Roses Roses Song นิยาย & เรื่องราว

palaging bahagi ng mga concert nila ang pag-ulan ng mga rosas at pamimigay niya noon sa audience. Then there was the lead track entitled: K. Pinakinggan ko ang unang mga bahagi. I'll tell the world it's you I write my songs for You're my muse til then up to now I'll tell the world that your freckles seem faux They lie on your nose and you'll only seem them upclose Your hair glimmer with the morning rays Your autumn eyes smile when you laugh You dainty fingers are frail when our hands our entwined And when you're sad, you find comfort in long rides

Maliban sa matalino, mayaman, napakagaling mag basketball ay kamukha n'ya pa 'yong singer na kumanta ng No Promises na si Shane Ward. "A red rose to a beautiful lady." nakangiting wika n'ya sabay abot sa akin ng isang tangkay na pulang rosas paghinto n'ya sa tapat ko. I rolled my eyes. Ginaya pa 'yong asawa ko. Walang originality.

Nang umupo si Rose sa harapan ko, at nilapit niya sa mukha ko ang p*ke niya, ay mabilis ko itong kinain, habang patuloy kong binabayo ang p*ke ni Rhea. “Ahhh!! Ninong..” Mahabang ungol ni Rose, habang sinasalubong niya ang bawat paglabas-masok ng dila ko sa butas ng p*ke niya. “Ahhhh!!” “Ohhhh!!” Parang musika naman sa pandinig ko ang kanilang mga ungol, habang patuloy ko pa ring binayo si Rhea.

Mas lalong nagiging romantiko ang gabing iyon sa musikang naka-play sa speaker. Pinapakiramdaman lamang ni Rose ang mahihinang kaluskos ng mga kuliglig at malamig na hangin na dumadampi sa kanyang balat. Hindi iyon klase ng lamig na nakakapanginig. "I... I was thinking," putol ni Xavion sa katahimikan. Nilingon siya ni Rose, inaabangan ang susunod niyang sasabihin. "Ano 'yon?"

Kumpleto ang hardin mapa rosas, orkidyas, sunflower, daisy at marami pang iba, ngunit ang pangunahing pakay ng dalaga roon ay ang iba't-ibang uri ng hibiscus o mas kilala sa tawag na gumamela. Ayon sa kaibigang si Kate ay personal na minamantina ng ina nito na si Donya Isabel ang mga halaman nito. Mahilig raw mangolekta ng mga gumamela ang ginang at ang iba pa raw sa mga ito ay inangkat pa mula sa ibang bansa. Kaya naman primera klase ang lahat.

Hinawi nito ang buhok, nahagip ng mata ko ang kunot noo nitong boyfriend na ngayon ay nakatingala na din sa girlfriend nito Pupuntahan pa sana niya ito pero biglang tumugtog ang banda sa likod niya. "This song is for my best friend, old but gold," she laughed. Hindi ko napigilang mapangiti at humalukipkip dahil sa biglang pag hampas ng malamig na hangin sa balat ko. "This Romeo is bleeding But you can't see his blood It's nothing but some feelings That this old dog kicked up," she started the intro.

Ang tanong, sino? Ilang saglit pa, may bagong text akong natanggap. Unknown Number: "Huwag kang kumilos nang padalos-dalos. Ang Red Roses ay hindi kalaban, ngunit hindi rin dapat pagkatiwalaan ng buo. May mga mata sa paligid mo. Bantayan mo ang bawat hakbang mo." Humigpit ang hawak ko sa phone. Sino ang nagpadala nito? At mas mahalaga—anong koneksyon nila sa Red Roses?

Nagsimula itong tumipā sa string ng gitara habang nakangiti na nakatitig ng diretso sa aking mga mata. “Gitara song by Parokya ni Edgar” ..Bakit pa kailangang magbihis Sayang din naman ang porma… Lagi lang namang may sisingit Sa twing tayo'y magkasama… Bakit pa kelangan ang rosas Kung marami namang nag-aalay sayo Uupo na lang at aawit Maghihintay ng pagkakataon Hahayaan na lang silang Magkandarapa na manligaw sayo….

Kagaya nga ng sabi ko, hindi mahalaga kung may absent ka, as long as pasado ka sa mga exam. Nagtungo ako dun sa garden na nadaanan namin kanina. Malawak iyon at maaliwalas, marami ding bulaklak at halaman, kaya nga garden eh. Nagdere-deretso lang ako ng makarating sa maraming puno, isang gate ang aking nakita at may nakasulat na 'Do Not Enter'.

It was classy as fine wine. Sa pagbukas ng pinto, ay sumalubong ang hindi ordinaryong eksena sa gabi, ngunit sa pamamagitan ng isang trail ng pinong mga talulot ng rosas na humahantong sa isang nag-aanyayang higaan. A bed full of roses. Ang malambot na kamang nagsasabing doon sila gagawa ng kababalaghan at nakapaligid na musika ay lumulutang sa hangin, na lumilikha ng kaakit-akit na backdrop para sa sorpresang naghihintay. Alejandro starts to reveal it. "We're here..." Saad pa niya.