Runaway With A Baby Novels & Stories

Itinigil nito ang Van at tumingin sa likurang upuan. "Sino ka?!" "M-Manong, pasensiya na ho kung nagtago ako sa sasakyan mo. Hinahabol po kase ako ng mga lalaki kanina." hinging paumanhin ni Girly na lumabas na sa pinagtataguan niya. Nagsalubong ang kilay ng lalaki ng makita ang ayos ng dalaga. "Runaway Bride ah!" komento ng lalaki. "Manong, pakiusap tulungan mo ko na makatakas sa mga humahabol sa akin. Babayaran kita kung kinakailangan, ilayo mo lang ako dito."

She can't bear the pain of seeing the man she loves marry another woman, so she's leaving. Humugot siya ng malalim na hininga upang pagaanin ang bigat sa kaniyang dibdib. Naging matulin ang pagtakbo ng taxi at halos huminto na ito sa bagal ng traffic sa EDSA. Nakita niya ang pag-abot ng matandang taxi driver sa radyo, may kinalikot ito roon at makalipas lang ang ilang segundo, sumalang na ang isang kantang hindi pamilyar sa kaniya.

Gusto ko lang malaman kung maayos ba ang lagay ng baby sa tiyan ni Erem. “I’m sorry to tell you this pero dahil sa sobrang bugbog na inabot ng pasyente, the baby didn’t survive,” “What did you do Lucas?!” “My goodness Lucas anong ginawa mo?!” magkasabay na sabi ni Mommy at Daddy. “C-can you say it a-again Doc,” utal kong sabi. “The baby is gone I’m sorry… Wala na ang baby, Mr. Sandoval.”

Mabilis ko naman siyang tinulak paalis sa kandungan ko at walang sabi-sabing binigyan ng napakalupet na upper cut sa panga ang lalaki. Dali-dali akong tumayo at kumiripas naman ng takbo habang ang kawawang Mr. Cervantes ay sapo-sapo and ilong na dumurugo. Napahawak ako sa sarili kong dibdib. It's beating so fast. Pakiramdam ko ay puputok na ito in any minute. Lumingon ako sa shop. Two East Boutique Pumara ako ng taxi at saka sumakay rito. What the hell just happened?!

Muling nagningning ang kanilang mga mata at napuno ng pag-asa. Pero nang marinig nila ang salitang ‘pero’ ay sabay na muling yumuko ang kanilang mga ulo. Para bang mga tuta silang pinagsabihan ng kanilang amo. “But the mistake you made today was incredibly serious. Running off like that is far too dangerous. Do you have any idea how terrified Mommy was? I've told you before, you are still young and there are many things you cannot fully comprehend or control. What if you had run into real danger out there?”

Hindi na siya naghintay ng sagot saka nagmamadaling humalo sa mga tao. “Namamalikmata ba ako? Parang nakita ko ang babaeng ‘yon.” “Sinong babae?” “Ang papakasalan dapat ni Dave.” What? Lumalim ang kunot sa noo ni Cain. Runaway bride—isang eksena lang ang pumasok sa isipan niya. It was when he helped Kalina to run away. ‘That day… it was supposed to be Dave Gomez?’ tanong niya sa sarili, pilit pinagdudugtong ang mga impormasyon.

“Narinig ko ang nangyari kay Tala. Anak mo pala. Congrats, pare.” Hindi umimik si Dro. Mataman niyang tiningnan ang kaibigan. Ang pamilyar na ngiti. Ang bahagyang pagbaba ng tingin sa kape. Ang maliit na galaw ng daliri sa tasa. Hindi pa niya napansin dati. “Salamat.” Binaba niya ang bolpen. “Rico, kailangan ko ng tulong. Ililipat ko sila. Si Bela, ang bata, si Nanay Ising. Hindi ligtas sa Marikina.”

Tumakas si Isla sa mismong araw ng kasal niya, suot ang punit-punit niyang wedding gown at baon ang takot na baka maabutan siya ng mga tauhan ng matandang pulitikong gustong mag-angkin sa kanya. Wala siyang matakbuhan at walang matirhan sa gitna ng magulong Maynila, kaya napilitan siyang mag-apply bilang kasambahay sa isang high-end penthouse gamit ang pekeng ID. Akala niya, sa wakas, makakalayo na siya sa pang-aabusong naranasan niya noon. Pero hindi niya alam na ang penthouse na tinutuluyan niya ay pag-aari pala ni Zade Tiongson—isang malamig na bilyonaryong kilala sa pagiging walang pakialam sa kahit sino at sa mga sikretong matagal na niyang itinatago. Sa unang araw pa lang, nagbangga

Hindi ko din alam kung kaya ko bang mangako at kaya ko bang tuparin ang gusto niyang tuparin ko. I'm too afraid to harm Nicholas. At kung ako at ang baby namin ang magiging dahilan ng pagkapahamak at pagkasira niya sa ibang tao. I'm ready to run away and live alone with my baby. Kakayanin kong itago ang anak ko mula sa kanila para lang sa ikabubuti ng lahat. But I don't want that to happen. Sana hindi na umabot sa puntong ganoon.

Madilim na ngunit may liwanag na galing sa mga poste hindi ako gaano nahirapan na maglakad sa lubak na daan. “Oh my god!” Niyakap ko si Baby ng sunod-sunod na pumatak ang ulan. Tumakbo ako papunta sa malaking puno upang sumilong ng hindi mabasa si baby dahil wala akong dalang payong. “Fuck.”