Kung May Tiyaga May Nilaga Novels & Stories

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

Hindi ko alam kung sadya o epekto lang ng tanong ko, pero tila may tinamaan ako. "Ms. A," nagsimula siyang magsalita. "I know there's a possibility. Pero... gusto ko lang siyang ipaglaban. I mean, wala namang masama sa pag-try, di ba? Ang point ko kasi, ay one you pursue something there is a chance at wala na namang masama dahil Naka arrange na kami sa isa't isa."

dagdag ko pa “Makakabalik siya! Huwag na huwag mong bibitawan ang pag-asa natin!” sabi naman ni Almira habang hawak ang kamay ko “Hindi namin ito deserve! We just want a happy and peaceful life pero bakit nangyayari ito!” sabi ko pa sa kanila “Huwag mong isipin yan! Ang mahalaga sa ngayon, maipanganak mo ang bata ng maayos!” pangaral naman sa akin ni Ate Maegan

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Wala si Diego dahil nagpresinta na bibili ng hapunan namin at ang kasama ko ay si Maya, Tita at Tito. “Ma, huwag na kayong tumayo. Magpahinga lang kayo—“ “May mahalaga akong dapat gawin sa Maynila at hindi ko kailangan magpahinga dahil ayos lang ako!” galit na tugon ni Mama sa akin. “Mas mahalaga pa ba ang aasikasuhin niyo sa Maynila kaysa sa buhay mo? May malala kayong sakit, Ma—“

"Talaga?" "Wala naman akong ginagawa, sama nalang ako sa inyong magkambal sa pamimili ng gamit. Shopping tayo!!"

Ngunit maya-maya tumigil ang binata,dahilan ng pagtaka ng dalaga. “Kita mo halik at haplos palang ginagawa ko saiyo para kanang uood na nilagyan ng asin kong makagalaw.Sabi ko naman saiyo mas magaling ako sa mga kalandian mo! at kung armas lang ang pag uusapan hindi rin ako magpapahuli.

sinagot ko sa tanong ni Mama kanina. “’Di ba nga may kasabihan pa na kapag may tiyaga may nilaga,” sabi ni Mama. Matagal ang pananahimik namin, tumitingin lang kami sa kalangitan na maraming bituin. Ang sabi raw ay kapag may bituin ay hindi raw uulan at tama nga ang kasabihan kasi hindi umulan, ni ambon ay wala. Tumikhim si Mama kaya nakuha niya ang atensyon ko.

Kaya impossibleng maapakan nino man ang pagkatao niya. Hinila ko yung tali ng patibong namin. At agad nagsi-hulugan sa kisame ang mga mabibigat na bagay. Kamusta ang pakiramdam na mabukulan? Plus, umulan ng mga lata? Happy diba? Pasensya na po talaga. Iba ang nagagawa ng babaeng lutang ang isip. Do or die ang labanan nito. Nang napikon nga sila sa ginawa ko. Ang sasama ng titig nila sa amin.

confident niyang tugon " That's my girl" " Huwag niyong kalimutan ang kapalit ng pinagawa niyong trabaho" " Ofcourse you can have my son, earn his trust pagkatapos ako na ang bahala sa lahat" third loop (5:50 pm)