Sabi Ko Sa Kanya

After Fyrah Samañiego had an accident, lumabas din siya ng hospital. Doktor ang kanyang boyfriend, pero may mga gabing she had a nightmare. Bagay na hindi niya masabi- sabi sa nobyo niyang si Doc. Raphael Cortez. Until one day, bigla na lang siyang kinuha ng mga taong hindi niya kilala. At dinala sa kanilang amo na ang pangalan ay Cameron Montecillo, isang Mafia boss. Iginigiit na siya ang asawa nitong gold digger. Bagay na itinatanggi ng dalaga, tatakas na sana siya nang may isang batang tumawag sa kanya ng Mommy. She can help it but his voice melt her heart. Ramdam niyang nasa kanyang puso ang batang nasa kanyang harapan. Siya ba talaga ang ina nito? Asawa ba niya ang isang Mafia? Subalit bakit wala siyang maalala? Ano ang katotohanan sa likod ng kanyang pagkatao? Ano bang nangyari at wala siyang kaalam- alam na asawa siya ni Cameron at may anak pa silang hinahanap- hanap ang kanyang kalinga?

Ang boyfriend ko ay forensic doctor. Nakidnap ako at may nakadikit na bomba—meron na lamang sampung minuto bago sumabog. Ang mga nagkidnap sa akin ay pinilit na tawagan ko ang boyfriend ko, pero napagalitan lamang ako. “Ano bang kailangan mo, Michelle? Anong pinaplano mo, ginagamit ang buhay mo bilang palusot dahil lang nagseselos ka?” “Ang pusa ni Vi ay hindi makuha mula sa puno ng tatlong araw na. Mahal niya ito na parang ang buhay nito ay buhay niya! Kung idedelay mo ako sa pagligtas dito, magiging mamamatay tao ka!” Nakarinig ako ng malanding boses sa kabilang dulo ng tawag. “Salamat para dito, Kev. Ang husay mo!” Nakilala ko ang boses na iyon—pagmamay ari ito ng childhood friend ng boyfriend ko. Tinext ko ang boyfriend ko ng sasabog na ang bomba. “Paalam habang buhay. Pinagdadasal ko na hindi na tayo magkita pang muli sa ibang buhay.”

Akala ko mababaon ko na sa limot ang nakaraan. Eighteen years ago, I walked away from the man I loved, clutching the tiny life growing inside me, shattering my own heart to protect my child. Binuo ko ang mundo ko mula sa simula, pinalaki si Gian nang may lakas at pagmamahal, at hinubog ang reputasyon ko bilang Queen Verdict, hindi matatalo at matatag sa korte. Para sa akin, ang Maynila, ang lungsod ng pagkakanulo, ay mundo na isinara ko na magpakailanman. But life has a way of dragging you back into the fire. Nang mapilitan akong humarap sa imperyo ng Aragon sa korte, I’m not prepared for the ghosts of my past especially Nathan, now standing across the courtroom from me, representing the family that once tore us apart. Ang tensyon ay matindi, personal, at imposibleng balewalain. At si Laura, na parang anino ng dilim, na may bulong ng tukso at kaguluhan, nagpapakita kay Nathan ng dahilan para makalimot sa akin. I thought I could protect Gian from Nathan’s world, from their tangled history, but fate has other plans. Nang dumating ang panganib, napagtanto kong ang pag-ibig, katapatan, at tiwala ay laban sa sarili rin. Ang obsesyon ni Nathan, ang walang tigil niyang pagsunod, ang matinding proteksyon niya ay nakakaakit, nakakatakot, at nakalilito lahat ng sabay. I have a choice: let him back into our lives or keep the walls I’ve built, shielding my son from heartbreak again. Ngunit sa larong ito ng kapangyarihan, paghihiganti, at pagnanasa, natutunan ko ang isang bagay: a Queen rises, scars and all, to claim her throne. At gagawin ko ang lahat para protektahan ang pamilya ko, kahit harapin ang lalaking minahal ko noon ,kahit pa harapin ang aking mga kahihinatnan and the consequences I never imagined.

I am Maybelline Mia Park. Actually hindi ko alam kung bakit Maybelline ang unang pangalan ko, siguro big fan ang Mommy ko ng Maybelline make-up o baka naman uso talaga ang Maybelline products o di kaya wala lang talagang ibang maisip ang parents ko ng magandang pangalan. I really hate being called Maybelline dahil hindi naman ako mukhanag lipstick o face powder o eyeshadow o kung ano ano pa mang make-up na meron sila. Kung tinatanong ng iba ang pangalan ko, sinasabi ko lang "Mia Park." Short and decent. I am the epitome of clumsiness. Kahit ano ang gawin ko hindi ako ume-excel. Kahit saan ako magpunta palagi akong nadidisgrasya. Not actually disgrasya katulad ng nasagasaan o kaya nahulog sa building. Sa awa ng Panginoon hindi pa nangyari sa'kin ang ganun ka lalang sakuna. Maliit na disgrasya lang naman kagaya ng nadudulas, nahuhulog sa canal, mabuhusan ng tubig, natapunan ng pagkain. Can you still consider it small accidents? Kakambal ko na siguro ang .malas'. Sanay nadin naman ako sa mga hindi magandang nangyayari sa'kin sa pang araw-araw. Uggh!! ..but so much for that. Ever since nakita 'tong si Mr. Handsome and Mr. Hot sa mall nong gumala kami with my friends, hindi na ako napakali kaya hinanap ko talaga siya. Sinuyod ko ang buong town para lang malaman kung anong pangalan niya, san siya nakatira at sang school siya pumapasok. Well, di naman ako nabigo at nalaman ko din ang mga impormasyong gusto kong malaman. Then guess what? I transferred to livingstone Univeristy kung san siya nag-aaral ofcourse with my friends. Hindi naman din kasi sila magpapaiwan. I did everything para lang mapansin niya ako.

