Novel & Cerita Sarswelang Walang Sugat

Mas lalo nitong ibinaon ang daliri sa kanyang sugat dahilan upang mas dumagsa ang kanyang dugo. "Hindi ka naman mamamatay sa ganito lang," tila demonyong sabi nito. "Fuck you," sigaw niya dito dahilan upang mas lalo nitong dukutin ang kanyang sugat. Pabalik balik nitong inilabas pasok ang daliri doon. "Yes, harder boy, harder." May lumapit na isa pang nakalab gown na may dalang mga gamit sa pagtahi ng sugat. Mariin napapikit si Sais habang tila mga baliw ang nasa harapan niya.

dagdag ng nars. Nanigas ang mga daliri ni Argus sa hawak na bolpen. “Ang sugat ay nasa ibabang bahagi ng likod. Hindi iyon direktang nakamamatay,” paliwanag ng nars. Pagkatapos ay tumingin siya sa duguan at halos hindi na makilalang anyo ni Argus. “Ngunit hindi lang siya nasaksak. Nalason din siya.” “Nilason?” halos hindi makapaniwalang tanong ni Argus.

Lalo na’t kitang kita nila ang dugo sa katawan ng mga ito. Ang dalaga nga lang na walang malay puro dugo ang paa. Sigurado sila na mamamaga iyon at hindi ito makakalakad ng maayos. Ngayon pa nga lang na nililinisan nila ang sugat nito kahit walang malay dumadaing pa rin ito sa sakit. Ang lalaki naman ay mayroong sugat sa kaniyang muka na animoy mayroon humiwa doon sa haba nito.

tila intresado niyang tanong sa binata. "Sizzling squid.Wait till you taste may especiality.Isa ito sa mga paborito ko.At isa sa mga dinadayo ng mga turista sa resort,"may pagmamalaking wika ni Hanz na ngayon ay kumuha na ng isang malapad na platter para ilagay doon ang iniluto. Wala siyang naging reaksiyon kundi panoorin na lang ang lalaki sa ginagawa niya ngayon habang ito'y abala sa paglalagay ng kanin sa bandehado.

Swish! Sa sandaling iyon, naririnig ni James ang tunog ng alon ng Sword Energy. Nagmamadali siyang umiwas nang muntik nang hiwain ng Sword Energy ang kanyang leeg. Kahit na nakaiwas siya sa pag-atake, ang kanyang leeg ay napakamot, at may duguang sugat dito.

"Aba. Kailangan mo ng sermon para naman mag tanda ka. Ang sugat dapat ginagamot agad habang mahapdi pa. Habang sariwa pa. Dahil baka mag kainfection ay hindi na magamot. Mas lala iyon. "Yung sugat ko po manang hinihilom ko mag isa pero mahirap po pala. Wala gumagamot kaya ako na lang. Pero sobrang hirap palang pag hilumin yun ano manang" ani ko habang nasa labas ng tingin. Maulan sa labas. Nakikita ko ang patak ng tubig. Bawat mga butil nito. It was like a star. Rain was like a star. If star gave light rain gaves us permission to cry like him.

natatarantang sambit niya ng makita ang maliliit kong sugat sa daliri at ang kanina na nabasag na baso. “Ayos lang po ako,” sambit ko. Pilit na ipinapakita ko na ayos lang naman ako, kahit deep inside ay durog na durog na talaga ako. “Hindi. May sugat ka at dapat nating magamot ’yan kaagad. Patingin nga, ay naku naman. Ang dami mong sugat, oh,” naiiyak na sabi ni Aling Mela at alalang-alala ang mukha niya.

Chris Walang madali sa proseso ng pag momove on. Wala ring shortcut. Walang madaling paraan para mabilis na makalimot at mapabilis ang paghilom ng isang sugat. Lalo na kapag sobrang lalim ang sugat na iniwan sa iyong puso. Ngunit minsan, pilit tayong paglalaruan ng tadhana. Iyong akala mong madali, ay pahihirapin niya. At ang akala mong mahirap, ay madali lamang pala.

nanginginig ang boses na tawag n'ya sa pangalan nito. "Yeah! It's me! I'm sorry for being late, ang dami kasing mga asungot sa dinadaan ko," masuyo na paghingi nito ng tawad habang mahigpit s'yang yakap. "N-Nasugatan ka ba?" nauutal na tanong n'ya rito ng maalala na galing ito sa isang madugo na labanan. Agad din s'yang kumalas sa asawa at sinuri ang katawan nito. May mga sugat ito sa balat ngunit gasgas lang at wala namang dugo na marami sa katawan kaya nakampanti s'ya na maayos lang ang asawa.

Swoosh! Nagulat si Darryl nang marating nila ang hall; agad itong nanigas. Napansin nito na puno ng mga wreath at putting damas silk ang hall. Nakasuot ng pagluluksang damit si Sara Carter. Namamaga at mapula ang mga mata nito; matindi ang paghikbi nito.