Screaming Internally の小説・ストーリー

“Prepare suction now.” Ang bilis. Ang ingay. Ang takot. Pero sa loob, tahimik. Nakabingi na tahimik. I pressed my hand against my stomach, trying to hold myself together. Pero walang gumagana. Ang utak ko, umiikot. Ang dibdib ko, parang hinihigpitan ng pisi. I wanted to scream. I wanted to run. I wanted to disappear. Pero hindi ko magawa.

he yelled angrily. A sound escaped from my chest—not a laugh of amusement, but something raw, frantic, and bone-chilling, bouncing off the damp walls like shards of glass. It began as a deep rumble in my gut, then rose higher and higher, breaking the silence with a sharp, jagged edge like a blade. The laughter kept coming, wild and unhinged, my shoulders shaking uncontrollably. Inigo's eyes widened in surprise and confusion. “You are crazy!” He went berserk in his seat, trying to break free from the chains attached to him.

Para akong tinamaan ng malakas na suntok sa sikmura. Ramdam ko ang pag-apoy ng dugo sa katawan ko. Sumisigaw ang pride ko, sumasabog ang inis sa loob ko. Hindi ko napigilan ang sarili ko. "Anong ginagawa niyo?!"

Pabilis ng pabilis. "NAZLI I'M GOING CRAZY!" sabi niya habang patuloy sa pagbayo. Baon at sagad. Ang mga dalawa kong paa ay bahagyang nakapulupot sa kanyang beywang. He thrust in and out, harder and deep! "AHHH! OHH!" d***g ko. "GO BABE, SCREAM!" sabi naman niya. Oh my God! I'm screaming inside. I love this!

I screamed, but it only went out as muffled cries. Nanghihina at medyo masakit ang mga kamay ko. Nang gumalaw ako, naramdaman ko ang mas mahigpit na tali sa aking mga paa. Hindi pa nakuntento, may tali rin sa mga hita ko. Iyon ang naramdaman ko kanina. "Fuck you! Whoever you are!" I screamed. But I know it's only a waste of energy. Kasi hindi naman ako maiintindihan.