"Sa tingin mo ba na pipiliin ka ng CEO boss natin? Kagaya ng isang cheap na katulad mo... Na isang assistant lamang niya?" ani sa akin ng pinakamagandang babae sa department nung team dinner namin. Natahimik naman ako dahil sa sinabi nito sa akin at napayuko ako. Mabuti hindi pa dumadating ang asawa ko at hindi niya maririnig ang insulto na sinasabi sa akin. "Look at you. No fashion sense and also a nerd lady... So manang. Ang gusto ng boss natin ay ang mga kagaya namin na fresh at magaganda." Napakamao ako pero nananatili pa rin akong kalmado sa nangyayari ngayon. Hindi ko alam kung bakit ganito sila sa akin. Biglang natahimik ang lahat nang biglang bumukas ang pintuan at napatingin naman ako roon at nakita ko si Nando na kakarating lang. Umupo siya sa upuan niya at katabi niya ang babaeng yun na kinakunot ng noo niya. Napatingin naman siya sa babaeng nasa tabi niya. "Bakit ka nakaupo sa tabi ko?" Natigilan naman ang babae at parang namutla dahil sa malamig na sinabi ng asawa ko. Napatingin naman siya sa akin na kinagulat ko. "Come sit with your husband." Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa asawa ko at bigla namang natahimik ang buong kwarto dahil sa sinabi nito. What the... ****** LMCD22

"I'll stop running away, Jago! Promise, hindi na ako tatakas!" Pagmamakaawa ko sa asawa or soon-to-be ex-husband ko kapag nakatakas ako rito. Pinilit kong makatayo sa pagkakahiga pero hindi ko kaya dahil nakagapos ang kamay ko sa headboard. "You already told me that earlier and yet, you still tried to run away from me... Hindi na gagana sa'kin 'yan..." Madilim ang ekspresyong sagot nito. Lumapit ito kaya naman napapikit ako. Naramdaman ko ang pagsikip ng tali sa kamay ko kaya napadilat ako. "Promise, totoo na talaga 'to! Tanggalin mo na yung tali, please? Natatakot na ako sa'yo!" Kinakabahang usal ko kay Jago pero hindi ito sumagot. Pumatong ito sa'kin at malambing na sinapo ang mukha ko. Impit akong napaung*l nang marahan nitong halikan ang aking leeg. Alam nito kung paano ako kunin dahil kaagad nanghina ang katawan ko sa ginawa nito. "Uhm, Jago! Please!" Hiyaw ko sa pangalan nito nang magsimulang maglandas ang kamay nito sa katawan ko. "I'll make you love me again. You're mine, Isla. You're only f*cking mine..." *********** Matapos ang pagtatalo ng mag-asawang sina Jago River Laxamana at Allona Isla Avellino ay inihagis ni Isla ang wedding ring niya kay Jago upang mapagtanto nitong seryoso siya sa kagustuhan niyang makipaghiwalay. Matapos gawin iyon ay nanakbo ito paalis sa bahay nilang mag-asawa. Nasa bingit na talaga sila ng hiwalayan dahil sa pagkawala ng sana'y panganay nilang anak. Walang araw na hindi nagbabangayan ang mga ito kaya hindi maayos ang kanilang relasyon. Kinidnap ni Jago si Isla. Nang magising ito ay mahimbing ang pagkakatulog ni Jago sa tabi niya. Napagtanto nitong nasa island sila kaya nagpatuloy ang bangayan nila at nagtangkang tumakas si Isla mula kay Jago. Makakatakas kaya si Isla sa asawa niyang si Jago? O magtatagumpay itong muling kuhanin ang kaniyang puso at angkinin siya?

"Kunin niyo na na siya" takot na saad ni Auntie sa mga lalaking nakapaligid sa amin habang nakatingin siya akin. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya, "A-anong sinasabi mo, Auntie? Sinong kukunin nila?" "Ginawa kang pambayad utang ng Auntie mo" sagot ng isa sa mga lalaki nang hindi sumagot si Auntie sa tanong ko. Alam ko na maraming utang si Auntie pero hindi ko inaakala na ako mismo ang gagamitin niyang pambayad sa mga utang nito.

