Sarswelang Walang Sugat นิยาย & เรื่องราว

Ang kanang paa nito ay may sugat na abot-buto, at nag-iiwan ito ng dugong bakas sa lupa. 🐾 Ang Himala Matagal bago ito nakarating sa ilalim ng haliging puti. Pagdating doon, naglabas ito ng hiyaw ng tuwa. Sa loob lamang ng ilang segundo— ang sugat nito ay gumaling, at ang hayop ay lubos na napagaling. Masigla nitong inalog ang katawan, tapos tumakbo palayo, naglaho sa dilim ng guho.

isang espada ang sanay tutusok sa aking dibdib, buti na lang at mabilis akong nakaalis sa aking pwesto Nakatayo ako ngayon at nakaharap sa kanyang likuran kung saan ang kaniyang puting pakpak ay aking pinagmasdan.. wala siyang pang itaas na suot, pero naka pantalon naman siyang pang ibaba.. "Kamusta, Lilith" banggit niya sa mababang tono Dahan dahan niya akong hinarapan "Long time no see, Sariel" bati ko sakanya habang naka cross arm

Malala ka na nga talaga. "Something's wrong?" Nabaling ang tingin niya kay Xorxell. Nakapagpalit na ito ng damit. Still guwapong-guwapo as ever. Gusto niya tuloy pupugin ito ng halik. "Kanina ka pa pailing-iling. Masakit ba ang ulo mo?" "H-hindi. W-wala." "You sure?" "Oo nga!" "Bakit naninigaw ka na naman?"

Dahil sariwa pa at dumudugo pa nang kaunti ang sugat, ang lumang gasa na nakabalot ay nanigas na at kumapit dahil sa natuyong dugo. Mahirap itong tanggalin at tila mahihirapan kang bawiin, kaya kailangang maging maingat sa bawat galaw para hindi lumala ang sugat at masaktan siya lalo. Kumuha si Mallory ng kaunting ointment at dahan-dahang binasa ang gilid ng gasa para lumambot ito at humiwalay nang dahan-dahan. Habang ginagawa niya ito nang may matinding pag-iingat, tinitigan niya ito sa mata at nagtanong nang may pag-aalala, “Masakit po ba?”

halit sa lalamunang sigaw ni Selena at isang napakalakas na pagaspas ng hangin ang humagupit sa aming kinaroroonan. Napunit ang damit ni Reese at nagtamo siya ng maraming pinsala sa katawan ngunit parang wala lang sa akin ang ginawa ni Selena. Maliliit lamang na sugat ang aking nakuha ngunit mabilis din ang mga itong naghilom.

Halata ang takot nito sa mukha habang sumisigaw. Kitang-kita din ang mga pasa at sugat nito sa buong katawan pati na sa mukha. Kaawa-awa ang hitsura nito at hindi mo aakalain na matinong tao pa ba ang nanakit dito. Kung titingnan kasi ang hitsura ni Abby swerte na lang kung mabubuhay pa. Bali ang isang legs nito at hindi na halos makikita ang tunay na kulay ng likod nito dahil puro latay at sugat. Ang mga braso naman nito ay puro sugat din. Putok ang mga labi at halos hindi na maibuka ang mga mata dahil sa pamamaga. Halos magkulay ube ang buo nitong katawan

Para sure matanggal lahat ng libag sa aking katawan. Nang matapos Akong maligo mabilis aking kilos na nagbihis.Maong na short at malaking t-shirt aking suot. Sana this time! ay matutuloy na aking pagpunta ko sa aming Bahay. Kanina pa nagwawala Ang aking alaga sa tiyan dahil sa gutom. Wala Naman na sigurong sagabal sa daan ngayon. Pagkatapos ay humarap ako sa salamin upang tingnan Ang labi Kong may sugat. Nakita ko Naman itong nagkukulay ube na." Hayop Naman talaga oh. Parang gusto kong balikan Ang taong gumawa nito upang iparanas rito ng ilang beses na masuntok sa Labi hanggang sa lumubo ito. Nilagyan ko na lamang ito ng concealer sa gilid ng aking labi upang Hindi ito Makita. At bago ako tu

Halatang busy siya sa ginagawa niya dahil hindi man lang niya ako napansin at nilingon. Unconsciously, my lips suddenly form a small curve. Hindi maiwasang mapangiti ng labi ko na makita siyang walang pang itaas habang nag sisibak ng kahoy. Napapalunok nalang ako ng sunod sunod habang sinusundan ko ang mga butil ng pawis niya na dumadaloy pababa sa katawan niya. Lucky sweats! He's strong considering na hindi pa gaanong magaling ang mga sugat niya.

Sarap sa pakiramdam. Hindi na sila nakaabot sa restaurant dahil sa ulan. Huminto sila sa pwedeng silungan. May nakita si Allan na saradong tindahan na may bubong. Lumakas ang hangin. Hinarang nito ang katawan upang hindi siya mabasa ng ulan. Ang sweet. Ayaw niyang kiligin kaso ay nagliliparan ang mga paru-paro sa kanyang sikmura. Dahil matangkad ito ay hanggang dibdib siya nito. Amoy niya ang pinaghalong panlalaking amoy at pabango.

“Sariwa ang hangin… at hindi plastic ang mga tao dito.” Walang nagbubulungan. Walang mapanuring tingin. Walang pekeng ngiti. Habang marahan siyang naglalakad sa dalampasigan, hinahayaan ang mga paa na ibaon sa malamig at pinong buhangin, napansin niya ang isang matandang foreigner sa di-kalayuan. Nakasuot ito ng manipis na polo at sombrerong dayami, ngunit tila nahihirapang tumayo mula sa pagkakaupo sa buhangin.