Sarswelang Walang Sugat นิยาย & เรื่องราว

Swoosh! Nagulat si Darryl nang marating nila ang hall; agad itong nanigas. Napansin nito na puno ng mga wreath at putting damas silk ang hall. Nakasuot ng pagluluksang damit si Sara Carter. Namamaga at mapula ang mga mata nito; matindi ang paghikbi nito.

Sa isiping iyon ay mahina s'yang napabungisngis dahil sa kapilyahan ng kan'yang isip. Todo alaga s'ya nito at ayaw nitong may gumagawa na iba sa mga kakailanganin n'ya. Dapat ito lang ang pwedeng mag-alaga sa kan'ya. Magaling na din ang sugat nito sa tagiliran na halos panawan s'ya ng ulirat ng makita kung gaano kalaki ang sugat na natamo nito sa paglusob sa mga Yakuza sa Japan.

She was not sure if it's charcoal powder or grasa. Nakahantad sa kanya ang maganda nitong katawan dahil ang lalaki walang suot na pang-itaas. May white towel itong nakasampay sa isang balikat. Naka cargo short lang ito at tsinelas. He was sweating but he didn't smell awful. That's weird. "Anong trip 'yan Sushi?" natatawang tanong nito, dumiretso ito sa water dispenser dala ang walang lamang pitsel. "Kinakausap mo na ngayon ang mga mangga?"

Hirap na hirap nitong sabi nang tumayo siya sa harap ng lalaki. Dumudugo ang kilay nito dahil sa malaking sugat. Hindi na mabuksan ng maayos ang dalawang mga mata dahil sa pamamaga. Dumudugo ang ilong nito at halatang nabali ang nose bridge. Sugatan ang bibig, pumutok ang mga labi, na halatang napuruhan sa mga suntok. Ang buong mukha nito'y duguan at sugutan, imposible nang makilala sa isang tingin pa lang.

Sa isang marahas, walang preno, at sagadsagaring tulak, binuong isinaksak ni Zane ang kanyang dambuhalang ari pabaon sa aking pinakamalalim na kaibuturan hanggang sa tumama ang kanyang pubic bone sa aking puwetan. "A-AHHH! ZANE! UGH... F-FUCK... MA-MASAKIT... UGH, S-SARSAP!" Ang aking hiyaw ay naputol nang mabilis niyang sakupin ang aking mga labi sa isang mapusok at basang halik. Ang aming mga laway ay naghalo habang ang kanyang dila ay marahas ding sumasaksak sa loob ng aking bibig, sumasabay sa ritmo ng kanyang baywang sa ilalim.

Nakasandals lang ito at hindi napansin ang nakausling malaking salamin dahilan upang masugatan ito sa gilid ng kaliwang paa. Tumingin siya kay Elise. "Miss Sonia, okay ka lang?" Nasugatan ito pero siya pa rin ang inalala. Ang mukha nito ay puno ng pag-aalala. Tsinek siya nito kung may sugat ba siya. Pero hindi nito nakikita ang sugat na meron siya. Sugat na unti-unting lumakaki. Sugat iyon sa kanyang pagkatao.

Malubha silang sugatan, isa itong kakila-kilabot na tanawin. Ang mas nakakadiri ay ang ilang maliliit na uod na may laman na aktwal na gumagapang sa paligid ng mga sugat. Hindi napigilang magsuka ng ilan sa kanila. “Ah! Ah! Ano ito? Ano ang bagay na ito?” “Dali! Tanggalin mo! Tanggalin mo iyan!” Galit na sigaw ni Ruby. Kailan pa siya, na noon pa man ay namumuhay nang marangya, ay nakaranas ng ganoong pagtrato?