Sabi Ko Sa Kanya Novels & Stories

sabi ko "Hindi pwede baka may maka labas dito Hindi na ako nakipagtalo dahil wala siyang kwenta kausap Napatingin ako puno mukha namang wala inilabas ko na ang patalim na hawak ko pero may nakita akong isang anino sa likod ng isang puno pupuntahan ko na sana ng biglang hindi ako makagalaw.... isang salamangka at alam kk taga dark society lang ang may alam nito " "Hindi mo talaga alam na kung sino ka? Kung ako sayo ay sisimulan ko na dahil ikaw rin ang kawawa sa huli" saad nito napakalamig ng boses niya!!

Ngumiti siya nang makahulugan, na hindi ko maintindihan, bago dinugtungan ang pagtawag sa akin. “Hindi ako komportableng kasama ka.”

dapat lang naman na sagutin ko siya diba? “Hindi ko maintindihan! Wala akong maintindihan! Kasi naiinis ako kapag nakikita ko siya sayo! Kapag naiisip ko na baka may kaugnayan ka sakaniya! Ayokong bigyan ng maling pag-asa ang sarili ko! Kaya gusto ko talagang maintindihan lahat..” nangingiyak na sigaw niya.

Strict kuya kumbaga. Kanina pa din siya tahimik. Magsasalita lang siya kapag itatanong niya kung saan ko gustong pumunta. Natatakot ako na baka basta na lamang niyang itigil ang sasakyan at itapon ako sa labas sa inis. Nakakailang tanong na kasi siya pero wala akong matinong maisagot. Hindi naman ako mahilig gumala lalo’t gabi. Ngunit kalmado pa din naman siya. O baka pinipilit niya lang na maging kalmado para hindi niya ako masaktan. “Ikaw ba? May gusto ka bang pumuntahan?” when I turned to look at him, I saw how sad his smile is. Napakagat ako ng labi sa kuryosidad. “Doon na lang tayo.”

galit kong sabi dito Pag talaga ito hindi umalis sa harapan ko ibabato ko talaga sakanya ang tabo na nasa tabi ko. "Alis na sabi" Isa, pangiti ngiti pa ang gago lakas mang inis. "Pag ako nainis-" "What?" "Sisigaw ako" hamon ko dito "Sige sumigaw ka,ok lang naman sakin kung magising ang ate mo at makita niyang mag kasama tayo." "Ahh nakakainis ka talaga"

Pagdahilan ko sa kanya "Maupo na kaya tayo." Aniya. "Then, ihahatid na kita sa condo mo kapag okay na ang pakiramdam mo." Muli niyang sambit. Hindi ko na siya sinagot pa dahil wala na rin akong lakas para magsalita pa. Akmang papangkuin niya na sana ako pabalik sa aming mesa. Subalit may mga kamay ng humila sa aking braso.

Hindi na niya halos maialis ang kan'yang mata. "Ang ganda koo ho kasi." biro nito pero iba ang dating sa kan'ya. Sa totoo lang, gustong-gusto niya ang ugali ng babae. Hindi kasi ito nag papaligoy-ligoy pa at sasabihin talaga nito ang nais sabihin kahit na anong maramdaman ng kausap niya. Ilang beses na nnnga ba siya nitong sinabihan ng weirdo o baliw? Hindi na nga niya mabilang sa dami na. "Totoo 'yon, at sana kayo na ng apo ko hanggang sa tumanda kayo."

nakatitig lang ito sa akin Ano kaya ang ibig sabihin nito. Hindi ko maintindihan ang sarili ko, I am suppose to be walking away or at least interfering him pero bakit ito ako nakatayo lang habang tinitingnan siya. Sapphire do something. “Its okay naman, you don’t need to worry that much saka magaling na rin ang sugat ko oh” saway ko dito habang tinuturo ang aking sugat.

Not unless hindi siya marunong mag-flirt? "Hindi pa uso sa akin 'yan, babe! Alam mo naman, loyal ako sa 'yo," pabirong wika niya sabay kindat. Hindi ko namang naiwasang matawa sa sinabi niya at nahampas ko pa siya sa balikat. Grabe. Ang corny.

"Umbok, my ass! Foam lang ‘yan ng bra mo, uy!" "Walanghiya siya!" anas ko at sa ‘di ko malamang dahilan ibinato ko ang hawak kong notebook. "Titirisin ko talaga siya!" Ang sama niya. Super sama! Sa dami ng pwedeng mapuna, hinaharap ko pa talaga!? Matatanggap ko pa kung sasabihin niyang ang pangit ko. O ‘di naman kaya, pandak ako. O kaya, mataba ako! Pero ang laitin ang dibdib ko? Ibang level nang kasamaan 'yun!