Seguridad Novels & Stories

Ingos ng dalaga sa binata nag kibit balikat nalang bilang tugon pagkuway sinunod ang utos niya. "Sabi ko nga di ba,,your the boss." Napapailing pa nitong sabi sa dalaga. "Nay isa pa akong kailangan hilingin." "Ano naman yun?" "Pakiramdam ko laging may mga matang naka sunod sa akin,,kaya naman niluwagan ko ang security ko para makampante sila,,yun lang ang tanging paraan para malaman natin ang location ni Mr.Zhang."paliwanag ni Max.

“You’re safe here. Hinding-hindi ko hahayaang may mangyaring masama sa’yo. Sa inyo ni Kiel.” “Pero paano kung—” “No.” Umiling si Levi. “No more what if’s, please. Papaigtingin ko ang security natin. I’m sorry but you have to see the guards especially everytime you go out. I know you don’t like it but please, for you and Kiel’s safety.” Tumango lamang si Selene at natahimik. “Levi…” Halatang na-guilty si Selene. “Hindi ka ba napapagod sa lahat ng… dahil sa nangyari noon? Dahil sa akin?”

"’yong g*gong ‘yon! Pagkatapos ng ilang taon naming magkasama, Naisip niya at ginamit niyang napaka importanteng code and kaarawan nila Laura at Avery! T*ng ina! Makakakuha talaga siya ng talak sa akin kung andito siya!" Nang buksan ni Shaun ang safe, nanikip ang kanyang mga kalamnan sa pananabik, at kumikinang ang kanyang mga mata sa pananabik. Hindi niya narinig ang pagmumura ni Wanda. Mayroong dalawang antas ng seguridad sa ligtas. Ang una ay ang passcode, at ang pangalawa ay nangangailangan ng susi o pagkilala sa mukha.

CLICK. The exact second the digital security system locked behind them inside the minimalist unit, the final thin thread of control completely snapped. Hindi na umabot si Lauren sa malawak na sala. Marahas siyang isinalansan ni Anne sa pader sa gilid ng pinto, her broad shoulders completely blocking any room for escape. Inihagis ni Anne ang kaniyang designer bag sa sahig nang hindi man lang ito tinitignan, her gray eyes pitch-black with pure, unadulterated hunger.

READ AT YOUR OWN RISK. NOTE: UNEDITED, FULL OF GRAMMATICAL ERROR AND MISDETAILS. |~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~|~| ~ Cyrex P.O.V ~

Hindi ako sumakay sa usual na sasakyan. Mas secure. Mas tahimik. Mas kontrolado. Hindi ko tinanong kung sino ang nag-ayos. Hindi ko na kailangang tanungin. Habang papalapit kami sa destinasyon ay mas lalong nagiging malinaw ang level ng meeting na ito. Mas maraming checkpoint. Mas mahigpit ang seguridad. Mas tahimik ang paligid. Hindi ito karaniwang opisina lang. Hindi ito isang public space. Ito ay isang lugar na hindi basta pinapasok.

Ang mga bagong kagamitan at teknolohiya ay nagbigay sa kanila ng pagkakataon upang mas mapatibay ang kanilang kaligtasan. “Ang pagpapalakas ng seguridad ay mahalaga upang maiwasan ang mga panganib,” sabi ni Luna habang tinutukoy ang mga bagong kagamitan. “Tiyakin nating magagamit natin ito sa tamang paraan.”

“That’s not what I am trying to mean, Aiden. I… I was just curious. Paiba-iba kasi ang sasakyan na gamit mo. Tapos puro mamahalin pa. Syempre kahit sino ay mapapatanong niyan. At isa pa, ano namang problema kung sa hotel ako manirahan? It’s not like it’s gross or something.” “Hotels nowadays suck at their level of security. I can’t trust them to make sure you’re fine while staying in their hotel,” he replied. “Does that satisfy your question?” Ngumiwi si Bliss ngunit tumango rin. Like what? Hindi ba pwedeng umamin siya sa katotohanang ‘yon? Yes, his answers satistifed her questions. That’s it. It’s not like she’s admitting defeat. Defeat for what? Muntikan na siyang mapatalon nang hawakan ni

"I will send you the missing document. I need Henry and Adrian to work and settle it. Silang dalawa lang ang makakagawa no'n. Unahin mo muna ang iba d'yan." "And where's the digital signature?" "I send to your email already including the finger prints and biometric. Do secured it properly Madrid. Kailangan na matibay ang security sa lahat ng yan," seryosong utos n'ya sa kaibigan. "Gago! Wala ka bang tiwala sa akin? Kahit sarili mo pa e secure ko sa kabaong eh, tapos lagyan ko ng limang daan na security code to crack bago mabuksan," nang-uuyam na sagot nito sa kan'ya na tinawanan n'ya lamang dahil kita ang pagkapikon sa hitsura ng kaibigan.

Tanong ko sa security, na ka-agad naman akong inasikaso nito. "Heto na po Maam, ang helmet at susi ninyo! Uuwi na po ba kayo Maam?" Tanong ng security. "Opo Manong kailangan ko na rin po magpahinga eh, grabi na po ang sakit ng katawan ko," Anas ko. "Ganoon po ba Maam, Sige po, mag-iingat po kayo," pa-alala ng security, matapos nitong iabot sa 'kin ang gamit ko.