Novel & Cerita Boundaries In Tagalog

It's keep creeping my mind out. Wala sa sarili akong napahawak sa aking leeg kung saan siya nag-iwan ng marka. The wound heals but it left a scar. Ang mariing kagat niya roon ay nag-iwan ng marka. And it's actually giving me chills, cause I keep thinking about it. It was like he leave a mark there to make me feel like he owns me. At hindi ko alam ang mararamdaman ko dahil doon, naroon pa rin ang takot.

sagot ko pa. “So are you okay with that?” tanong nito sakin, mata sa mata. “Yes, pero please… kailangan, let’s not cross our boundaries.” saad ko pa. Umayos siya ng upo at tumitig sakin. “What do you mean?” tanong nito.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

"baby step sister? sorry huh pero hindi tayo mag kapatid. pasaway na aso. saad ko at kinuha ang towel at isinuot ito "malaki ang bahay kaya sana wag na ulit tayo magkita. please? saad ko at binigyan ito ng malisik na tingin at agad naman itong tumitig sa aken na para bang minamanyak ako sa isip nito "pwede ba wag mo kong tignan ng ganyan.saad ko "your so sexy my step sister. dahan dahan itong lumapit at binulong ito sa aken

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

agad na tanong nito kaya may naalala ako. "Oo sana kaso may sasabi---" "I'll take a bath first. Don't sleep. Wait for me. Mamaya mo na sabihin 'yan after I take a shower," pagputol nito sa iba ko pang sasabihin at agad na nakapasok na ito sa banyo. "Buwiset. Lalagyan ko ng boundary ang higaan natin!" sabi ko kahit na alam kong hindi na n'ya ako narinig.

Napatulala ako, hindi makasagot. “Ano ba tayo, boundary ng mga bansa?” tuloy niya, nanginginig ang tinig. “Hindi na pwedeng lumampas kung hanggang saan lang? Doon na lang ba talaga, Dante? Hindi ba talaga magbabago ang tingin mo sa akin?” “Liza…” naguguluhan ako. “Ano bang pinagsasabi mo? Sa simpleng salita lang, big deal na agad sayo?”

Hindi ko alam ang isasagot ko at parang natakot ako sa kanya dahil parang wala siya sa mood na makipag-usap. ‘’Pwedi bang lubayan mo ako? Pwedi bang gumawa ka ng boundaries between us kahit dito man lang sa Academy? And please, huwag mo akong kakausapin…!’’, sabi niya at pagkatapos ay nagpatuloy na siya sa paglalakad.

I closed my eyes and let out a sigh. Hindi ko pinilit ang sarili kong sirain ang boundary na tinayo niya. Kung ni-lock niya 'yong pinto, ano pa ba ang ibang ibig sabihin no'n bukod sa ayaw niya akong papasukin doon?