Screeched Novels & Stories

“N-Nagsasabi ako ng totoo! M-Maniwala kayo! Hindi ko talaga kilala ang babae! Hindi ko alam kung anong itsura niya!" May narinig si Scarlett na malakas na crack. The man’s scream echoed off the stones. Nabali ang isang daliri nito, or should she say, binali ang daliri nito. At mukhang uubusin baliin ang lahat ng daliri na meron ito kapag hindi nakuha ni Darius ang sagot na gusto.

napahagulgol ako ng malakas. But too much cold, my sanity eat me but before I loss my conscious I heard voice scream my name. "SCAR"

Hayok na hayok na s******p lahat ito ni Calex na wala man lang pandididiri. "Ahhhhhhhh!" Bulalas ni Krissy nang tuluyan niyang marating ang r***k. Kumibot kibot pa ang pagkababae niya na ngayon ay walang sawang s********p at dinidilaan pa rin ni Calex.

Lets enjoy this moment! Tumingin ako kay creepy na parang walang reaksyon. Hay, iczeh male version. Tsk. At first slow pa sya. Pataas ito ng pataas hanggang sa.. " kyyyyaaaaaaahhhhhh! Waaaaaahhhhh! " Makakarinig ka na ng mga tilihan. At isa na ako dun pero sa tuwa! Haha ang sarap sa feeling! Nakakawala ng stress! Super!

My breaths are coming in short, desperate gasps. “Renzo… please…” “Please what?” “Mas mataas…” He chuckles—low, dark. Clicks it twice. High. My scream is muffled dahil sa sarili kong kamay na tinakpan ko ang bibig. The vibrations are punishing now—relentless, deep, making my clit throb so hard parang sasabog na. The menthol turns every pulse into icy fire, spreading outward hanggang sa tiyan ko, hanggang sa dibdib ko.

he screamed so loud like a wolf howling underneath the full phase of the moon on top of the highest cliff. Nanghihinang napa-salampak si Zandro sa sahig ng madilim na silid, sa naka-tiklop niyang tuhod ipinatong ang pareho niyang braso't bigong-bigo niyang ihinilamos ang kaniyang magagaspang na mga palad. As much as his eyes want to let go of his tears, Zandro never let them, not a single drop because crying won't mend anything.

Scrape. Mabilis. Agresibo. Hanggang sa lumabas ang makintab na metal sa ilalim ng dumi. Isinalpak niya ulit ito sa makina. Sinigurado niyang mahigpit ang connection. Binuksan niya ang choke valve. Ang ulan ay lalo pang lumakas. Ang hangin ay halos itumba ang maliit na shed. Narinig niya sa isip niya ang ubo ni Lucas. Ang wheezing sound.

I screamed, but it only went out as muffled cries. Nanghihina at medyo masakit ang mga kamay ko. Nang gumalaw ako, naramdaman ko ang mas mahigpit na tali sa aking mga paa. Hindi pa nakuntento, may tali rin sa mga hita ko. Iyon ang naramdaman ko kanina. "Fuck you! Whoever you are!" I screamed. But I know it's only a waste of energy. Kasi hindi naman ako maiintindihan.

sambit ng lider ng Crucifix. Tahimik lang si Sandro na nakayuko at nagpapanggap na wala na itong ulirat pero kung nakikita lang nila ang kaniyang mga asul na mga mata ngayon na nagpupuyos sa sobrang galit –the raging madness of a devil, na kitang-kita kung gaano niya kagustong makawala sa gapos ng kadenang bakal sa kaniyang mga kamay at parusahan ang kaniyang mga kampon na nag-aaklas sa kaniya ngayon. He wants to get his gun and shoot them all –dead and drowning to their own blood. Pero mas mararamdaman dito ang sobrang galit niya sa kaniyang sarili dahil para siyang nauupos na sigarilyo na iilang sandali na lang ay maaaring mawalan na ng sindi.

Screeeech— Isang malakas na tunog ng bakal ang umalingawngaw nang isara ang pinto ng bodega. Sa loob, itali sila sa magkahiwalay na upuan—mahigpit ang lubid, masikip sa pulso at paa. Nang magising si Steven, ang una niyang naramdaman ay sakit sa sikmura, bigat sa ulo, at isang katotohanang mas mabigat pa sa suntok na natanggap niya— wala na siyang kontrol. “Steven…” nanginginig na bulong ni Richard, halos hindi marinig.