Roommate Novels & Stories

Maganda ang kwarto pero parang masyadong malaki ‘to para sa akin. Natawa naman siya. “There aren’t any single rooms available for you, that’s why. The academy is designed for sharing, fostering camaraderie and teamwork among students,” Nana explained. “But you can have a roommate if you want to,” Nana added. “Just submit a request letter to your dorm head,” wika niya na tila mayroong pinahihiwatig ngunit hindi ko ‘yon masyadong pinansin.

yagak ni Ate Del saakin kaya dali-dali akong tumayo at sumunod sakaniya. "Dalawa ang kwarto dito ang isa ay may isang kama at itong isa kung saan ka matutulog ay may double deck na kama, ikaw ang matutulog sa baba dahil meron na sa itaas. Mamaya makikilala mo sila, pareho pang nasa trabaho." Napangiwi ako nang mapansin ang mga poster ng kung sino-sinong lalaki sa dingding sa itaas ng kama. Mahilig siguro sa lalaki yung magiging room mate ko. Sana makasundo ko siya.

“Ganito kasi… iyong dati kong roommate, lagi niyang dinadala ang boyfriend niya sa apartment. Minsan, pagkalabas ko sa banyo, nandoon siya sa hallway na nakatingin nang… alam mo na, ‘yung hindi tama.” Nagtagal ang tingin niya kay Arnold. “Tapos nung sinabi ko sa roommate ko, ako pa ang inakusahan na inaakit ko raw boyfriend niya! Nag-move out na lang ako, pero pareho kaming nagbigay ng deposit sa renta. Ayaw niya ibalik.” Arnold nodded seriously. “I see… mukhang may laban ka sa kaso. Add mo ako sa Facegram para ma-check ko details.”

“May bakante pa ba doon? I mean, hindi ako sasama sa’yo dahil alam ko naman na bedspace lang din ang kinuha mo at may mga roommate ka. Gusto ko sanang umupa na lang doon kapag may pagkakataon na.” “Sa tingin ko hindi mo kakayanin doon. Sanay ka na walang kasama sa kwarto. Mahirap kapag may ibang tao. Kung sa dorm ay may roommate tayo na isa, doon ilan kayo sa iisang kwarto. Duda akong kaya mong mabuhay doon ng matagal. Maliit ang bahay namin sa countryside at marami din kami kaya naman mabilis akong nasanay sa lugar. Huwag mo ng tangkain pa, Daviana. Dito ka na lang sa piling ng boyfriend mo.” Hindi pinansin ni Daviana ang huli

Dahil asawa niya si Kevin, automatic na sila ang magkasama sa kwarto pero ang problema ay si Hanni. “Wala na ba talagang ibang available room?” “Iyon na lang po talaga. Double bedroom naman po iyon kaya parang solo n'yo pa rin ang kwarto,” ani ng receptionist. Ayos lang naman kay Hanni kung iba ang kasama. Pero bakit si Sir Yves pa ang roommate nito? Pisting yawa! “Are you thinking that I'll do something to you? I still have a taste,” naiinis na tanong ni Yves na nasa gilid.

Bungad sa akin ng ka roommate kong si Melchor nang pumasok ako sa aming dormitory. Ginagabi rin kasi ang isang to dahil may part time job sya sa isang food court dito sa loob ng Academy. "Oo nga, eh. May ginawa rin kasi ako." Nakangiting tugon ko sa kanya. Sa Dormitory kasi, sya ang pinaka-close kong kaibigan. At pati narin sa buong Academy. Tinutulungan din ako nito sa tuwing gipit na gipit na ako kahit na medyo gipit din sya.

Sa parehong oras, mas tataas ang kwalipikasyon nila bago sila bumalik sa bansa at magsilbi at maging isang haligi ng bansa! Sinong nag-aakala na may mangyayaring masama at masakit na insidente sa oras na ito? Sa oras na iyon, umiiyak ang roommate niya sa harap niya habang humihingi siya ng tawad sa pagkakamali niya. Patuloy sinasabi ng roommate niya na nalasing nang sobra ang kanyang boyfriend at hindi niya alam ang ginagawa niya. Nagmakaawa siya na huwag silang pansinin at huwag sabihin sa iba ang tungkol sa bagay na ito.

Si Wanda ay pangalawa lamang pagdating sa kagandahan. Silang anim ay mag-roommate at hindi lang sila nakatira ng magkakasama araw-araw, ngunit kailangan din nilang matutong mag-trabaho sa iisang lugar. Sa madaling salita, kailangan nilang makita at makausap ang bawat isa araw-araw. Bilang mga babae, medyo mahirap para sa kanila na maiwasang mainggit sa bawat isa.

"Apartment ko to be exact. It's okay kung ayaw—" "Sige." "Really? Hey! It's okay if you wanna go home na. Saan ba bahay mo?" Ngumiti lang ako, at mayamaya ay tumayo. "Alas-dose na. Saan ba apartment mo?" "Seriously? Gusto mo talagang malaman ang kwento ng buhay ko?" Nagkibit balikat ako. "Depende sa takbo ng alak. Huwag kang mag-alala nagpaalam na ako sa room mate ko na 'di ako makauwi ng apartment."

Nilagay niya pa sa harapan ng upuan ko ang isang plato at nilagyan iyon ng mga pagkain pagkatapos ay umupo at iminuwestra ang mga pagkain. Roommates kami ng five months pero hindi kami close. Madalas kasi siyang wala, or let's say sa gabi lang kami nagkikita sa room dahil kapag araw ay may kani-kaniya kaming pinagkakaabalahan. Ni hindi ko nga siya kilala. I know his name is Nathaniel de Guzman, but I don't know him behind the name. Basta ang alam ko lang, iba't ibang babae ang inuuwi niya rito sa gabi pagkatapos ay gigising ako sa umaga, nakaalis na siya. Kaya nagtataka ako kung bakit bigla niya akong niyayang kumain. Bago 'yon ah! Sigurado ba siyang gusto niy