Roses Roses Song の小説・ストーリー

The only thing left for me to do is to stare at the guitar string while trying to calm my mind to play for the second song. “Uso pa ba ang harana? Marahil ikaw ay nagtataka Sino ba 'tong mukhang gago? Nagkandarapa sa pagkanta at nasisintunado sa kaba Meron pang dalang mga rosas suot nama'y maong na kupas at nariyan pa ang barkada Nakaporma naka barong sa awiting daig pa minus one at sing along.”

“I can’t believe you’re mine.” Tumawa ako, bagaman ramdam ko ang pamumula ng pisngi ko. “Binobola naman ako.” Sagot ko, ngunit bago pa ako makapagsalita muli, inabot na niya ang mga rosas. “For every time you made my life brighter,” sabi niya. “For every smile you gave me when I thought I didn’t deserve one.”

Ginawaran ko ito ng isang mahigpit na yakap at sinuklian niya iyon. “Taray ah, may pa-surpise!” mapagbirong bulong niya saka iniabot sa akin ang isang rosas. And I’ll sing a song to break the ice Just a smile from you would suffice It’s not me being nice But this is real tonight Sunod na nag-abot ng rosas si Sir Gio, at kagaya ni Winnie ay yumakap din ito sa amin ni Aki.

Hindi niya namalayang pinapahid na pala ni Miles ang luha sa pisngi niya. “She’s realizing it now,” bulong ni Jim. Nang matapos ang dula, lumamlam ang ilaw. Tumingin siya sa paligid. Nagsimula nang tumugtog ang Perfect ni Ed Sheeran. Isa-isa, lumapit ang mga lalaking malapit sa kanya—sina Kuya Achilles, Jim, Carlito, Jigs, Ezequiel, Ryan, Jerson at Gibson. Lahat ay may hawak na pulang rosas. Isa-isa nilang iniabot ito sa kanya na parang prinsesa sa isang fairy tale.