Runaway With A Baby นิยาย & เรื่องราว

Agad siyang napatayo at dali-daling naglakad papunta sa sala para salubungin ang dumating. "Mommy!" Ang masigla at excited na boses ng batang lalaki ang pumuno sa tahimik na sala. Bumitaw ito sa kamay ng Yaya at tumakbo papunta sa kaniyang direksyon. Napangiti si Yamila, at malayo pa man ay idinipa na niya ang mga kamay para salubungin ito ng yakap. "Baby!" Natatawa niyang sigaw pabalik.

Vanessa crossed her arms. “To make sure you actually leave. Knowing you, baka magdesisyon kang i-cancel ang honeymoon at mag-stay dito para bantayan kung humihinga pa ang baby every ten minutes.” Kent muttered, “Valid concern.” “Traitor,” Mae whispered. Everyone laughed softly. Lola stood and carefully handed the baby closer for one last kiss. Mae leaned down, pressing gentle kisses to her daughter’s forehead, cheeks, tiny nose, like she could somehow store enough love to last the whole trip.

Hihintayin kita. RUNNING AWAY was the only choice we have. Ako kasama ang mga kababaihan na sinanay ni Lolo. Sunod sunod ang naging pagtakbo namin. We pass throught the forest behind that old abandoned building. Sa kabila ng sitwasyon ko, buntis at manganganak na. Pinili ko pa rin ang tumakbo kasabay nina emillia. May hawak hawak silang baril habang tumatakbo kami. The moon light was our guide towards to wherever direction that only this ladies knows.

Maging ang paraan ng pagtitig ng bata ay kahawig na kahawig ng ama nito. Samantalang si Xavian naman ay tila tuluyang napako sa pwesto. Hindi ito makapagsalita. Hindi rin nito maalis ang tingin kay Ashton. Para bang may unti-unting nabubuo sa isip nito. At iyon ang pinakakinatatakutan ni Astrid. Mabilis siyang lumapit at agad na kinuha si Ashton palayo sa pintuan. “Baby, go to your room first,” kalmadong saad niya.

Nangingilid ang mga luhang tumayo ang mommy niya, lumapit sa kanila at sabay silang niyakap. “Ang drama naman ng mga ito. Bakit ba pinapaiyak niyo ko?” Tumayo na rin ang daddy niya para makiyakap sa kanila. ——— “ANO BUNTIS KA?!” sabay na sigaw ng daddy at mommy niya nang ipakita niya ang resulta ng ultrasound. Hindi naman makapaniwalang nakatitig lang sa kanya si Camille. Hinimas nito ang impis pa nitong tiyan. "Ibig sabihin...”

Ngunit agad din niyang binalewala ang ganitong kaisipan. May asawa at mga anak naman si Gavin, mayroon siyang mainit at maayos na higaan; paano niya matitiis at magagawang matulog lamang sa sasakyan sa halip na umuwi sa kanyang tahanan?

marahan niyang hinaplos ang buhok ni Ayra at bahagya itong hinalikan sa noo "...and don't run away from me ever again" PROJECT: Runaway STATUS: Failed the second time - LunaToMySol

"Run away bride ako Laz galing ako noon sa dapat na kasal ko. Tumakas ako dahil ayukong magpakasal sa lalaking dapat na mapapangasawa ko." Nagulat ako ng marinig ko sa ang sinabi nya na dapat ikakasal pero kasal kaming dalawa. "May malaking pustahan si Dad ko na natalo handa naman nyang bayaran iyon kaso iba ang hinihingi ni Don Carlos na kabayaran. Gusto nya ang kalahati ng lupang pag mamay ari namin kaso hindi pumayag si dad na ang lupa namin ang ibigay nya. Pero nag matigas si Don Carlos sahalip ako ang hiningi nyang pambayad kay dad at pumayag naman sya at nag kasundo silang ikasal ako sa anak ni Don Carlos."

At sa puso niya, umusbong ang panibagong pangako—na kahit gaano pa kahirap, ipaglalaban niya ang buong pamilya nilang minsang nabuo. Habang nasa sala si Althea at abala sa paglalagay ng baby clothes sa maliit na basket, biglang dumating si Zsazsa at Ava mula sa likod ng bahay, parehong may bitbit na stuffed toys at may mga dahon pa sa buhok na parang galing sa isang maliit na adventure. “Ma!” sigaw ni Zsazsa, halos matisod sa pagmamadali. “May plano na kami ni Ava para sa baby!”

Iisa lang naman ang lalayunin ng sasakyan walang pake kung ito'y mamahalin o hindi, ang mahalaga ay mahatid ka nito sa iyong paroonan ng matiwasay at buhay. Ipinagsawalang bahala ko muna ang aking iniisip at nagpatuloy sa pagtakbo para maabutan ang magnanakaw. Nakita ko syang lumiko sa isang eskinita kaya agad naman akong sumunod. Pagkaliko ko, hindi man lang nabahiran ng pagkatakot ang aking pagkatao nang makitang may dalawang kasamahan ang gagong magnanakaw.