Salu Salo Novels & Stories

Tila napansin iyon ng lalaki dahil bumaba ang kaniyang tingin. “Gaano naman kalaki ang isang ginto?” “Huh? Baguhan kaba?” tumango ako. “Ang isang ginto ay nagkakahalaga ng limang pilak, at ang isang pilak ay sampong tanso.” Paliwanag nito. “Wala kasi akong pera, magkano ba ang isang Sali?” “Isang pilak lang, ngunit dahil nangangailangan ang magandang binibini ay sisingilin na lamang kita kapag nakakuha ka ng ginto.”

Hindi man iyon garantiya na tuluyan itong titigil, sapat na marahil ang leksyong natanggap nito upang kahit paano ay pigilan ang muling paggulo sa kanya. “Salamat, salamat,” agad na sabi ni Mr. Salazar, halatang nakahinga nang maluwag. Ang tensyon sa kanyang mukha ay bahagyang lumuwag, at ang pilit na kontrol sa kanyang kilos ay tila unti-unting nabawasan. “Talagang nakaabala kami ngayong araw. Humihingi kami ng paumanhin.”

is it Greece? Huminga s'ya ng malalim pero muntik nang malaglag sa kama nang umuga ang yate. A pair of arms caught her at nang tingnan niya kung sino ay si Salvo. Kaagad na kumunot ang noo niya at itinulak ito. Naupo s'ya sa kama at hinila ang kumot hanggang baba niya. "Iris, you're safe. Hindi mo kailangang—"

Sandaling namayani ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa, kinakabahan kung papayag ba ito sa presyo na kanilang hinihiling. [Okay, kapag nasiyahan ang Boss ko. Gagawin ko pa itong Limang milyon,] Nabigla ang mag asawa sa narinig, masayang masaya sila. Limang milyo kapalit ni Elizabeth, hindi na masama para sa kanila. "T-Talaga po? Sige, hindi po kayo mag sisisi Mr. Salazar,bukas na bukas din. Imemessage ko na lang po sainyo kung saan," nakangiting saad niya sa kausap.

Sinuso niya ang isa kong u***g habang ang pinaglalaro niya ang kanyang mga daliri sa isa niyang kamay at ang isa naman ay nakasalo sa akin. Lagi na lang niya akong binabaliw sa sarap, hindi ko tuloy alam kung sinasadya ba niya iyon upang mas lalo akong mahumaling sa kanya or ano. “Ang sarap mo, baby. Ang sarap sarap..” usal niya habang pinagsasalitan niya ang pagsuso sa dalawa kong u***g kaya naman talagang napasabunot na ako sa kanya. Hindi kaya maagang mapanot si Salvatore dahil sa akin?

“ Salamat ,tamang tama hindi pa ako nag-aalmusal.Pero sana hindi ka na nag abala pa.” Napailing siya ng sunod sunod,kinagat ng mariin ang labi bago magsalita. “ Ayos lang,kaysa naman masayang hindi ko rin naman kasi mauubos.” Nang tingnan niya sa mata si Stanley,nakagat niya na naman ang labi. Nakatingin si Stanley sa labi niya,nagtaas baba ang adams apple nito.Napaatras siya at tumikhim.

nag aaligagang saad neto habang nagmamadaling hinahagilap yung pinapahanap neto. Napalunok nalang si Irish nang makita ang pag abot nang lalaki kay Mr. Saldovia nang ilang solidong bakal na mukhang martilyo pero ang dulo ay puro patulis, Mas lalong magsitaasan ang balahibo ni Irish nang marinig neto ang malademonyong tawa ni Mr. Saldovia. "Tingnan natin kung hindi kapa magtatanda dito, maybe magtatanda ka lang pag nasaktan kana, don't worry hindi pa kita lulumpuhin, kailangan pa kita e" saad neto habang tumatawa, His laugh is traumatizing, natatakot na si Irish.

At oo, nakakatakot ang dami noon. Dumating sina Ben at Sal, parehong ngumiti. “Saan ka ba nanggaling?” tanong ni Sal. Mas maitim ang tan niya kaysa noong huli ko siyang nakita, at ang shoulder-length na buhok niya ay bagong gupit. Si Sal, mas palaban at prangka kumpara kay Pipay, na mas laid-back. “Nag-send ako ng halos dalawang daang text sa group chat, pero ni isa, wala kang sinagot,” patuloy niya.

malawak na ngiti ng kaniyang ina ng makalapit na siya sa mga ito na ikinayuko dang lalaki sa kaniyang harapan. “Masaya akong makilala ang magandang binibini sa bayan ng San Isidro na naririnig kong parang isang mailap na paro-paro na mahirap dapuan. Ang pangalan ko ay Lukas Infantes, isang negosyante na galing pang Europa. Kinagagalak kitang makilala binibining Saliya…”ani nito na akmang aabutin ang kanang kamay ni Saliya na natigilan ng itago ng dalaga sa likuran nito ang kaniyang dalawang kamay.

Tumango na lang si Reyna at hindi na nagsalita pa. Maya-maya, nagsimula na ang opisyal na bahagi ng salu-salo. Mabagal ngunit matatag na bumaba si Mr. Saludes. Sa kabila ng kanyang pitumpung taon, malakas pa rin ang pangangatawan niya; ni hindi siya gumagamit ng tungkod, at kung pagmamasdan ay parang nasa singkwenta pa lamang. Natigilan ang lahat ng nag-uusap at ang mga mata ay sabay-sabay na napunta sa kanya.