Malalim Na Salita Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Bago pa mawala ang alaala, biglang nagsalita si Malachi. "Masakit ba ang kamay mo... nung sinampal mo ako?"

Malalagpasan din niya ang pagiging masokista niya. "I see, thank you for loving me Cataleya, " malumanay na sabi nito. Pinakatitigan siya nitong mabuti. "I have one favor sa'yo please... " "Ano naman 'yun huh? " At parang ngayon niya gustong magpalamon sa lupa. Ngayon niya naramdaman ang pagkahiya sa pag-amin niya. "Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? "

This time, nakinig ako sa mga bawat salita niya at hindi na inalintana ang mga kamay niyang nasa bewang ko dahil baka nga mahulog kami at kasalanan ko pang magkasugat yung makinis niyang balat. Nang magawa ko lahat ng inutos niya ay nakikita ko kung paano ko na nagagawa ng maayos ito. Nagawa ko pa ngang ipatakbo ito, pareho kaming natutuwa sa nangyayari at nakarating pa nga kami sa tabing dagat. We are both riding a horse with a big smile on our faces, took a glance on the sea and see how endless it is.

Mahahalatang nag-aalala talaga ito na naging dahilan kung bakit ang gaan-gaan lang ng aking ginagawa. Habang nakaharap sa malaking salamin kinagabihan ay napapansin ko na ang maliit na umbok ng tiyan. Para akong sira na nakangiti habang sinisipat ang sarili na suot ang isang maluwang na daster.

David ay umuungol at tumango. "Magaling." Bata.” Binibigyang-diin niya ang bawat salita sa pamamagitan ng isang maikli at matalim na sampal sa kanyang nakatakip na alaga. Mas maraming precum ang lumalabas sa tela. Ang amoy at init nito ay nagiging dahilan para siya ay magsaliva.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

Naitanong ko na lamang dito habang seryosong nagmamaneho. "Ganito lagi ang set-up natin hindi ba? 'Yung tipo na akala mo hindi tayo magkakilala. Wala ni isa man sa atin ang nagsasalita, parang may nakalagay sa gitna natin na sign na bawal magsalita. Ang magsalita multa ng isangdaan" Napangiti naman ako sa naalala niyang iyon. Maging siya pala ay naalala rin niya ang mga tagpong ito.