WARNING: RATED SPG! Sa loob ng limang mahabang taon, para akong kanaryo na nakakulong sa isang hawla na inaalagaan, pinalamutian, o ginagamit lamang sa kanyang kapritso. My existence revolved around being fed, dressed up, and trotted out when he desired my company. Life with a billionaire bachelor had its perks, and though I often likened myself to a slave, I harbored no complaints as long as the money flowed freely. Yet, as the years passed, the weight of my imprisonment grew heavier, each golden moment tinged with the bittersweet taste of longing. But the saga of my confinement finally reached its conclusion. Bumalik ang kanyang pag-ibig, at sa hindi inaasahang pag-ikot ng kapalaran, pinalaya niya ako para pakasalan ang babaeng mahal niya. Gayunpaman, nang magsimula akong umalis, isang hindi inaasahang bigat ang bumalot sa aking kalooban. Ito ba ay ang pagkawala ng pinansyal na seguridad na nakasanayan ko na, o ako, marahil, ay nahulog nang lubusan sa kanya?

Anibersaryo ng kasal namin nang mag-post ang high school sweetheart ng asawa ko ng sonogram picture sa kanyang social media, na may caption na public thank-you sa asawa ko: [Salamat sa lalaking nandiyan para sa akin sa loob ng sampung taon, at sa pagbibigay sa akin ng anak.] Umikot ang kwarto, at namuo ang galit sa akin habang mabilis akong nagkomento: [So, proud ka sa pagiging homewrecker?] Halos kaagad, tumawag ang asawa ko, puno ng galit ang boses. "Paano mo nagawa na mag isip ng nakakasuklam na bagay? Ang ginawa ko lang ay tulungan siya sa IVF, natupad ang pangarap niyang maging single mom.” "At oo nga pala, kailangan lang ni Ruby ng isang subok para mabuntis, habang ikaw ay may tatlong round ng walang resulta. Walang kwenta ang katawan mo!" Tatlong araw lang ang nakalipas, sinabi niya sa akin na pupunta siya sa ibang bansa para sa negosyo—hindi pinapansin ang aking mga tawag at mensahe sa buong panahon. Akala ko busy lang siya. Gayunpaman, sa huli ay kasama niya pala si Ruby, dumadalo sa prenatal checkup nito. Makalipas ang kalahating oras, muling nag-post si Ruby, na ipinakita ang isang mesa na puno ng masasarap na pagkain. [Nagsawa ako sa French food, kaya ginawa ni Ash ang lahat ng paborito kong pagkain. The best talaga siya!] Napatitig ako sa pregnancy test sa kamay ko, ang saya na naramdaman ko kanina, ngayon ay tuluyan ng nawala. Matapos ang walong taong pag-ibig at anim na taon ng paglunok ng aking pride para lang manatiling buhay ang kasal, sa wakas ay handa na akong bumitaw.

The CEO’s Dying Bride Si Samantha Reyes ay isang mapagmahal na asawa at ina na buong buhay ay inialay sa kanyang pamilya. Sa loob ng maraming taon, tiniis niya ang malamig na pakikitungo ng asawa niyang si Michael Reyes, umaasang balang araw ay matututunan din nitong mahalin siya. Ngunit dumating ang araw na tuluyan nang gumuho ang kanyang mundo. Nakipaghiwalay si Michael sa kanya— hindi dahil sa pagkukulang niya, kundi dahil mas pinili nito ang ibang babae. Ang mas masakit, ang babaeng iyon ay ang sarili niyang kapatid na si Sabrina. Ang anak nilang si Sophie, na minsang tinawag siyang “Mommy,” ay unti-unti ring lumayo sa kanya at mas kinilala pang ina ang tiyahin nito. Ilang araw bago tuluyang ma-finalize ang kanilang divorce, nalaman ni Samantha ang isang mas mabigat na katotohanan— may malubha siyang sakit sa puso, at may taning na rin ang kanyang buhay. Pagkatapos ng divorce, walang awa siyang pinalayas ni Michael sa bahay na minsan niyang tinawag na tahanan. Wala siyang pera, wala siyang pamilya, at tila wala na ring dahilan para mabuhay. Ngunit sa pinakamadilim na sandali ng kanyang buhay, may isang lalaking tahimik na nagmamasid sa kanya sa loob ng maraming taon. Si Sebastian Villanueva, isang makapangyarihang CEO. Matagal na niyang minahal si Samantha kahit pinili nito ang ibang lalaki noon. Sa araw na iyon, nilapitan niya si Samantha at inalok ng kasal. Nagdalawang-isip si Samantha. Alam niyang malapit na siyang mamatay, at ayaw niyang maging pabigat sa ibang tao. “Huwag kang mag-alala. Hindi ito dahil sa pag-ibig. Kailangan ko lang ng asawa… sa isang kontrata.” Sa huli, pumayag si Samantha. Akala niya isa lamang itong kasunduan. Isang pansamantalang papel. Hindi niya alam na para kay Sebastian, iyon ang matagal na niyang pinakahihintay na pagkakataon para mahalin siya.