin sa abala pa ring binata sa palayan. “About... about the night we shared the day before the reunion,” panimula nito sa nag-aalangan na boses na nagpalingon dito pabalik. “Can we talk about it again once we arrived in Amun-ini? I want to make things right.”

“Sige.” Akmang titingin ulit ako sa buong bahay nang yakapin ako ni Blaze mula sa likuran. Marahan niyang pinatakan ng magagaang halik ang balikat ko habang humihigpit ang yakap sa akin. Napangiti. “Thank you.” Bahagya akong napalingon sa kaniya. “Para saan?” “Sa second chance. Ramdam kong muntik ka nang sumuko, Dream at salamat dahil hindi mo ginawa.”