Salitang Ugat Ng Marahas Novels & Stories

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

"Pwede." Napanguso si Tina. "'Pwede' lang?" "Hindi po ba masarap?" "Hindi." Bigla siyang nalungkot. "Kasi..." "Masarap." Natigilan si Tina. "H-ha?" "Masarap." "Pero huwag kang lalaki ang ulo." Unti-unting lumiwanag ang mukha ng dalaga. "Yehey!" "Pumasa!" Napailing ang lahat.

Napa dilat siya at gulat siyang napatitig dito. tumayo Kasi si atlas pumuwesto sa paanan ng kama at marahas na hinila ang hita niya ulit palapit Dito... "Don't go to sleep, we're not yet done..." Seryoso pa nitong Sabi..

Si Set ay lumikha ng isang matulis na sibat gamit ang tubig habang si Dane ay bumuo ng punyal na gawa sa apoy. Ang puting mahika ay karaniwang ginagamit upang makapanggamot. Ito ay tinatawag na mahika ng liwanag dahil may kakayahan itong magpagaling ng kahit ano mang karamdaman o sugat. Ngunit ito ay nangangailangan ng mataas na kaalaman. “Ang ganda ng gawa kong martilyo. Sigurado akong mamatay kahit sinong hampasin ko gamit ‘to,” pagmamalaki ni Mercury.

Magalang na giit ni Sheeva. Nahihiya niyang inalis ang bantulot na mga mata mula sa Ginang pabalik sa mga sangkap na kanyang hinihiwa. Itinaktak ni Nanang Marina ang sandok na gawa sa kahoy sa gilid ng malaking kawali kung saan kumukulo ang niluluto nitong sauce ng spaghetti.

Marahil ay hindi pa ito nagsawa. UMAGA ay nagising siya na masama ang pakiramdam. Mabigat ang ulo niya, mainit ang hininga pero giniginaw siya. Hindi niya na maramdaman ang sugat sa paa, marahil ay gumaling na nang kusa. Pero 'yong buong katawan niya naman ang hindi niya maigalaw. Ang bigat. Parang may nakadagan na malaki at mabigat na bagay.

Angal ni Maris. Dali dali siyang nilapitan ni Red at tinitigan ang paa nito, “Diyan ka lang, wag kang gagalaw.” Sambit ni Red at nilinis ang mga nakakalat na mga bubog. Nang matapos ay kumuha siya ng towel at pinantapal sa paa ni Maris. “Stay still,” Utos ni Red at bigla na lamang binuhat si Maris. “Ah, sir, wag na po… Ka-kaya ko na po…” Sambit ni Maris ngunit hindi siya pinansin ni Red. Nag lakad ito papuntang sala. Paliko na sana sila ng bigla na lamang tumigil si Red na ipinagtaka naman ni Maris. Napatingin siya kay Red at nakitang nakatitig ito sa kung saan. Pag baling nya ng kanyang paningin sa tinititigan ni Red ay bumungad sa kanya si Atanasha na basang basa ng ulan.

May foam ito sa itaas. “Mahilig kang manalamin?” tanong ni Maria ng mapansing nakatitig ang dalaga sa salamin. “Ang ganda ng salamin hindi ba? Kalilinis ko lamang niyan kanina. Lumabo na kasi. Huwag ka lang masyadong titingin sa salamin na iyan dahil baka mabaliw ka.” “Ano pong ibig niyong sabihin?” tanong ni Gilda sa babae.

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."