Ruthlessly の小説・ストーリー

May makapal na kilay, brown na mata, mahabang pilikmata, matangos na ilong at mapulang labi. Sobrang tamang ng aura nito at kahit sinong makaharap ay manginginig sa takot. Kilala siyang Ruthless at cold-hearted. Kaya iniiwasan nilang magalit ito. Dahil paniguradong buhay ka pa, pero pakiramdam mo malapit kana..

Dahan-dahan niyang pinagapang ang mga mata sa babaeng katabi at halos mapugto ang hininga niya nang matagpuan mula roon ang duguang si Ruth. May mga tahi ang morena nitong mukha, she's wearing the same gown that's filled with bloodstains. Ang mga braso nitong may mga malalalim na sugat ay mabilis na lumipad sa mukha nito, Ruth gripped her chin while she strangled Sapphire by her bloody right hand. "You let me died! You ruined my life. Dapat ka na ring mamatay!" "No! no! no! please! Wala akong ginagawang masa— haaaa!"

In fact, it was both disgusting and painful, perhaps largely because the man who initiated her into this experience was utterly ruthless and heartless. Dahan-dahan niyang pinunasan ang umaagos niyang luha, saka hinila ang kumot upang takpan ang hubad niyang katawan. Walang imik niyang tinalikuran ito, lumayo sa kabilang panig ng higaan, upang hindi masilayan ang nakakasuklam nitong mukha. Sinikap niyang ipikit ang kanyang mga mata, ngunit nanakit parin ang buo niyang katawan.

"Bukas, itutuloy natin ito. Gagawin kitang perpekto, Clara. Para wala nang ibang mangahas na tumingin sa iyo nang may pagnanasa." Napapikit ako habang nararamdaman ang init ng katawan niya. Ang "Ruthless" na asawang ito ay unti-unti nang nilalamon ang buong mundo ko. At ang nakakatakot, tila nawawalan na ako ng lakas na lumaban sa bawat haplos niya.

“And if I hear someone is clouding your mind not to make an effort to fix this family, I will make sure to—” Rio groaned irritatedly. “If you are threatening Thalia here with your baseless accusations, why don't you ask yourself why I can't see the point of fixing this fucked up family? I don't understand why a useless parent would want to be useful after not doing their responsibilities,” Rio said menacingly.

So kung hindi po kayo sanay sa slow update, wait niyo na lang po ito after ng MY HEARTLESS EX-HUSBAND'S OFFER NOTE*** Pasensya na sa mga nalito. Hindi ko pala nabura 'yun word na naka-wheelchair si NAthaniel. Hindi po siya naka-wheelchair. Sorry po. Under edit na po yon at waiting sa approval THANK YOU*** Thank you so much at may nakita na rin po akong gems dito. Godbless po.

Naglabas siya ng puting panyo at tinakpan ulit ang ilong niya kahit wala naman na akong amoy kundi matapang na sabon. ​"Listen carefully because I will only say this once," umpisa niya, boses na parang pumapatay at walang bahid ng awa. "Rule number one, never look me in the eye. Rule number two, you are not allowed to breathe the same air as I do, keep your distance at all times. Rule number three, whatever you touch, you sanitize immediately. And lastly, you are my slave. You do not think, you do not feel, you just follow. Naiintindihan mo ba?"

Kaya nga nag-hiwalay kami. Lahat ng tao sa school ay alam na prostitute ako kaya naman walang natuwa noong nalaman nila na naging kami ni Raij. The news of him dating a prostitute reached his parents. Noong mga panahong iyonnay issue din ni Raij ang pananamit ko. He doesn't want me to wear revealing clothes. Our relationship ended because his parents doesn't like me. Nadagdagan pa ng strikto siya sa pananamit ko. Nagka-labuan kami hanggang sa sinabi niya na lang sa akin na may bago na siya at gusto ng magulang niya iyong babae. The girl from before is his current girlfriend.

I snapped. He scoffed, shaking his head. "Niccolo is a ruthless man, just like people say, and that's so f*cking true. He punishes people who disobey him, physically or mentally. Even our relatives are scared of him. His own family, Sadie. Takot sila dahil kayang kaya ni Niccolo na pabagsakin ang mga kumpanya nila nang walang hirap. He can turn them into poor homeless, so they will kneel and beg, and will do everything he'll command," seryoso niyang saad.

Kahit na napaka lamig ng lugar ay tumutulo ang aking pawis mula sa batok pababa ng aking likod. Ako—lahat kami ay nag mistulang mga manika, naka lagay sa isang booth, we are like a doll for sale. Nanatili akong naka yuko at kahit isa sa kanila ay hindi ko tinitingnan, natatakot ako na baka mamaya ay bigla nila akong sawayin kapag nakita nila akong umiiyak. Ang sabi pa naman nila ay hindi pwedeng masira ang make-up.