Screamed Meaning Mga Nobela at Kwento

"Wag niyo akong hawakan! LUMAYO KAYO SA AKIN!" "K-KAYONG LAHAT! MGA DEMONYO KAYO! PINATAY NIYO ANG ANAK KO!" I screamed through uncontrollable sobs. "LUMAYO KAYO! DEMONYO KAYO! LAHAT KAYO!" My hands trembled violently. The ringing in my ears got louder. My chest rose and fell rapidly, suffocated by the whirlwind inside my head. I covered my ears, squeezed my eyes shut, rocking back and forth, desperate to block out the voices.

Dahil sa takot ay niyapos ko na lamang ang sarili at halos isiksik ang sarili sa ilalim ng lamesa. "LUMABAS NA KAYO! " Galit at mabagsik na sigaw nito sa dalawa. "Opo sir." Agad na sagot ni Sabel. "Pero sir..." Kahit natatakot ay ayaw bumitaw ni Shiela Kay Xavien.

Pero sinagot ako ng malalakas na hangin. A trembling, nervous sound escaped my lips. Nanlaki ang mata ko at napabaling-baling sa paligid. The eerie sounds made me tremble in fear. Kung hindi ako mamamatay sa mabangis na hayop, sa takot ako mamamatay. “Elijah!” I screamed again. —

I screamed, but it only went out as muffled cries. Nanghihina at medyo masakit ang mga kamay ko. Nang gumalaw ako, naramdaman ko ang mas mahigpit na tali sa aking mga paa. Hindi pa nakuntento, may tali rin sa mga hita ko. Iyon ang naramdaman ko kanina. "Fuck you! Whoever you are!" I screamed. But I know it's only a waste of energy. Kasi hindi naman ako maiintindihan.

Ayaw ko man malaman kung nasa'n ang labi niya, gusto ko pa ring makita sa huling pagkakataon ang kapatid ko. Napayuko ako dahil sa naiisip ko. Naninikip din ang aking dibdib dahil sa mga pumapasok sa utak ko. Gusto nitong kumawala, gusto kong isigaw ang lahat ng mga nasa utak ko. I wanted to scream. Scream as long as I like it. " Yes, but fortunately he's alive, you're brother's alive, Rei." Napaangat naman ang aking ulo sa narinig.

he screaming. "Rain! Just hold on, okay." I said while crying. My tears sliding on my face going down at my chin then drops it repeatedly. Umiiyak lamang akong habang pinagmamasdan ko si Rain. "Aaaaahhhh." he screamed again because of the so much pain that he felt perfectly inside of his polished heart. Bumubuhos ang dugo mula sa bibig niya. I shook my head. I caress his cheek carefully . My beloved best friend now he is dying.

"Once na mahuli pa kita. I'll make sure, you'll scream better well and Im glad to hear that from you, hmm?" A-A-Ano raw..? Amoy na amoy ko narin ang kanyang hininga! A-Ano bang pinagsasabi niya? scream? better well? glad to hear from me? paano ba iyon? paano ba umi-scream kapag pinaparusahan?

Walang bintana, ni butas man lang para sumilip. I was in deep thoughts when suddenly Andrea screamed. Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa gulat. “Tangina mo, Scarlet. This is all your fautl!” she screamed so loud. Hindi ako nakapagsalita. Umawang ang labi ko sa gulat. What the hell? Nanlaki ang mata ko ng makita kong unti-unting nahuhulog ang mga luha niya. “Andrea what…”

“Scream!” “No!” “Scream…” Nang Manalo ito ay hindi na niya makontrol pa at gustong-gusto na niyang isigaw iyon upang mabawasan ang umaapaw ng kuryenteng sumasagad na sa kanyang kaibuturan. She was about to scream ng mabilis na takpan ni Daniel ang kanyang bibig upang hindi siya makagawa ng ingay.

yumuyukong tugon niya habang pigil ang nagbabantang bumagsak na luha sa mga mata niya. "Faster! I said I am hungry!" He screamed.