Salitang Ugat Ng Marahas の小説・ストーリー

"Salve, 'di ba narinig mo ang utos ko kanina habang nagluluto ako? Nasaan na 'yung mga lalaking magbubuhat?" "A-Ano po... Ma'am Mariana, kasi..." Tumingin si Salve sa akin, tapos kay Tita Letty, halatang nagpapanic. "Sabi po kasi ni Ma'am Mariana, ilipat daw po 'yung mga gamit..." "Anong ililipat?" mariing tanong ko, nararamdaman ko na ang biglang pag-akyat ng dugo sa ulo ko.

madamdaming wika ko. Ngumiti naman ito at hinalikan ako sa labi. "I love you more, Mr. San Diego." Matapos ang palitan ng mga I love you ay siniil ko nang mapusok at mainit na halik ang mga labi nito. Mas pinalalim ko pa iyon nang maramdaman ko itong gumanti at nakipagsabayan sa kaharutan ng aking dila. Our saliva mixed. Habang mainit na naghahalikan ay inakay ko ito papunta sa aming naghihintay na kama. Dahan-dahan ko siyang inihiga roon at sinimulan ang maigting na pulot-gata.

Tanging malakas na salpukan ng aming balat ang naririnig sa buong kwarto at ang halinghing ni Nestor na puno ng paghihirap at sarap. "UUUGGHHH AAAHHHH!" Isang malakas na ungol niya na puno ng hirap ng pagbagsak ko siyang pinasok ulit matapos ang marahas at mabilis kong pagbira sa kanya. Dadahan dahanin ko sa una siyang pinapasok at ginagalugad ang lalim ng loob niya. Unti-unti ko itong huhugutin at bigla ulit ibabaon ng buo.

Halata ang gutom at pagkauhaw sa mukha ng mga ito, animo'y atat na atat ng pumatay. Matapos utusan ang mga tauhan, binalingan niya ang asawa, sakto naman na malapit na sa likod nito ang kalaban. Mabilis ang mga paa niya na sinipa ang hawak nitong baril kaya tumilapon ito sa sahig. Nasindak ang kawal ng makita ang maskara na suot niya ng lingunin siya nito. Hindi na siya nagbigay ng pagkakataon upang magsalita pa ito, muli niyang pinalipad ang kanyang mabigat na kamao sa dibdib nito kasabay ng paglipad rin ng kanyang sipa sa binti, dahilan upang mapaluhod ito sa sahig.