Roses Roses Song の小説・ストーリー

May mga rosas rin na naka kalat sa sahig. I'll hold your hand and wipe your tears We'll laugh until we run out of years Naka yuko lamang ako habang sinusundan ang mga rosas. "May I have this dance?" Nag angat lamang ako ng tingin ng maka rinig ng boses. Trevan.. Ipinalibot ko ang tingin sa kung saan ako inabot. Nasa veranda na kami. May mga pagkain na naka handa sa lamesa, mayroon din kandila. May wine at iba pa.

"May bulaklak ba kayo para sa taong iniwan nang walang paalam?" "A-ano po?" Shems, what did I say? "Joke! The Roses set number 2." "Ah, o cge po. Wait lang po." Ana! Umayos ka nga! Hay. Makikita ko nanaman siya sa party. And, it's really bad for my moving on process. So bad. ----- NEXT CHAPTER: ROWDY

Nararamdaman ko na din ang panlalamig ng kan’yang mga kamay pero hindi ang mga mata niyang sa akin lamang nakatuon. Isa iyon sa mga nagustuhan ko sa kan’ya. Sa tuwing dadapo sa akin ang kan’yang mga mata, pinaparamdam niya na parang kami lang ang tao sa mundo. “That bouquet of roses comes in a range of colors, each of which symbolizes something special. Kai, you’re the roses in that bouquet. You brighten up my world, and you, like the rose, have given my life meanings I didn’t realize I needed.”

Doon ko lamang din na-realize ang pagbabago ng tugtog. Hinila niya ako hanggang sa gitna. May mangilan-ngilan ding bisita ang nagsipuntahan sa gitna para magsayaw. “I hope you didn't forget that this is our engagement party.” Masuyo ang tugtugin. I know this song. Bed of roses by Bon Jovi.

"Kuya na lang." Bago pa ako makasagot o makapag-isip ng sasabihin, biglang umalingawngaw ang boses ng Emcee mula sa entablado, na tila sadyang pumutol sa sandaling iyon. "And now, ladies and gentlemen, for the highlight of the night... the 18th Roses! At para sa huling rosas, ang pinaka-espesyal sa lahat—ang kanyang Ninong, at ang lalaking itinuturing na kanyang pangalawang ama, Mr. Ethan Reyes!"

“Sinasabi ko lang na baka hindi naman siya ganoon ka-threatening.” “Neo,” sabi ni Astrid habang patuloy akong sinusuri ng tingin, yung tipong parang ina-analyze ang bawat detalye, “paano mo nalaman na red roses iyon?” “Ha?” “Sabi mo red roses. Pero sinabi ko lang na roses. Paano mo nalaman na red?” “Ah… nag-assume lang ako. I mean, red roses ang usual sa ganitong situation, di ba?”

“Show me all your love and walk right through. As I lay my love on you.” Lumapit si Rave sa kanya. “I was lost in a lonely place.” Mula sa likod ng pants nito ay inilabas nito ang isang puting rosas at inabot sa kanya. “Could hardly believe it.” ‘Yong tatlo ang nag – YEAH. Natawa siya. Iba rin e. “Holding on to yesterdays, far, far too long.” Nagulat siya nang mabilis na halikan siya nito sa mga labi.

Ito talaga ang pinaka madami, may mga nakasabit sabit din sa kisame nito na flower pats. Siguro inspired na inspired talaga yung boss, bilib na ako sa kanya dahil naisip niya ito. "Rose garden-" "Feel with turns, I can make the table turns~" agad ko namang hinampas si Chase sa braso niya ng natatawa dahil dinugtungan niya ito ng kanta ni Taylor Swift. "Umayos ka nga! Ankulit mo." Sabay irap ko sa kanya.

Hindi ako bumahing! Sa dami ng rosas sa buong mundo, sa dami mg rosas na ibinigay saakin, ito lang yung natatanging rosas na naamoy ko at hindi ako nabahing! Parang kinurot ang puso ko sa saya! Noon paman, hopeless talaga ako kapag nakakakita ako ng rosas. Akala ko wala ng para saakin. Tinitigan ko si Kanji na may luha sa mga mata. "Thank you, Love. Bakit walang pollen ang mga rosas na'to? Hindi ako nabahing."

Nagsimulang tumugtog ang music, para sa dance group niya. Nakatayo si Johnford sa gitna ng pusong gawa sa mga red roses, ang kanyang mukha ay may taglay na karaniwan niyang mapagmahal na ngiti, ang mga mata ay nagniningning sa mga luha habang nakatitig sa kanya, hawak ang isang malaking kumpol ng mga Scottish green roses. Iniunat niya ang kamay niya kay Agatha, “Baby, my female lead, congratulations on your successful performance.”