Novel & Cerita Seguridad

he said. Kumunot ang kanyang noo sa sinabi nito. “What do you mean it’s not safe. Mabigat ang security rito at wala pa akong nakikitang rason para isiping hindi safe ang lugar na ‘to. You’re just overthinking things, Yuen. But thanks for the concern.”

“I admit it, I’m sorry! Pero please, give me another chance. Yong nangyari sa akin at kay Leah… it was an accident. At pagkatapos noon, wala nang nangyari ulit.” “Enough, Matheo.” Malamig na pinutol ni Francesca ang mga salita niya. “Sa tingin mo ba, ang problema sa pagitan natin ay simpleng third party lang? Have you ever thought about it? You gave me a serious lack of security.” Habang sinasabi niya ito, ramdam niya ang bigat ng sakit at sama ng loob na matagal na niyang kinikimkim. Nakangiting mapait si Matheo habang nakakunot ang noo. “Lack of security? Ano bang klase ng security ang gusto mo?”

Maddie was driving her car to an important seminar for three days in La Union. May dalawang security na nakasunod sa kanya. She’s afraid to be in danger. Hindi siya takot mamatay pero takot siyang maiwan si Eli mag-isa. Her son needed her.

tanong niya habang tinitingnan ang itim na sobre. “Oo,” sagot ko nang malamig at matigas ang boses. “At malinaw ang mensahe nila. Alam na nila ang lahat, Mateo. Alam nila ang tungkol kay Elara, alam nila ang tungkol sa bata, at alam nila kung paano ako sasaktan nang pinakamalala. Simula ngayon, gusto kong doblehin, triplehin, at sampung ulitin ang seguridad dito sa bahay at sa kumpanya. Walang sinuman ang makakapasok o makakalabas nang walang mahigpit na pagsusuri. Walang kakilala, walang kaibigan, walang kamag-anak—lahat ay susuriin. Ang bawat tao na pumapasok sa buhay natin ay posibleng kaaway o espiya.”

"Anong nangyari? Asawa mo ba siya o ano ? At bakit natin siya tinutunton? Inilayo ba niya sa iyo ang anak mo?" Ginulo ni Louesi ang buhok niya bago umupo sa upuan niya. Tuluyan niyang naubos ang laman ng baso niya at inilapag sa mesa. “Bakit hindi sila mahanap ng ating security?” Ibinalik ni Elara ang atensyon kay Glenda. Ito ay isang bagay na bago sa kanya. Ang kanilang seguridad ay kilala na napakahusay at maaari pang tumugma sa pambansang seguridad ng gobyerno kung susubukan nilang ihambing. Ang katotohanan na ang kanilang seguridad ay mayroon mahirap subaybayan ang mga ito ay napakahirap paniw

"Velvet Noir is only one of his businesses." Legal daw lahat. Registered. Government-approved. Hindi ito illegal na mundo. Pero kahit legal, hindi ibig sabihin safe. Habang naghihintay kami, napansin ko ang mga guards na pumuwesto sa bawat exit. Ang elevators may additional security. Ang cameras mas active. Parang buong building ay humihinga nang mabagal, naghihintay. "Do you think he's... scary?" tanong ni Nadine, mahina.

“Masaya ba kayo dito?” “Oo!” “Safe ba kayo?” “Oo.” “May kulang ba?” “Wala.” “Then it’s worth it.” Kiara’s eyes welled slightly. “Pero Ate… ikaw ba? Safe ka ba?” That question. That one question. Hindi niya agad nasagot. Because safety was different in Sebastian’s world. Protected—yes. Secured—yes. Controlled—maybe. Free—not always. “Hindi niya ako sinasaktan,” she said finally, firm and clear.

“We’ve been through worse, Maya. Hindi ito ang katapusan. This is just another challenge we need to face together.” “I know,” sagot ni Maya, pero halata pa rin ang pagkabahala sa boses niya. “Pero hindi ko maiwasang mag-alala. Kung may taong nasa loob ng kumpanya natin na nagtatraydor, paano tayo makakasigurado na safe pa rin ang ibang impormasyon?” “Then we tighten our security,” sagot ni Ash, determinadong tono. “Julian’s already working on it. At kailangan din nating mas maging maingat sa mga taong pinapalibot natin sa sarili natin.”