Salitang Ugat Ng Marahas Mga Nobela at Kwento

"Kapag sinabi ko ang buong pangalan niya, sa kanya ka lang mag-focus. Dahil hindi porke't ikinasal kayo ay mahal ka na. Marami ka pang taon na bibilangin para mapaibig siya nang lubos." Hanggang tainga ang buhok. May inilagay siyang tuldok sa gilid ng tainga at taas ng mata. "Ligawan mo ang ka-red string mo kung kinakailangan . . ." "Yes po, Lola Lou!" Ano ba'ng ibig sabihin ng ligawan? Maligaw? Kailangan palang maligaw muna kami ng asawa ko! Madali lang iyon! Lagi nga akong naliligaw sa school.

Hindi naman ako nahirapan kaya mas lalo akong napangiti. Nag pumiglas sya ngunit hinawakan ko ang panga nito at marahas na hinalikan. Sinagad nya ko kaya mag dusa sya. Kinagat ko pa ang labi nito hanggang sa mag dugo kaya mabilis syang d*****g.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Sinalat salat niya pa ito bahagyang napisil! Shemay! ang tigas ng masel! Ilan kayang pandesal este abs meron ito, mabilang kaya? Bahagya pa siyang napapitlag ng may mag salita sa likuran ng lalaking may matigas na dibdib.

tumawa si Tyang Marta. (FYI: Pa’ho means, mangga. Iyong maliliit na manggang hilaw na pabilog ang korte. Ganoon ang tawag doon sa Bicol.) “Sarappp!” napapalatak pa si Helena. Nakakamay lang ito habang kumakain silang mag-asawa, isang bagay na lalong hinangaan ni Markus dito. Walang kaere-ere sa katawan si Helena Montenegro. Kahit nababalutan ito ng mga karangyaan sa kan’yang paligid.

Ibinulsa na lamang niya ang tali para magamit niya mamaya kapag natuyo na ang buhok niya. Maaga pa lamang kanina ay gising na silang mag-Lola. Si Lola Mareng ay naging abala sa pagluluto ng specialty nitong pinangat na gabi o mas kilala sa tawag na Laing. Isang uri ito ng pagkaing Bicolano na niluluto sa gata. Ang mga pangunahing sangkap ay pinatuyong dahon ng gabi at karne. Maaari rin itong sahugan ng kahit na anong pagkaing dagat. Tinitimplahan ito ng mga pampalasa na katulad ng siling labuyo, tanglad, bawang, bakalot, luya at bagoong. Siyempre pa ay hindi mawawala ang gatang niyog, pagkat sa gata ito niluluto.

marahas, mabilis, at walang awat. Ang bawat sadsad ay lumilikha ng malakas na tunog ng naglalapat na balat at basang likido na umuusbong sa pagitan nila. Ang buong kama ay tila yumayanig sa tindi ng kanilang pag-iisang katawan.

“Salamat, Wilbert.” Ngumiti siya, may init sa kanyang mga mata na tuluyang nagpawi sa natitira kong pangamba. “Ma-mi-miss ko ang sexy ass mo,” biro niya na may kasamang marahang tawa—isang tonong agad nagpa-init ng aking pisngi. Ang aming pamamaalam na halik ay puno ng lambing at katiyakan. “Akin ka, Marian. Huwag mong kalimutang bumalik sa Pilipinas—o sa Makati,” bulong niya.

"Pwede." Napanguso si Tina. "'Pwede' lang?" "Hindi po ba masarap?" "Hindi." Bigla siyang nalungkot. "Kasi..." "Masarap." Natigilan si Tina. "H-ha?" "Masarap." "Pero huwag kang lalaki ang ulo." Unti-unting lumiwanag ang mukha ng dalaga. "Yehey!" "Pumasa!" Napailing ang lahat.

Magalang na giit ni Sheeva. Nahihiya niyang inalis ang bantulot na mga mata mula sa Ginang pabalik sa mga sangkap na kanyang hinihiwa. Itinaktak ni Nanang Marina ang sandok na gawa sa kahoy sa gilid ng malaking kawali kung saan kumukulo ang niluluto nitong sauce ng spaghetti.