Rosa Manunulat Novels & Stories

Sa mga huling araw na nawawalan na ng pagasa ang Don Manolo na mahahanap pa ang babaeng minsan niyang minahal ay isang nakakalungkot na balita ang kanyang natanggap. Ayon sa inutusan niyang tao ay matagal ng patay si Rosita Rosales may 10 taon na din daw itong namamayapa. Kung ganun ay sampong taong gulang si Nikka ng maulila sa ina ng wala itong kamalay malay.

Medyo porselana ang balat niya, may simpleng pilantik ng buhok na hindi pa fully inaayos, at yung mga mata niyang parang laging may gustong sabihin kahit tahimik. "Ah, so ikaw pala yung laging ikinukwento ni Manang Rosa," sagot ko, medyo ngumiti rin. "Opo!" mabilis niyang tugon, sabay turo pa kay Manang Rosa. "Lagi niya po akong pinagagalitan kasi daw masyado raw akong maingay." "Hindi ka maingay," singit ni Manang Rosa agad. "Masaya ka lang."

HIndi niya alam kung bakit naghuhurumentado ang kanyang puso. Rosie struggled hard to break free, but the man's hands were like iron clamps holding her tightly. She struggled for a long time but failed to break free, and she made herself sweat. The posture of the two of them was very ambiguous, which made her very embarrassed. Akala niya ay iyon lamang gagawin ng lalaki sa kanya ngunit nanlaki ang mga mata niya nang bigla na lamang siya nitong hinalikan! Mabilis niya itong tinulak palayo at sinampal!

Tumingin naman dito 'yung guard bago siya sinagot. "Rose Ann Navarro po ang pangalan niya. Ang sabi po sa akin kanina ay ex-girlfriend ni Sir Callix. Pumunta raw siya dito dahil pinapunta siya ni Sir Callix," sagot nito sa kanya. Si Rose Ann pala ang kayakap ni Callix na ex-girlfriend nito. Ito ang kinukuwento nito kay Isabel no'ng silang dalawa pa. Ngayon ay nakita na ni Isabel ang ex-girlfriend ni Callix. Nakaramdam tuloy siya ng sobrang pagseselos dito matapos malaman niya na ito ang ex-girlfriend ng lalaking mahal niya na gusto niyang makausap ngayon.

Nakayuko ito at mukhang may pinipirmahang mga papel. ‘Conrad Montrose,’ basa ko sa nameplate na nasa gitna ng mesa. “Good morning, Mr. Montrose,” bati ni Sir Aaron dito. “I present to you your new secretary,” aniya bago pumagilid para ipakilala ako. “G-Good morning po,” magalang kong bati at hinintay na mag-angat siya ng tingin. At nang gawin niya iyon, natulala na lang ako. Tila ba tumigil ang lahat, pati na rin ang pag-ikot ng mundo.

Simpleng sinangag, itlog, at kapeng barako ang aroma na bumungad sa akin. "Mabuti naman at bumangon ka na, iha. Kumain ka muna," sabi ni Manang Rosa, ngiting-ngiti kahit kita sa mga mata niya ang pag-aalala. Napabuntong-hininga ako. "Salamat po, Manang."

Agad naman akong tinanong ni Manang Rosa kung saan ako pupunta. "Sa rancho lang po ako, gusto ko lang makita ang ilang mga hayop at gusto kong tumulong sa ilang mga gawain, for me to exercise," nakangiti kong sagot kay Manang Rosa. "Mag-iingat po sana kayo, ma'am. Alam niyo namang hinabilin kayo sa amin ni sir, Orson."

PRECIOUS AMBER RODRIGUEZ KANINA pa ako hindi mapalagay habang nakapila kami ni Risa kasama ang iba pang mga applicant. Kasuotan pa lang at postura, feeling ko talaga ligwak na kami eh. Dagdagan pa ng kung makatingin sa amin ni Risa ang iba pang mga applicant akala mo mga shareholders ng kumpanya na tingin pa lang gusto nang sabihin sa amin na hindi kami qualified.

Ibinaling ko ang mukha ko palayo para umiwas sa kamera, pero hinawakan nila ang buhok ko at pinilit akong humarap sa camera, sabay sampal at ininsulto. "Ang babaeng 'to, nagpa-plastic surgery para magmukhang ako, at palihim na nanirahan sa villa ng boyfriend ko, gusto pang mahiga sa kama niya. Nahuli ko siya mismo! Kailangan natin siyang turuan ng leksyon! Grabe, pinintahan pa niya ng mga bulaklak ang buong villa, akala niya masisiyahan ang boyfriend ko. Siya pa ang magbabayad sa paglilinis nito! Hindi mo ba alam na ayaw ng boyfriend ko sa sunflower? Minsan, nagalit pa nga siya nang mag-suot ako ng hairpin na sunflower. Tapos ngayon, pinuno mo pa ang buong bakuran!" Nang marinig iyon, lalo s

Rosa, tumira nga ako dito noong buntis ako kay Rail pero hindi naman ako bumaba sa bundok na iyon. Kasama ko si Kalo, si Rail, si Mika at si Tali na bagong bata lang din sa puder ni Manang Karla. Kahit talaga ang taray ng mukha ni Manang ay kay buti naman ng puso. Kaedad lang siguro ni Rail si Tali kaya sinama na namin para malibang silang dalawa. Maraming nagbago sa St. Rosa pero marami ang nanatili pa rin tulad ng dati. Katulad na lang ng palengke na hanggang ngayon ay kay dumi pa rin dahil mga iresponsable pa rin ang mga taga-tinda, kung saan-saan lang tinatapon ang mga sira nang prutas at gulay.