Novel & Cerita Roses Roses Song

Ngumisi nalang ako saka ko tinignan ang huling rosas na hawak niya, “Masiyadong mo nang nasaktan yung bata, hindi pa ba sapat ‘yon para sa’yo?” He sighed deeply as I saw how he tightened his grip to his rose. “I know,” nanghihina ang boses niya nang sabihin niya iyon. “That’s exactly the reason why I want to make things up for her, I feel like I’m a horrible person.”

"Z-Zai—" "I am not DJ Snake but I promise to build a new world for us two with you in the.." Hindi ko siya makapaniwalang tinignan, ngunit maganda ang ngiti niya sa akin ngunit nang aking buklatin ang papel ay nag-slow ang kanta at sinambit nito ang word na middle na nakasulat sa papel. A-Anong nangyayari? Inilinga ko ang ulo upang pagmasdan ang buong kwarto ngunit kitang kita ko ang lahat ng mga petals ng roses at ang buong bouquet of roses na masasabi kong mahigit bente ang bilang.

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

Nakahinga ako ng maluwag bago binalik ang ngiti ko. "I wanna come home to roses.." Nanginginig pa ang boses nya at halatang naiiyak na. Ito yung kanta na like my father ni Jax. The song was great, at bagay na bagay sa maganda nyang boses. Nakatitig lang ako sakanya habang kinakanta nya yun. Matapos ang kanta ay tumuloy na sya sa paglakad. Mahigpit kong hinawakan ang kamay nya at ngumiti sakanya. "I love you," sambit ko.

Parang nasa isang rose farm ang mga ito dahil napapalibutan silang dalawa ng iba't-ibang rosas. Paborito kasi ni Natasha ang rosas. Mukhang may sinasabi ang lalaki sa kaniya ngunit hindi ko marinig dahil mas nananaig ang sigawan sa background. 'Tila natigil ang paghinga ko nang biglang lumuhod ang lalaki at may inilabas na singsing. May fireworks sa itaas at may nakasulat na, 'WILL YOU MARRY ME?'.

Corpuz sa club, gaya ng inaasahan, si Rose ang kanyang napili ng gabing iyon. Kaagad na nagtanggal ng pang-itaas si Rose ngunit pinigilan siya ni Mr. Corpuz. Bagkus, kinuha nito ang robe at ipinasuot kay sa kanya. Nahiwagaan si Rose sa ikinikilos ni Mr. Corpuz. Binuksan ni Mr. Corpuz ang stereo at pumailanlang ang isang malamyos na musika. Pagkatapos ay kumuha ito ng wine at nagsalin sa dalawang kopita.

Kinanta ni Josie ang susunod na linya, “Ooh, you know I love it when you call me senorita. I wish it wasn’t so damn hard to leave ya.” Nagpatuloy si Rose, “But every touch is ooh-la-la-la. It’s true la-la-la. Ooh, I should be running, Ooh, you keep me coming for ya.” Sa kabila ng magandang tono nito, ang kanta ay naging magulo dahil sa dalawang lasing, nagiging mas malala kaysa sa mga umiiyak sa isang libing.

Awat niya pero mariin itong umiling. "Akin Mama! Tito Ben gave this to me!" Huminga siya ng malalim bago ibinaba si Neo. Bakit mukhang close na ang anak niya at itong sinasabing Benedict Cervantes? Kinuha niya ang bulaklak mula kay Isay at tiningnan ang note. 'I hope to meet you very soon...' Sandali niyang tinitigan ang isang bouquet ng sunflower bago ibinalik kay Isay. Kinuha din niya ang tsokolate mula kay Neo at ibinalik din kay Isay.

Binigay ko sa kanya ang gunting saka dumiretso sa loob na dala ang rosas. Nalalag-lag pa ang ilang talulot habang naglalakad ako. Ilang sandali, narinig ko ang mahinang boses ng dalawang taong nag-uusap. Sinabik ako ng marinig ang boses ni Anika. Her voice was soft and sweet, like the gentle chime of silver bells in the wind. I like hearing it, at hindi ako magsasawa. Nalaman kong niyayakap ko pala ang rosas. "Joshua,"anas ni Mom nang magsalubong kami ng tingin, agad silang tumayo ni Anika.

”Secure the area, Tadsfore. “ I will, master.” ‘Sino ba talaga ang lalaking ’to?’ Pakiramdam ko literally ay nasa ulo ko na ang lahat ng aking dugo kaya ay ’di ako makapag-isip nang maayos. “Uhm.” Hindi ko mapigilang mapa ungol ng naamoy ko ang halimuyak ng mga Rosas. I know it's a rose, I love roses. The way they look. Their amazing colors. The smell always sends peacefulness in my mind and soul. It's a perfect world for me.