Boundaries In Tagalog Novelas e Histórias

I automatically shut my eyes. "Poslední polibky, lásko." Napahawak ako sa kaniyang damit ng maramdaman ko ang kaniyang dila. Mas lalo akong napatingala sa kaniyang mga halik. Until his kisses went to my lips. Ang kaniyang isang kamay ay napunta sa aking batok upang mahalikan ang aking labi ng mabuti.

sagot ko pa. “So are you okay with that?” tanong nito sakin, mata sa mata. “Yes, pero please… kailangan, let’s not cross our boundaries.” saad ko pa. Umayos siya ng upo at tumitig sakin. “What do you mean?” tanong nito.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

singhal ko. “Eh ano naman? Mag-asawa tayo. Normal lang ‘to,” tugon niya na para bang wala lang. “Normal sa 'yo, pero nakakahiya para sa akin,” balik ko. Lumapit siya ng kaunti palapit sa akin. “Bakit, nahihiya ka bang makita nilang gusto ka ng asawa mo?” Umirap ako. “Hindi sa ganoon, Anthony. Pero may boundary. Hindi lahat ng gusto mong gawin, puwede mong gawin sa kahit saan.”

"baby step sister? sorry huh pero hindi tayo mag kapatid. pasaway na aso. saad ko at kinuha ang towel at isinuot ito "malaki ang bahay kaya sana wag na ulit tayo magkita. please? saad ko at binigyan ito ng malisik na tingin at agad naman itong tumitig sa aken na para bang minamanyak ako sa isip nito "pwede ba wag mo kong tignan ng ganyan.saad ko "your so sexy my step sister. dahan dahan itong lumapit at binulong ito sa aken

End of flashback Do'n ko unang naramdaman na tumpak pala ang mga terminong “love at first sight” at “slow motion” na karaniwang sinasabi ng mga sangkatauhan. Sa araw na iyon, do'n nagparamdam si convergent boundaries, one of the plate boundaries of the plate tectonics, na kung saan ko natagpuan ang lalaking nagpatibok ng aking puso in a peculiar method.

Yung tingin na parang sinasabi niya ‘hindi mo ko pinapakinggan kaya wag mong akong subukang talakan. Natahimik ako. First time lang nangyari sa akin ‘to. Pitong taon ko na siyang kakilala pero kahit kailan hindi pa naiimply sa akin yung 'makuha ka sa tingin’ ngayon lang. Parang hindi ko matanggap. It can't exactly be a good thing, are we being civil with each other? Ito ang first time na nagkausap kami na walang sigawan na naganap.

Ano 'yon ang babaw ng damdamin niya? "Haaay..." Napaling-iling ako. "Imposible talaga 'yon. Baka naman na-m-miss niya lang ang asawa niya at akala niya ay ako 'yon. Oo tama, puwede rin naman, at wala naman ding probleama sa akin as long as may boundaries pa rin kami sa isa't-isa." Aywan ko ba kung bakit kailanngan kong mag-explain sa sarili ko, hindi naman kailangan.

"Tres?" Basa ko sa malalaking letrang nakaukit sa taas ng pinto. Napakatahimik na sa lugar na ito at wala na ring bampira o bahayang makikita. Parte pa rin ito ng Regno pero halatang mga piling bampira lang ang nakakarating dito.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa